Banner

Jazz Brugge 16-18 november 2018

‘Crossing cultures’ in het Concertgebouw

Guy Peters - foto's: Geert Vandepoele - 12 november 2018

Jazz Brugge ontstond in 2002 uit de schoot van De Werf, het Brugse jazzhuis dat sinds de jaren tachtig geldt als een van de belangrijkste jazzcentra van het land, de JazzLab Series mee op de kaart zette en via het W.E.R.F.-label de Belgische jazz aan de man brengt. Zestien jaar na die eerste editie is er een en ander veranderd, maar ook weer niet. Het belooft alleszins een mooie driedaagse te worden.

Wat er o.m. veranderde is dat niet exclusief vastgehouden wordt aan de Europese jazz. Dat was een meerwaarde, want op Jazz Brugge kreeg je veel vaker dan op festivals van vergelijkbare grootte ontdekkingen te horen en werd je nog maar eens met je neus op de feiten gedrukt: die Europese jazz, met uitlopers van het hoge noorden tot het diepe zuiden en verre oosten, is er eentje met een onwaarschijnlijke rijkdom. Wie er destijds inspiratie opdeed, hoeft nu daarom niet te panikeren, want de aanpak wordt eigenlijk gewoon opengetrokken. Zo wordt niet enkel de deur opengezet voor een paar Amerikaanse kleppers, maar verschijnt er ook volk uit Afrika en Azië. Maar er is meer.

16/11 – W.E.R.F. Label Night

Op vrijdag wordt er eerst een feestje gevierd op verschillende podia in het Concertgebouw, want W.E.R.F. blies - in het jaar dat ook afscheid genomen moest worden van onvermoeibare spilfiguur Rik Bevernage - ook 25 kaarsjes uit. Dat wordt gevierd met een aantal artiesten die er al vanaf het begin bij waren, maar ook een paar die de nieuwste lichting vertegenwoordigen. Zo komt het jonge pianotrio Donder (gemiddelde leeftijd: 23) z’n derde album Keukenpraat voorstellen, de 157ste release van het label. Donder won vorig jazz de STORM! Contest, wat hen in een stroomversnelling bracht, want amper een half jaar na hun titelloze album met vierde man Lars Greve is er dus al een opvolger. Die laat horen dat het trio behendig de conventies ontwijkt en ergens tussen minimalistische jazz en postklassiek zit zonder zich echt te willen conformeren. Al even opvallend: MDCIII, het trio van saxofonist Mattias De Craene met drummer Simon Segers en Lennert Jacobs. Zij spelen de soundtrack bij een geheime junglemissie: donkere en zweterige rituelen, muzikale koortsdromen bij een film die spontaan op uw netvlies zal starten.

Afsluiten zou normaal gebeuren door Bruggeling Kris Defoort, die 25 jaar geleden tekende voor de allereerste W.E.R.F.-release en een van de meest loyale muzikanten op het label bleef. Hij kan er echter niet bij zijn wegens ziekte, en wordt vervangen door ‘Mw’Soul’, het project van de Tunesische zangeres Ghalia Benali, die samen met het vijfkoppige Mâäk, nog zo’n vaste waarde van het label, op zoek gaat naar een verzoening van Arabische muziek en Westerse jazz. Mâäk belichaamt als geen ander de openheid voor andere tradities, dus dat komt goed. Een paar uur eerder zullen zij het festival ook feestelijk openen. En dan is het terug- en vooruitblikken met twee andere vaste waarden. Pianiste Nathalie Loriers keert twaalf jaar terug in de tijd, naar haar gelauwerde album L’Arbre Pleure met Chemins Croisés, ook een symbiose van jazz en Arabische muziek en blaast het terug tot leven, terwijl collega-pianist Free Desmyter laat proeven van zijn album dat op stapel staat voor 2019. Samen met Bassem Hawar en een elfkoppige band gaat hij met ‘The Takenouchi Documents’ op zoek naar de plek waar jazz, hedendaagse muziek en Oriëntaalse tradities elkaar vinden.

17/11 – Volksliederen, transcontinentale droompartijen en schelmenjazz

Het Elina Duni Quartet was ongetwijfeld een van de revelaties van de editie van 2014. Deze keer komt Duni alleen, om haar eerder dit jaar verschenen album Partir (ECM Records) vast te stellen. Daarop duikt de Albanese zangeres in de traditionele muziek van haar eigen land, maar steekt ze ook grenzen over. Ook nu zal dat het geval zijn: met piano, gitaar, percussie en songs in negen talen gaat ze u proberen overdonderen. En dat om 11u ’s morgen in de Kamermuziekzaal. ’s Avonds wordt meteen verder gegaan met een klepper van formaat, want het trio Reijseger, Fraanje, Sylla moet eigenlijk niet meer voorgesteld worden. Met cello, piano, percussie en de stem van Sylla wordt iets gebracht dat het midden houdt tussen meeslepende kamermuziek en een transcontinentale dromerij. Op plaat al indrukwekkend, maar live (zoals die keer in Oostende) een regelrechte aanslag op het hart.

Bassist Omer Avital is zowat de belichaming van de internationale insteek. Hij werd geboren in Israël, in een Marokkaans-Jemenitisch gezin en trok, net als heel wat collega’s uit die regio, naar New York, om er stilaan uit te groeien tot een van de meest gelauwerde vertegenwoordigers met een spreidstand tussen Westerse jazz, klezmer en Arabische invloeden. Hij brengt zijn Quintet mee dat naar verluidt behoorlijk indrukwekkend is. Daarna is het aan de Armeense pianist Tigran Hamasyan; een paar jaar geleden nog in eclectische doen als artist in residence op Jazz Middelheim, maar nu back to the roots en dus solo op piano. Het is de laatste kans om hem aan het werk te zien met zijn ‘An Ancient Observer’-project. En wie daarna nog niet genoeg gehad heeft kan terecht bij Jaimie Branch en ‘Fly Or Die’. We hebben dat album vorig jaar uitgebreid lof toegezwaaid en konden in Berlijn onlangs vaststellen dat de live-uitvoering met een fabuleuze band ook behoorlijk indrukwekkend klonk, dus: doen!

18/11 - Molenwieken, penseelwerk en de voet op het gaspedaal

Ook op zondag loont het om wat vroeger uit bed te komen, want je hebt 2 keer de kans om een prachtige klankinstallatie te zien, het Klopotec Orchestra. Die werd bedacht door kunstenaar Hans Beckers, die in Noorwegen zelf een windmolenorkest in elkaar stak met een hoop sloophout. Samen met drummer Teun Verbruggen brengt hij die tot leven in het concertgebouw. In de namiddag zet het programma zich verder met een reeks ijzersterke bands en projecten. Zo is er het Jakob Bro Trio, een band die als geen ander past bij een zondag. De Deense gitarist is een liefhebber van de allerfijnste penselen, en zijn composities en persoonlijke sound zijn dan ook met de grootste voorzichtigheid in elkaar gestoken. Daarnaast kan hij beroep doen op een ritmesectie – Thomas Morgan & Joey Baron - die tot de meest behendige op fluisterniveau behoort, al kan er hier daar ook een kleine eruptie plaatsvinden. Het onlangs verschenen live-album Bay Of Rainbows was een kleine triomf, dus ook hier hoge verwachtingen!

in de multimediale voorstelling Nachtschade – Aubergine gaat sopraan Claron McFadden op zoek naar de culturele wortels die ons verbinden. Het wordt een kleurrijke zoektocht die, geheel conform de festival-baseline, culturen en tradities op z’n kop zet. De Amerikaans-Irakese trompettist Amir ElSaffar is intussen een graag geziene gast in ons land, met zijn grootschalige project Rivers Of Sound, maar op Jazz Brugge in combinatie met Ictus, het gelauwerde ensemble voor hedendaagse muziek. Ook daar worden jazz/improvisatie, Oriëntaalse muziek en kamermuziek opnieuw voor het licht gehouden. Het James Brandon Lewis Trio staat daarna garant voor een stomende stoofpot van (free) jazz, gospel, funk en hiphop en brengt deze keer vierde man/gitarist Anthony Pirog mee. Als de vorige concerten die we zagen een indicatie mogen zijn, dan doet u er goed aan uw eigen veiligheidsgordel mee te brengen. En die mag u tenslotte ook aanhouden voor de soloperformance van Colin Stetson, de man wiens gestunt met circulaire ademhaling en multiphonics sinds we hem voor het eerst zagen in 2010 alleen maar krachtiger en baldadiger geworden is. Jazz? Daar valt over te discussiëren. Overrompelende topsport? Zeker. U zal normaal rond 19.30u alweer buiten staan, maar geloof ons: het zal een beetje murw geslagen zijn. Tot dan.

En eigenlijk is dat nog niet alles, want momenteel loopt in het gebouw ook een expo van klankinstallaties - 'Tuning Things' - van Wannes Deneer, en wordt er werk geëxposeerd van Jelle Martens, die tekende voor heel wat artwork van W.E.R.F.-releases. Meer info & tickets via de website.

E-mailadres Afdrukken
Tags: Jazz Brugge