Banner

Newmoon

“Alles staat in functie van het grotere geheel”

Lennert Hoedaert - 18 oktober 2016

Newmoon staat met beide voeten in de shoegaze, maar slaagt er toch in om op te vallen met een eigen geluid. In 2014 debuteerde de Gents-Antwerpse band met het uitstekende EP’tje Invitation To Hold en nu is er Space, hun eerste full length die elke alternatieve muziekliefhebber moet kunnen aanspreken. Enola sprak met zanger-gitarist Bert Cannaerts over het schrijfproces, Japanse inspiratie, het belang van artistieke omkadering en veel meer.

enola: Ik heb met veel ongeduld op jullie debuutplaat gewacht. Zijn jullie helemaal van nul begonnen?
Cannaerts: “De periode rond Invitation To Hold was best chaotisch en intens. Het was oorspronkelijk niet de bedoeling om er een échte release van te maken, maar gaandeweg is dat dan toch gebeurd. De maanden daarna hebben we volledig opgevuld met shows spelen in binnen- en buitenland. Elk moment daartussen hebben we gebruikt om op zoek te gaan naar de 'Newmoon-sound' zoals wij voor ogen hadden. Dat is niet heel evident als je constant shows speelt. Ik herinner me dat veel ideetjes vaak tijdens soundchecks werden voorgesteld. We zijn vorig jaar echt hard beginnen schrijven rond de zomer om dan in de herfst de plaat op te nemen.”

enola: Dé troef van Space is het veelvoud aan pakkende gitaarmelodieën. Komen die spontaan of werken jullie daar lang en geduldig aan?
Cannaerts: “De juiste sound en vibe is hét belangrijkste aan onze sound. Elk instrument staat in functie van het grotere geheel. Zowel tijdens het schrijven als in de studio hebben we enorm veel tijd genomen om de juiste sound te vinden die elk nummer op de juiste manier accentueert. Daar kruipt best wel wat werk in. Meestal beginnen we met een ruw idee over een bepaalde riff of sound, en diepen we die gaandeweg meer en meer uit. Zelfs als we tevreden zijn van het resultaat, blijven we soms toch verder experimenteren.”

enola: Mijn favoriet nummer is en blijft “Head Of Stone”. Ook “Coma” is heerlijk intens. Over welk(e) nummer(s) blijven jullie het meest tevreden?
Cannaerts: “'Head Of Stone' is het eerste nummer dat we geschreven hebben voor de plaat en is absoluut een nummer waarvan wij steeds versteld staan hoe goed het werkt. Verder is “One Thousand” voor ons een nummer dat we enorm graag spelen, er zit een heel trage spanningsboog in, en telkens die losbarst straalt de band dat uit. In “Skin” hebben we hard geëxperimenteerd met zanglijnen. De vocals van Bab Buelens hebben dat nummer echt naar een hoger niveau getild. Maar ik ben eigenlijk over elk nummer enthousiast.”

enola: In de promotekst lees ik iets over Japan. Hoe heeft het land jullie geïnspireerd?.
Cannaerts: “Japan was het eerste land waar ik naartoe reisde waar ik van dacht ‘dit is zo anders’. De taal en cultuur zijn soms letterlijk onbegrijpelijk voor een buitenstaander, en dat was echt een les in dingen loslaten. Space draait daar in grote lijnen ook om. Dingen, plaatsen en personen kunnen of moeten loslaten om op zoek te kunnen gaan naar een betere toekomst. Jezelf fysiek en emotioneel ruimte geven. Tijdens het schrijven van de plaat merkte ik dat dit gevoel heel veel terug kwam in sommige van de teksten.”

enola: Voor de mastering klopten jullie aan bij Jack Shirley. Hij werkte onlangs ook samen met Oathbreaker. Toeval? Wie was eerst?
Cannaerts: “Ik denk dat we rond dezelfde periode contact zochten met Jack. Toen we hoorden dat Oathbreaker ook met hem ging samenwerken, was dit voor ons vooral een bevestiging van een goede keuze. Oathbreaker is een band waar we echt fan van zijn. Een band die héél creatieve dingen doet met het genre dat ze spelen. En wat Jack met die plaat heeft gedaan, is echt fenomenaal.”

enola: Voor de opnames deden jullie dan weer beroep op Thomas Valkiers. Kennen jullie hem al langer?
Cannaerts: “Wij kennen Thomas al jaren, nog van zijn tijd bij The Crackups. We zijn allemaal in dezelfde regio opgegroeid en nog voor Humo's Rock Rally waren The Crackups (en Thomas) een vaste waarde. Thomas is iemand die enorm veel afweet van muziek en graag experimenteert. Voor Invitation To Hold waren we ook al bij hem geweest, en dat was een hele waardevolle ervaring voor ons. Daarom was het een logisch gegeven om ook voor deze plaat opnieuw met hem samen te werken. En het resultaat mag er weer zijn.”

enola: Kan je de abstracte albumhoes uitleggen?
Cannaerts: “Daarvoor werkten we samen met Nick Steinhardt, die ook het artwork van de EP deed. Het idee was om een hoes te maken die erg abstract is en verschillende dingen bevat, omdat Space inhoudelijk ook best abstract is. Hij werkte met verschillende kleurvlakken om ruimte te creëren, en verwerkte verschillende texturen in de cover om alles diepte te geven. De witvlaktes die verspreid zitten over het hele artwork zijn dan weer letterlijke spaces die de titel en het gevoel van de plaat benadrukken.”

enola: Een totaal andere stijl dan de hoes van de EP, lijkt me.
Cannaerts: “Dat was absoluut de bedoeling. Newmoon is een band die graag speelt met contrasten. We proberen steeds dingen te doen die misschien niet meteen lijken te passen. Het was een bewuste keuze om van iets heel kleurrijk, levendig en haast speels naar een donkere, sobere en abstracte stijl te gaan. Het was voor ons belangrijker dat de hoes van Space een gevoel uitlokt, en niet zozeer een beeld toont. We vroegen Nick daarom om de cover meer te benaderen als een schilderij, en niet als een albumhoes.”

enola: Eind oktober spelen jullie voor het eerst sinds lange tijd in België. Waarom precies kreeg Duitsland voorrang? Als ik mij niet vergis, hebben jullie daar veel getourd.
Cannaerts: “België is een klein land. We wilden absoluut vermijden dat de mensen Newmoon beu zouden zijn voordat de plaat uitkwam. Duitsland werkte gewoon goed voor ons. Elke keer we daar spelen, spelen we voor een nieuw publiek en het leek ons een goed idee om ook daar wat een basis op te bouwen. Het is ook een land waar we ons altijd goed thuisvoelen en de mensen zijn erg ontvankelijk voor nieuwe bands. Niet meteen wat je verwacht van Duitsers, maar het is wel zo.”

enola: Newmoon hecht veel belang aan identiteit. Het hele plaatje klopt. Van de promotekst tot het geluid. Is dat belangrijk vandaag de dag om een beetje op te vallen in de alternatieve scene?
Cannaerts: “Als band willen we dat de vibe perfect zit. Van de volgorde van nummers op onze plaat, het artwork, de teksten tot de livesound, alles moét bij elkaar passen. Wij willen mensen meeslepen in een verhaal waarin alles klopt en mekaar versterkt. Dat is gewoon vanzelfsprekend voor ons. Ik denk niet dat Newmoon ooit op een andere manier zou kunnen functioneren. Het artistieke onderdeel is voor ons even belangrijk als het muzikale.”

enola: Op de bandfoto zie ik jou met een Mayhem-shirt, in de promotekst wordt Sun O))) vermeld. Van een shoegaze-band zouden sommige mensen dat niet verwachten.
Cannaerts: “Wij zijn gewoon echte muziekfans. De bands die ik vaak het interessantst vind zijn meestal bands met een eigen stijl en sfeer. Ik denk dat Sunn O))) daar een perfect voorbeeld van is. Metal is een genre dat vaak staat of valt met de juiste of foute sfeer rond een band. Ik word geïnspireerd door bands die met heel veel creativiteit verder durven gaan dan alleen de muziek. Ik denk dan bijvoorbeeld ook aan Chelsea Wolfe of Radiohead. Maar ook voor artiesten zoals Kanye West heb ik respect. Het zijn allemaal artiesten die hun eigen ding doen zonder te veel stil te staan bij de mening van het grote publiek.”

enola: Heeft een van jullie de boxset Still In A Dream - A Story Of Shoegaze al gekocht?
Cannaerts: “Ik denk dat je de meeste van de bands wel terugvindt in onze platenkasten. Zonder bands zoals Slowdive en Lush zou Newmoon misschien wel een heel andere sound gehad hebben. Een beetje algemene kennis voor wat wij doen.”

enola: Tot slot: met bands als Nothing, DIIV, Cheatahs en Wild Nothing lijkt shoegaze al jaren helemaal terug. Nog aanraders?
Cannaerts: “Cloakroom en Creepoid zijn absoluut de moeite waard voor liefhebbers van dromerige en luide gitaren. Ik zag vorig jaar voor het eerst Destruction Unit live en die band maakte enorm veel indruk. Voor de mensen met meer voeling met post-punk is Chain Of Flowers echt een band om in de gaten te houden. Er zijn zoveel bands die de moeite waard zijn.”

Newmoon speelt op 27 oktober met Minor Victories in de Botanique. Op 10 december vindt de releaseshow van Space plaats in de AB.

E-mailadres Afdrukken
Tags: Newmoon