Banner

Vito

"Alles wat je live hoort, bevindt zich ook op de plaat"

Steven Vervaet - 05 augustus 2006
Het kan snel gaan in de rockwereld. Vito mag dan niet de Fernando Alonso-versnelling hebben die Arctic Monkeys of Kaiser Chiefs inschakelden, maar deze bloedmooie versmelting van indie en postrock uit Wales staat voor de moeilijk in te rammen poort van de doorbraak. Hun prachtige debuut, Make Good Areas Disturbed, kwam ter ore van Robin Proper-Sheppard en even later ondernamen ze een Europese tour als voorprogramma én backing band van Sophia. De Arenbergschouwburg en de Botanique lagen al aan hun voeten, nu u nog. enola heeft een neus voor talent in de marge van de pop en dus kon een interview niet uitblijven. Rhodri Viney onderhield ons gaarne over te zware tourbussen, noise en hekelende bassisten.

Te zware tourbus

Jullie hebben in april en mei door Europa getoerd. Was het jullie eerste grote tournee?
Viney: Ja. Daarvoor hadden we enkel een handvol optredens gedaan in het Verenigd Koninkrijk. Terwijl we die concerten deden, concentreerden we ons vooral op het schrijven en het opnemen van de plaat. Met deze tournee ging het dus plots van erg weinig shows naar een 6 weken durende tour door Europa.
enola: Hoe viel die tour mee? Zijn er enkele Spinal Tap-momenten die je met ons wil delen?
Viney: Zeker. Toen we Parijs verlieten, werden we aan de kant gezet door de politie. Ze wilden onze tourbus wegen en het resultaat laat zich raden. Ons busje was veel te zwaar geladen en we kregen een boete van 750 euro aangesmeerd. De tourbus was enkel correct geladen wanneer al onze instrumenten en ander materiaal op de stoep stonden. Die nacht hebben we dus een nieuwe bus moeten laten overbrengen vanuit de UK. Elke dag bracht wel een Spinal Tap-moment met zich mee, maar dit voorval steekt er toch bovenuit.
enola: Terug naar de muziek dan. Jullie waren het voorprogramma en de backing band van Sophia. Hoe was het om met Robin Proper-Sheppard te spelen?
Viney: Het was fantastisch! We waren al zware fans van Sophia voor we wisten dat we met hem mochten samenwerken. Het was dus een erg mooie ervaring en het was vooral leuk om de Sophia-songs als backing band naar onze hand te zetten. Robin praat wel heel erg veel tijdens een concert.
enola: Zijn er plannen om een tour te ondernemen als headliner?
Viney: Ja, de elfjes van Vito zijn daar op dit moment mee bezig. We hopen om weer door Europa te reizen op het einde van 2006 of het begin van volgend jaar.
enola: Tijdens de vorige tour hebben jullie in twee Belgische zalen gespeeld, de Arenbergschouwburg in Antwerpen en de Botanique in Brussel. Die laatste show was zelfs uitverkocht. Hoe viel het Belgische publiek mee in vergelijking met andere landen?
Viney: We hebben er echt van genoten om in België te spelen! Uitverkochte shows zijn altijd super. De Belgische muziekfans waren erg warm en lief voor ons. Ze konden immers blijven staan in de bar tot Sophia het podium betrad. Dat zou zeker gebeurd zijn in de UK, maar bij jullie stonden de zalen voor ons al vol. In Duitsland en Nederland kregen we een gelijkaardige ontvangst, in de andere landen was het iets minder.
enola: In jullie biografie staat dat Vito van elk optreden een speciale gebeurtenis wil maken. Het gaat daarbij niet alleen om de muziek, maar ook om de locatie of de opstelling van de band. Kan je een voorbeeld geven?
Viney: In Cardiff, onze thuisstad, proberen we een totale controle te krijgen over onze optredens. We hebben al gespeeld in een kunstgalerij ( terwijl onze eigen werken werden uitgehangen ) en in een kerk. We proberen die locaties compleet naar onze hand te zetten door bevriende bands te vragen om het voorprogramma te doen, de visuals te verzorgen of te dj'en. Op die manier proberen we onze shows interessanter te maken dan een gewoon optreden.

Bring on the distortion!

Vito heeft een erg rijk geluid: strijkers, koperblazers, elektronica en ga maar door. Hoe vertalen jullie die elementen naar het podium?
Viney: Dat proberen we gewoon niet. Alles wat je live hoort, bevindt zich ook op de plaat. De overige laagjes laten we weg. Om financiële redenen kunnen we de songs niet brengen zoals ze op plaat klinken. Daarom spelen we ze op de enige manier die mogelijk is: met gitaren, keyboards, drums, bas en noise! Sommige songs van de plaat, zoals 'Washaway', zijn zelfs onmogelijk om live te brengen. Dat nummer hebben we dan maar weggelaten.
enola: De plaat begint met een tekst die de luisteraar uitnodigt om te relaxen en van de muziek te genieten. Was het de bedoeling om een kalmerende trip te creëren waardoor mensen hun dagelijkse zorgen kunnen vergeten?
Viney: Wel, ik denk dat het vergeten van dagelijkse zorgen zeker een belangrijke aspiratie is van Vito. Of je je hoofd nu leegmaakt door te dansen, te headbangen of je rot te schrikken, dat maakt dan weinig uit. Het idee achter die speech in het begin van het album is om een vals gevoel van veiligheid te scheppen. We willen de luisteraars kalmeren om hen dan te overrompelen: on with the distortion!!! Het is niet de bedoeling dat de luisteraars zich al slapend een weg door de plaat banen.
enola: Mijn favoriete song op de plaat, 'Arrested by these Phenomena', heeft een climax die aan Sigur Rós refereert. Hoe belangrijk is dat expansieve geluid voor Vito?
Viney: Die sound is waar we ongeveer op mikten. Iedereen binnen de band houdt erg van Sigur Rós, Mogwai en Godspeed You!Black Emperor. Wanneer we met Vito startten, gingen we wel niet zitten om op voorhand een bepaalde sound uit te dokteren. Alles verliep erg natuurlijk op een song per song-basis. Alles evolueerde naar de sound die we nu hanteren.
De gitaarerupties van Vito deden me sterk denken aan de Zweedse postrockband Sickoakes. Kun je een paar andere bands noemen die een onmiskenbare invloed gehad hebben op de groep?
Viney: Euhm, ik moet eerlijk toegeven dat ik nog nooit van Sickoakes gehoord heb! Ik ga ze zeker checken. We zijn uiteraard dol op die genoemde postrockgroepen, maar er zijn zeker nog acts die ons beïnvloed hebben. Low en Tarentel zijn bijvoorbeeld ook erg belangrijk geweest voor ons. Binnen de band heeft iedereen wel een verschillende smaak, maar ik kan je vertellen dat ik op dit moment erg veel luister naar Blonde Redhead, Matt Elliot, Pelican, Gram Parsons en The Minutemen.
enola: Veel songs op Make Good Areas Disturbed evolueren van erg verstild naar apocalyptisch. Loop je dan niet het risico om jezelf te verliezen in formulematige composities die wat voorspelbaar worden?
Viney: Zeer zeker! Daar heb je gelijk in. Tijdens het maken van de plaat waren we ons daar absoluut bewust van. We wilden echter niet tegen de stroom van ons gevoel in roeien. Binnen Vito is het een absolute regel dat de muziek op een natuurlijke wijze tot stand moet komen en op die manier klinkt de plaat zoals ze klinkt. De nieuwe songs dragen wel meer verschillende elementen in zich. Hopelijk kunnen we die val dus vermijden in de toekomst.

Bloed, zweet en tranen

De muziek van Vito klinkt erg eerlijk, puur en emotioneel. Kostte het bloed, zweet en tranen om de plaat op te nemen?
Viney: Ja, het heeft lang geduurd. We zijn er zeker twee jaar mee bezig geweest. Het leeuwendeel van die tijd werd besteed aan het schrijven van de nummers en ervoor te zorgen dat alles perfect zat. We hebben vele offers gemaakt om ons debuut te voltooien en we hebben er heel wat van onszelf in gestoken. Dat moet je doen als je op een ernstige manier met muziek bezig bent. Dankzij de plaat kunnen we nu doen wat we doen en dat is gewoon fantastisch. We zijn onze Europese concertgangers en platenkopers erg dankbaar!
Jullie komen uit Wales. Heerst daar een bloeiende muziekscène zoals in Schotland?
Viney: Dat komt en gaat. Een paar jaar geleden was er een scène rond een paar grote bands uit Wales als Super Furry Animals, Catatonia en Manic Street Preachers. Die sprankels vertaalden zich naar de lokale acts, maar dat duurde slechts een tijdje. Nu lijkt er zich weer een nieuwe groep getalenteerde en gepassioneerde bands te vormen in Wales, maar eerlijk gezegd zijn we daarin weinig geïnteresseerd. Het is goed om je lokale muziekacts te steunen, maar een groep moet op zijn kwaliteiten en niet op zijn afkomst beoordeeld worden.
enola: Vito bestaat nog maar een dikke twee jaar. Wat deden jullie daarvoor?
Viney: In andere bands spelen! We hebben allemaal in andere projecten gezeten voor we elkaar leerden kennen. De eerste keer dat ik onze bassist ontmoette, was op een optreden van mijn band waar hij ons constant zat te hekelen.
enola: Waar liggen de ambities van Vito?
Viney: Dat is simpel: meer platen, meer tournees, meer songs. Gewoon meer!!!

Lees de bespreking van 'Make Good Areas Disturbed!
http://www.myspacecom/vitotheband

E-mailadres Afdrukken