Banner

Think Of One

Wannes Verhoogen - 04 juni 2004

Examens zijn een vloek voor de muziekminnende mens, zeker wanneer de opwarming voor de grote festivalzomer zo stilaan uit de startblokken schiet en er in een studentenstad als Leuven onder een stralend zonnetje nog heel fijne dingen te beleven vallen. Voor alle veiligheid besloot ik toch maar een hele dag te blokken, voor ik afzakte naar De Bruul, het terrein waar het wereldfeest nu al 16 jaar lang plaats vindt. In tegenstelling tot vorig jaar was het weer dit keer geen spelbreker en was de belangstelling meer dan massaal.

Toen ik aankwam, was Sanstilloh op het zijpodium bezig de aanwezige rasta's in te pakken. Klaar om zelf nog een kleine muzikale ontdekking te doen, mengde ik me onder de massa voor het podium. Weliswaar niet zonder problemen, want de vele strobalen die moesten dienen als zitplaats (en ondertussen vooral gebruikt werden als pintjeshouders), zorgden meer dan eens voor een struikelpartij. Sanstilloh is nog maar een beginnend groepje, maar er zat duidelijk al de nodige ervaring in. Ex-leden van onder andere Beatstreet Sound, ex-Youthopians, Vintage en Oozymonk zorgden voor een stomende mix van reggae, dub, ragga en latino. Het publiek was er wild van en eerlijk gezegd had ik toch ook de grootste moeite om stil te blijven staan. Na tien minuutjes kijken brak de laatste weerstand en danste ik lichtjes enthousiast mee met de meute. De groep én het publiek beleefden duidelijk plezier aan de covers en eigen nummers, vaak met teksten waar een gemiddeld stand-up comedian nog een puntje aan zou kunnen zuigen. Hoewel Think Of One eigenlijk al om 21u30 moest beginnen op het grote podium, bleef Sanstilloh feesten tot de organisatie hen rond 22u het zwijgen kwam opleggen. Drie uur een publiek degelijk kunnen entertainen, het is niet elke beginnende groep gegeven.

Op het grote podium had Think Of One zich ondertussen geïnstalleerd en een massa volk begon zich te verdringen om een goed plaatsje te vinden. De groep kwam deze keer Chuva Em Pô voorstellen, hun nieuwste muzikale project waarvoor ze naar Recife, Noordoost Brazilië, trokken. Wetende dat Brazilianen een stevig pak kunnen feesten, was ik dan ook enorm benieuwd naar het live resultaat.
Think Of One en hun Braziliaanse vrienden namen, eerlijk gezegd, maar een flauwe start. Het nodige enthousiasme was er, het publiek was klaar voor één groot feest, maar ergens was er iets mis met het geluid. Wat normaal een vol en aanstekelijk geluid moet zijn, klonk een beetje dof en flauw. Gelukkig was dat euvel na twee nummertjes van de baan en kon het echte feest beginnen. Zangeres Dona Cila do Côco dweepte het publiek op en hoewel niemand ook maar één woord verstond van wat ze allemaal tussen de nummers schreeuwde, kreeg ze met haar mateloos enthousiasme iedereen moeiteloos mee.
Nummers als 'Coco Medley' en 'Avô No Céu' kregen een onweerstaanbaar livejasje aangemeten, net als 'Tubarão', dat een ongelooflijke groove meekreeg en het publiek elke keer weer op het verkeerde been zette. Enkel 'Paléto', Think Of One's onweerstaanbare single, was licht teleurstellend in de live-uitvoering. Maar ik kan me wel troosten met de gedachte dat de versie op plaat - een Vlaams nonsenslied met Braziliaanse kruiden - de perfectie tussen wel dicht benadert.

Na een tweede bisronde, waarin ze noodgedwongen -"Schattekes, we willen gerust nog wel spelen, moar ons liekes zijn oep!"- het bruisende 'Disciplinador' voor een tweede keer inzetten, ging ondergetekende met moegedanste benen en vol verlangen naar de zomervakantie en uiterst tevreden over de geziene optredens weer achter de cursussen zitten… Iets waarover ik nét iets minder enthousiast ben.
E-mailadres Afdrukken