Banner

The Von Bondies

"In de States zijn The White Stripes een grap"

Nick Delafontaine - 10 februari 2008

vonbondiesint.jpgIn 2004 waren The Von Bondies na single 'C'mon C'mon' en het door Jack White half verminkte gezicht van zanger Jason Stollsteimer plots hot in België. De band speelde die zomer een oerdegelijk concert in de Werchtermarquee, en de toekomst van de groep zag er even rooskleurig uit als die van Yves Leterme op 11 juni. Voor beiden is het enigszins anders uitgedraaid. Leterme mocht dan wel de nieuwspagina's blijven beheersen, de band rond Stollsteimer was de afgelopen jaren verder weg dan ooit. Tot vandaag. The Von Bondies touren door Europa en de langverwachte nieuwe cd 'Love, Hate and Then There's You' lijkt er dan toch aan te komen. Meer redenen had enola niet nodig om Stollsteimer na de set in een tot de nok gevulde Rotonde, aan de tand te voelen en enkele interessante weetjes te rapen.

enola: Hoe verloopt de tour?
(Kortaf)
. Fantastisch. (Dan uitgebreider). Echt, ongelooflijk goed. Elk optreden dat we al gedaan hebben was uitverkocht. Dat zijn we niet gewoon.

enola: Waarom duurt het zo lang voor 'Love, Hate and Then There's You' af is?
De plaat is al drie jaar af. Ik wil hem gewoon nog niet uitbrengen. Op internet circuleert informatie over een release in het voorjaar van 2008 (de data variëren, maar de meeste pronostieken zijn ondertussen verlopen, nd), maar die klopt niet. Het album ligt zeker niet voor oktober in de rekken. Het zou gewoon niet goed aanvoelen om de cd nu al uit te brengen.

enola: Had je dan gedurende die stille jaren geen schrik dat het publiek je vergeten zou zijn?
Zoiets heb je natuurlijk niet in de hand. Maar - en vraag ons niet hoe het komt, ik heb er zelf ook geen idee van - we hebben nu meer succes dan voor onze rustpauze. Toen speelden we hier ook, in dezelfde zaal in de Botanique, (de Rotonde, zie supra), maar het optreden was lang niet uitverkocht. Nu wel. We waren liever meteen doorgegaan na 'Pawn Shoppe Heart'. Maar sommige dingen overkomen je gewoon. Ik ben in die periode getrouwd en weer gescheiden. Dat staat los van de muziek, maar het heeft wel zijn invloed op de band.

enola: Jullie hebben nu drie cd's uit, hoe belangrijk waren The White Stripes voor jullie lancering?
Helemaal niet belangrijk. We hebben Jack White welgeteld één dag gekend. Onze producer (Jim Diamond, nd) - de persoon die de plaat dus echt geproducet heeft, niet Jack White zoals in het artwork staat - heeft een dag in White's huis gewerkt. Het was zeker niet de bedoeling om White's naam te gebruiken om beter te verkopen, hij heeft dat zelf zo geregeld om zichzelf te promoten. Jack White is een vat vol leugens, hij doet niet anders. Die hele mythe rond het feit dat Meg zijn zus zou zijn: leugens. Ze zijn drie jaar getrouwd geweest. Je kan het huwelijkscertificaat makkelijk vinden op internet. Maar Europeanen zijn daar blijkbaar naïef of slecht geïnformeerd in. Hier in Amerika zijn The White Stripes een grap. Ze zijn moeten verhuizen uit Detroit omdat de stad ze niet hoefde. Men wil daar niks met ze te maken hebben.

enola: Is het dan niet frustrerend om te zien dat The White Stripes gezien worden als een van dé vernieuwende groepen van de 21ste eeuw?
(Verbaasd).
Echt? Dat is dan gewoon weer die mythe die rond ze wordt gecreëerd hier in Europa. In Amerika zijn ze echt niet populair. Hier hoor je een verhaaltje dat door een journalist wordt gelanceerd, dat wordt dan overgenomen en uitvergroot door enkele andere magazines, en zo wordt het als het ware een lopend vuurtje. Het is als een plaag, een ziekte. Het verschil tussen Jack White en ik is dat ik altruïstisch ben. Echt, ik ben geen egoïst. Hij heeft wel zo'n gigantisch ego.

enola: Hoe komt het dat de band zoveel wijzigingen ondergaat in de loop der jaren?
Omdat ik dat goed vind. Vernieuwing is goed, nieuw bloed doet ademen. Zelf speelde ik bas in het begin, nu gitaar. Alleen drummen zal ik nooit doen, ik ben er ongelooflijk slecht in.
Ik lijd aan Scatterbrain. Daardoor zing ik vaak met een vrouwelijke stem. Dus is het handig om vrouwen in de band te hebben. (Het duurt even voor hij zich de naam van de eerste herinnert, maar dan gaat hij makkelijk het rijtje af). We hebben al acht bassistes gehad. Als ze mij zo horen zingen weten ze zelf hoe ze het moeten doen.
Het is trouwens fantastisch om vrouwen in de band te hebben. Ik hou ervan om met ze te werken. Het maakt ook deel uit van de afwisseling. Daarnet riep ik enkele mensen op het podium en plots stonden er twee zevenjarige meisjes naast me. Dat is toch fantastisch. Ik heb net met haar (wijst een meisje aan) afgesproken dat zij de volgende keer gitaar speelt.

enola: Meer tijd was er niet, de band moest die avond nog in Frankrijk zien te geraken. It's only rock'n roll, but I like it.

E-mailadres Afdrukken