Banner

Warhola

"Zoeken naar het randje aan de zang"

Matthieu Van Steenkiste - 10 mei 2016

Het was een Rock Rally, maar daar moest Oliver Symons zich na de overwinning van Compact Disk Dummies twee jaar eerder geen bal van aantrekken. En dus ging hij in 2014 met zijn gladde R&B in diezelfde wedstrijd wederom met de zegepalm aan de haal. Met een straffe debuut-EP onder de arm blijkt de toenmalige lof voor Warhola niet meer dan terecht.

Het regent dezer dagen Belgische debuten, maar rond de Aura-EP van Warhola valt niet te luisteren. Met "Unravel" gaf Warhola een jaar geleden al een eerste teken van leven, tegenwoordig zijn "Lady" en "Red" niet van de radio te branden. Het is dan ook een bijzonder kleinood dat Oliver Symons presenteert: vijf songs die je met spaarzame beats en een ijle falset stilletjes naar de keel grijpen. Maar wacht eens: was Warhola twee jaar geleden geen groep? Symons lacht en nuanceert.

Symons: "Goh ja. We zijn destijds inderdaad als groep naar buiten gekomen, maar eigenlijk schreef ik toen ook al alle nummers en nam ik de demo's in mijn eentje op. Aangezien het echt mijn project is, leek het beter dat ook mijn gezicht er werd op geplakt. Verder is er echter niets veranderd: optreden gebeurt nog steeds met dezelfde band. Maar natuurlijk zijn er twee jaar voorbijgegaan, dus ik ben niet meer de persoon en de muzikant die ik toen was. Ik ben gegroeid, en dat hoor je aan de muziek: ik denk dat Warhola nu wel een eigen geluid heeft ontwikkeld, dat niet klinkt als iets anders."
enola: Wat geeft een Warholanummer zijn specifieke karakter? Hoe ga je daarbij te werk?
Symons: "Meestal heb ik al een vrij duidelijk beeld in mijn hoofd van wat een nummer moet worden, waarna ik aan het experimenteren ga. Dan probeer ik bewust dingen die veel verder liggen van wat ik gewoon ben -- enkel om te zien wat werkt -- en dat probeer ik vervolgens in één richting te krijgen tot het iets is dat ik origineel vind. Het mag niet iets worden dat je al honderd keer hebt gehoord en weinig persoonlijkheid heeft. Ik denk dat ik daar ondertussen wel in geslaagd ben en een eigen smoel gevonden heb."

enola: Je hebt een hoogst aparte manier van zingen. Wanneer ontdekte je dat die falset interessant was om mee te werken?
Symons: "Ik zing al van in de lagere school, dus het moet vrij jong zijn geweest - al kan ik me niet meer voor de geest halen wanneer het precies was. Ooit ben ik er mee begonnen, en het voelde goed. Door daarna consequent te zingen zoals ik doe is mijn stem ook verder geëvolueerd en beter geworden. Het voelt altijd natuurlijk aan, het kost me geen moeite."
"Een drietal jaren geleden ben ik beginnen experimenteren met allerlei digitale technieken. Vooral autotune natuurlijk, maar ook andere vocal effecten. Natuurlijk was dat onder invloed van artiesten als Poliça, Bon Iver en zeker Kanye West; ik ben zeker niet de eerste die dat op die manier gebruikt. Het is dan ook erg interessant om mee te werken, al moest ik even zoeken naar de juiste balans tussen niet te veel vervormen en toch nog een randje aan mijn zang te brengen. Nu begint dat te lukken."

enola: Er is geen ontkennen aan dat The XX en James Blake ook voor jou een mijlpaal zijn geweest. Hoe komt het dat die artiesten zo'n impact hebben op jullie generatie?
Symons: "Ik wil het geen revolutie noemen – dat is een wel erg groot woord -- maar ik denk dat vooral James Blake dingen heeft gedaan die echt nieuw waren: soul vermengen met elektronische elementen. Zijn debuut zal nog lang meegaan. Ook voor mij is het echt belangrijk; ik kan intens luisteren naar hoe eenvoudig en toch zo straf die productie in elkaar zit. 't Is iets unieks, maar het spreekt duidelijk veel mensen aan als je kijkt naar wat voor hit "Limit To Your Love" was. Ik weet niet of je het als een tegenreactie tegen de gitaarbands van midden jaren nul moet zien, maar het is natuurlijk zo dat er een hele elektronische scene is gegroeid. En daarbij zal het wel meespelen dat het nu eenmaal erg gemakkelijk is om dat soort muziek alleen op je slaapkamer te maken, terwijl je vroeger een studio moest huren, wat min of meer onbetaalbaar is zonder steun van een platenfirma."

enola: Aura heb jij ook zelf geproducet. Heb je overwogen om toch externe hulp te zoeken?
Symons: "Jawel hoor, maar toen ik begon rond te kijken vond ik niet meteen iemand die me aansprak. Uiteindelijk heb ik "Unravel" vorig jaar zelf opgenomen, en door Jasper Maekelberg van Faces On TV laten mixen. Bleek dat ik het produceren op dat moment echt best zelf kon doen. Maar als ik ooit carte blanche krijg dan wil ik gerust eens samenwerken met Rick Rubin of Kanye West; ook zijn laatste vind ik toch weer voor de helft geweldig."

enola: Je bent ook actief als producer voor onder andere Tsar B en Felix Pallas. Is dat ook interessant voor je werk bij Warhola?
Symons: "Voor mijn eigen evolutie als muzikant is het zeker goed en het is ook interessant om de werkwijze van andere artiesten van dicht bij mee te maken. Als producer heb je de kans om dingen uit te proberen waar je, als het op je eigen muziek aankomt, voor terugschrikt; je kunt breder gaan. Zo ben ik het bij Warhola niet gewoon om met echte drums te werken, wat bij Felix Pallas wel het geval is; dat leerde me dat ik ook in mijn eigen songs maar eens moet uitproberen hoe elektronische en analoge drums samen gaan."
enola: Eigenlijk ben je een beetje studiotechneut, dus. Treed je wel graag op?
Symons: "Absoluut. Optreden vind ik erg belangrijk, want alleen zo kun je jezelf aan je publiek tonen en hen leren kennen. Concerten moeten dus goed zijn, en daar werk ik met de band hard aan. Ik zou me niet kunnen voorstellen dat ik me enkel tot studiowerk zou beperken."

enola: Al het visuele rond Warhola wordt gemaakt door Nicolas Karakatzanis, de man die Rundskop zo'n stijlvolle look gaf en nu Hollywoodfilms van knappe beelden mag voorzien. Hoe krijg je zo'n man overtuigd aan jou tijd te besteden?
Symons: "Hij heeft zichzelf aangediend! Hij had vorig jaar "Unravel" gehoord, en had mijn management laten weten dat hij gerust eens wilde samenzitten om te kijken wat hij voor ons kon betekenen. Ik was fan van zijn beelden, we bleken het wel te kunnen vinden qua ideeën, en dus doet hij nu alles wat met de visuele kant van Warhola te maken heeft. Het is een fijne samenwerking."

enola: Naast Warhola zit je ook in Bazart, het Nederlandstalige elektronicabandje dat vorig jaar volledig is doorgebroken met "Goud". Loopt dat niet in de weg van Warhola?
Symons: "Je hoopt natuurlijk op reacties als je een EP uitbrengt, maar dat het zo hard zou gaan voor Bazart hadden we niet verwacht. Gelukkig vallen beide wel te combineren. Ik heb er voor gekozen om fulltime met muziek bezig te zijn, dus ik heb ruimte. Zeker omdat Bazart door zijn taal uiteindelijk toch beperkt blijft tot België en Nederland. Warhola zou al behoorlijk groot moeten worden voordat de combinatie niet meer vol te houden is."
enola: Maar die ambitie met Warhola is er wel. Als ik de bio bij de EP lees, met zijn duidelijke uitleg van wat de Rock Rally is en hoe Bazart klinkt, denk ik: dit is geschreven voor niet-Belgische journalisten. De ambities zijn groot?
Symons: "Zeer groot. Het is altijd de bedoeling geweest om met Warhola zo ver mogelijk te geraken. Dus ik probeer ook muziek te maken die internationaal klinkt; die over de grenzen ook aandacht kan krijgen. Voor de rest is werken aan buitenlands succes iets van een lange adem; zo speel ik binnenkort in Parijs. Slechts een klein optreden, maar toch hopelijk iets dat één en ander in beweging kan brengen. We werken er aan, maar het is nog niet voor morgen."

E-mailadres Afdrukken
Tags: Warhola