Banner

TIPS VOOR 2017 : Morudes

“Het is gemakkelijk om hard, vlug en luid te spelen, maar we wilden geen vluchtig album maken”

Kathy Van Peteghem - 11 januari 2017

De hele maand januari blikt enola.be vooruit op het jaar dat komt. In Tips voor 2017 laten we enkele van de meest belovende artiesten aan het woord. Hou ze in de gaten en onthou waar u voor het eerst over hen las.

In Noorwegen vind je niet alleen olie à volonté, ook in de muziekscene valt er een en ander te beleven. Of het nu over satanische death metal, dromerige popliedjes of gitaarblues gaat, de muzikanten in dit land slagen er altijd in om boven te drijven. Zo ook de broertjes Henrik en Amund Maarud. Zij werden in de Noorse bluesfamilie opgenomen in 1997, toen ze voor de eerste keer op het grootste Scandinavische bluesfestival in Notodden stonden. En ze keren er graag terug:

Henrik Maarud: “Het voelt echt als thuiskomen. Sinds 1997 zijn we al enkele keren teruggekeerd, en die gemeenschap hangt echt goed aan elkaar. Notodden is de familiereünie voor bluesmuzikanten, en het siert de organisatie dat ze ook bands uitnodigen die flirten met de blues, die op het randje zitten van wat velen de “echte” blues noemen. Ze blijven ons terugvragen, ook al maken we een hoop herrie op het podium.”

”Het niveau van Noorse muzikanten ligt trouwens heel hoog. Loop op een gewone dinsdagavond eens rond in Oslo en je vindt verschillende groepen die fantastisch zijn. Dat was tien jaar geleden veel minder.”

enola: Voelen jij en Amund je geen buitenstaanders, doordat jullie geen standaardblues spelen?

Maarud: “Toen we net begonnen, speelden we heel traditioneel, van West Coastblues tot oude Chicagoblues. Amund begon op een bepaald moment zelf muziek en teksten te schrijven, we vonden het namelijk beter om ons eigen geluid te zoeken, en niet in het spelen van covers te blijven hangen. Eens we daarmee begonnen waren, begonnen we ook de regels van onze blues te veranderen: we gleden meer richting rock. De laatste jaren hebben we niet echt veel in bluesclubs gespeeld, maar vreemd genoeg worden we wel gevraagd om op bluesfestivals, zoals Notodden, te spelen. Want ja, onze muziek is nog steeds op blues geïnspireerd.”

enola: Waar komt de naam Morudes vandaan, en heeft het een betekenis?

Maarud: “Wij spreken het uit als “Moruuds” en het is eigenlijk een verbastering van onze familienaam. Mijn broer en ik begonnen in 2001 in Oslo te spelen, meestal als backingband voor Amerikaanse artiesten. En zij refereerden naar ons als “the Moruuds”. Die naam is dus blijven hangen. Die tijd in Oslo was een goede leerschool: we speelden elke dag en op zondag was er een bluesjam. Op een dag heeft zelfs Brian Setzer een half uurtje met ons gejamd.”

enola: Jullie spelen al een eeuwigheid samen.

Maarud: “We waren redelijk jong, ik denk dat ik 4 of 5 was toen we samen begonnen lawaai te maken. Ik speelde eerst natuurlijk op kartonnen dozen, en mijn grootvader had een gitaar gemaakt van stukken oud hout en gebruikte vislijnen. Na een tijdje kregen we echte instrumenten, en ons eerste optreden was toen ik 6 was, en Amund 8.”

enola: Dan hebben jullie zeker goede muzikale genen?

Maarud: “Voor onze geboorte speelde onze vader in een groep, maar daar is hij mee gestopt eens ik er was. Het grappige is dat hij 10 jaar geleden terug begonnen is, waarschijnlijk omdat het teveel kriebelde? Moeder speelt ook accordeon, dus er was altijd wel muziek in het ouderlijk huis. Grappig genoeg waren er niet zoveel leeftijdsgenoten die muziek speelden, of daarmee bezig waren, alleen sport wekte hun interesse. Voor ons zat er dus niks anders op dan samen te spelen.”

enola: Denk je dat er een zekere chemie bestaat tussen broers?

Maarud: “Het is moeilijk te zeggen of dat alleen met broers gebeurt. Als je heel lang met iemand speelt, is er volgens mij altijd sprake van een zekere chemie, of je nu familie bent of niet. Maar wij hebben wel een gemeenschappelijk muzikaal instinct ontwikkeld.”

enola: Altijd samenspelen, zorgt dat soms niet voor spanning?

Maarud: “Wij vechten constant een muzikaal gevecht uit. Het is best interessant, we vinden het leuk om te jammen en op het moment zelf te creëren. Het is altijd afwachten wie op het podium de controle heeft, dat is nooit op voorhand duidelijk. Soms kan dat tot hele toffe dingen leiden. Spanning is echt goed, zolang het geen stress wordt. En elk concert is anders voor ons.”

enola: Waarom heeft het zo lang geduurd vooraleer er een album kwam als duo?

Maarud: “We zijn ooit begonnen als duo, en toen kwamen er andere muzikanten bij, en werd het een band. In 2012 begonnen we te denken dat het tof zou zijn om een duo-album op te nemen, en we hebben toen wat songs opgenomen, maar ze waren niet goed genoeg: het was nogal garagerockachtig. We wilden melodischer klinken, en het moest ook minder oppervlakkig zijn. Het is gemakkelijk om hard, vlug en luid te spelen, maar we wilden geen vluchtig album maken, het moest dieper gaan. Het duurde dus even vooraleer we de juiste sound gevonden hadden, een die niet uitsluitend op energie en volume drijft.”

enola: Wat betekent de titel “Sinister Beat”?

Maarud: “Het draait bij ons om een magische, hypnotiserende beat, zoals de desert blues. De muziek van Bombino is een grote invloed op wat we doen. We streven naar een beat die valt en weer oppikt, zoals een wiel: het is nooit egaal, maar het gaat op en neer. Het woord “sinister” leek ons een goede omschrijving voor wat we proberen te bereiken.”

enola: Jullie hebben de songs geschreven samen met Erlend Mokkelbost. Waarom was er een producer nodig?

Maarud: “Erlends ideeën zijn anders dan die van ons. Wij hadden al heel wat songs af, of flarden muziek en tekst, maar het werd pas compleet toen we samen in de studio zaten. Erlends hulp was meer dan welkom, het was goed dat er iemand aanwezig was die het grotere geheel zag, in plaats van alle aparte puzzelstukjes. Amund en ik hebben al zoveel samen opgenomen, het is af en toe lastig om een stap terug te zetten en objectief naar je eigen werk te kijken. Weet je, Amund en ik zijn echt close, we maken constant elkaars zinnen af, dus een derde persoon die ons wijst op bepaalde dingen was echt nodig. Wij konden ons concentreren op onze instrumenten, en Erlend keek naar het grotere geheel. Alleen maar spelen zonder aan andere dingen te denken, was heel bevrijdend.”

enola: Waar hebben jullie het album opgenomen?

Maarud: “Zoals je weet zijn we opgegroeid op een boerderij. We hebben daar nu onze eigen “schuurstudio”, helemaal ingericht zoals wij het willen. De eigenlijke studio is een grote houten kamer, en heeft heel wat karakter en een warme sfeer. Het album is daar volledig live opgenomen, en heeft volgens mij daarom zo'n warme klank.”

enola: Door als duo naar buiten te komen, riskeren jullie wel vergeleken te worden met The Black Keys of The White Stripes.

Maarud: “In eerste instantie is dat wel een compliment, dus echt erg vind ik het niet. Maar er zijn ook verschillen, wij willen klinken als een volledige groep, ook al zijn we maar met 2. Enkel klinken als 2 man op een plaat is niet voldoende voor ons, wij willen een voller geluid.”

enola: Geraak je vaak in trance terwijl je speelt?

Maarud: “Constant, en dat is voor mij het echte doel. Echt verloren geraken in onze muziek, en aan niks anders meer denken, dat is het ultieme. Ik geloof ook dat we op zo'n momenten op ons best zijn, wanneer we alles kunnen loslaten en in onze eigen muzikale bubbel zitten. Ik hoop dat dat gevoel ook overkomt bij het publiek.”

enola: Waarom dragen jullie zwart/oranje overalls op het podium?

Maarud: “Voor ons voelt een overall gemakkelijk aan, want als kind droegen we die constant op de boerderij. We dachten dat het cool zou zijn zo'n soort uniform te dragen op het podium, en daarmee vallen we ook nog wat op. Wij zijn broers, we lijken op elkaar, en we maken gewoon samen herrie. Daar vinden we ons perfect in.”

enola: Wat zijn de plannen voor 2017?

Maarud: “In januari zitten we alweer in de studio, om nog wat songs te schrijven. We werken in het voorjaar ook met een paar andere interessante artiesten. En dan gaan we natuurlijk de baan op met het nieuwe album: in Noorwegen liggen al wat festivals vast, maar we hopen ook naar Europa te komen, om herrie te komen maken. Hopelijk komt er iets uit de bus in België, Nederland, Duitsland of Zwitserland, maar dat ligt nog niet allemaal vast, het is afwachten. Maar we staan zeker te popelen om Europa te tonen wat we zoal kunnen.”

E-mailadres Afdrukken
Tags: Morudes