Reis rond de wereld in tachtig downloads

Twaalfde etappe: Griekenland

Gowaart Van Den Bossche - 29 mei 2017

In een twintigtal episodes reist enola de wereld rond. Kriskras de wereldbol doorkruisend, belichten we een selectie muziek die aan zelf te bepalen prijs kan gedownload worden op nobele websites als Bandcamp en Freemusicarchive: een twee- à driewekelijkse selectie van twijgjes uit de internationale wildgroei aan kleine releases. Na een korte radiostilte brengt de twaalfde etappe van onze reis ons naar Griekenland.

Bakermat van de Westerse beschaving, slechtste leerling in de Europese klas (althans volgens de neoliberale logica), Griekenland is niet bepaald een land met een anonieme positie. Of het zou op vlak van hedendaagse muziek moeten zijn. Behalve namen als Vangelis en Demis Roussos, en traditionele folk met bouzouki en aanverwanten is er weinig bekend over de bloeiende alternatieve scenes doorheen het Griekse vasteland en de eilanden.

56. Astrogono

Een band die mooi aantoont dat er nog boeiende dingen mogelijk zijn met postrock als je het maar genoeg filtert door je eigen achtergrond en deze niet als een blauwdruk gebruikt. Αστρογόνο (“Astrogono”) brengt muziek die Griekse folk en chanson, inclusief bouzouki, koppelt aan het vurige en dynamische van postrock, met een eclectische bezetting waarin viool vaak de melodische leiding neemt of trompet heroïsch boven het in distortion badend bandgewoel uitstijgt. Alsof Godspeed You! Black Emperor en een Griekse chansonnier samen een plaat opnemen. Dit zelfgetitelde debuut kan met zijn lengte van tachtig minuten, karakteristieke dramatiek, en (althans voor ons) onbegrijpelijke teksten wat zwaar op de maag liggen, maar biedt wel haast continu bijzonder hoge kwaliteit.

57. Alien Mustangs

Psychedelische stoner rock uit Thessaloniki, met veel aandacht voor sfeerwerking. Deze River ep uit 2014 vat hun sound mooi samen op de lange titeltrack waar ijle sirenenklanken zich om een repetitieve riff wikkelen als rookwalmen, om de track uiteindelijk te doen ontsporen in een noisefestijn waar effecten wild om zich heen slaan terwijl bas en drum moedig door blijven grooven. De twee andere tracks leggen lichtjes andere nadrukken maar passen wel perfect binnen het plaatje. Alien Mustangs ligt in het algemeen ietwat in dezelfde lijn als Pontiacs, dat we in onze Chileense etappe bespraken, en blinkt net als die band niet uit in originaliteit, maar wel in songkwaliteit.

58. Underwater Chess

Deze band, ook afkomstig uit Thessaloniki, klinkt een beetje als een kruising tussen 65daysofstatic en Dirty Three. Furieuze vioolpartijen gaan in de clinch met gitaren en elektronische drums. De muziek zelf flaneert tussen de urgentie van punk, de meeslependheid van postrock, de rauwheid van een rave en passeert zelfs even langs de contemplatie van een Grieks-Orthodoxe misviering. Op deze eerder dit jaar uitgebrachte Seriality verzamelt de band negen opnames uit de afgelopen tien jaar die duidelijk de uitpuring van een eigen sound laten horen. De plaat heeft bovendien een goede opbouw die, na enkele tracks tamelijk ruwe elektronische gekte, de rust opzoekt met “Right Wing Bastard”, een mooie akoestische compositie gezegend met boeiende akkoordenwisselingen die wel wat aan Rachel’s doen denken, en “Séa Vai Séa” waar een dreunend vocaal tapijt wordt gelegd alvorens de instrumenten invallen.

59. J. Melik

Een vaste waarde in deze reeks: slaapkamerhiphoppers die met hun producties de mogelijkheden van samples en computerprogramma’s verkennen. Deze J. Melik past goed binnen dat rijtje en laat een fijne take op klassieke boom bap horen met een rauwe lo-fiklank opgebouwd uit vaak korte verknipte samples en een vette loop hier en daar. De man samplet alles wat ietwat melodisch is: zeemzoeterige strijkers uit de jaren vijftig op “Tito Abstract”, klassieke soul op “get ready”, knallende eighties kitsch in “p.k.o.”, enzovoort. Dat zorgt voor een album dat een bevredigende klankbreedte laat horen en niet snel gaat vervelen.

60. Mr. Z

Lo-fi slaapkamerpop die klinkt alsof het opgenomen werd op cassettes die wat te lang in de tzatziki hebben gemarineerd. Mr. Z bracht na jaren gerespecteerd DJ-werk in Griekenland ook al behoorlijk wat eigen dingen uit. Daarvan kon επανάληψη uit 2013 ons het meest bekoren met zijn wat dronken, soms zelfs ronduit raar gezwalp tussen zonnige loops, krakerige funk, vuile breakbeats, exotische sounds en Grieks gewauwel in zestien vignettes.

Lees ook onze vorige etappes:
Eerste etappe: Turkije
Tweede etappe: Frankrijk
Derde etappe: Brazilië
Vierde etappe: Zuid-Afrika en Namibië
Vijfde etappe: Polen
Zesde etappe: Spanje
Zevende etappe: Pakistan
Achtste etappe: Rusland
Negende etappe: Egypte en Soedan
Tiende etappe: Argentinië en Chili
Elfde etappe: Recente Amerikaanse hiphop

E-mailadres Afdrukken