Banner

Ieperfest, 12-14 augustus

Van donkere post-metal over satanische folk tot Spaanse postrock

Lennert Hoedaert & Guy Peters - 10 augustus 2016

Van vrijdag tot zondag wordt Ieper weer ingepalmd door duizenden fans van het hardere werk, en dat voor de 24ste editie van Ieperfest. Maar het festival staat voor veel meer dan nostalgische hardcore punk en de betere metalcore-acts. Opvallend aan de affiche van dit jaar is het grote aandeel jong Belgisch muzikaal geweld. Om u wegwijs te maken in het Ieperfest-aanbod dat verspreid wordt over drie podia, selecteerden we tien bands met bijhorende nummers.

Eleanora, vrijdag, 13u - Marquee

Eleanora aanhalen zonder te refereren naar Amenra, met wie ze al een split uitbrachten, leek onmogelijk. Met de nadruk op leek, want hun via Consouling Sounds verschenen debuutplaat Allure laat een eigen smoelwerk horen. Bij deze Gentse band worden hardcore, sludge en screamo samengebald tot een organisch, eclectisch en gitzwart geheel. De leden hebbben een voorgeschiedenis in verschillende subgenres van metal en hardcore, vandaar dat de combinatie van razendsnelle stukken en omineuze, slepende intermezzo’s er zo vlot ingaat. Fans van Converge, Isis en Rise And Fall zakken vrijdag best al vroeg af naar Ieperfest.

Negative Approach, vrijdag, 18u35 - Marquee

Was hardcore punk aanvankelijk vooral te situeren in grootsteden als Los Angeles (Black Flag, Bad Religion, Adolescents,...) en Washington, D.C. (Bad Brains, Minor Threat, Void,...), dan lieten Flyover country en steden als Dallas, Portland en Boston ook snel van zich horen. In Detroit maakte vooral Negative Approach grote sier met zijn agressieve sound en nihilistische boodschap. Het leverde in de periode 1981-1984 amper een uur muziek op (verzameld op het onmisbare Total Recall), maar die bleek ook na de reünie van 2006 nog ongemeen explosief. De compacte songs van NA en het getier van brulkanon John Bannon volstaan nog altijd om punkkoten over de wereld te verbouwen tot woeste schouwspelen die stijf staan van adrenaline en onverdunde energie.

King Dude, vrijdag, 20u10 - Marquee

Deze Man in Black komt uit Seattle, maar in tegenstelling tot wat zijn afkomst doet vermoeden, maakt hij géén grungemuziek. Integendeel. Zijn mystieke, in Amerikaanse folk gedrenkte muziek en warme stem doen eerder denken aan Nick Cave van The Birthday Party, Tom Waits en, waarom niet, Death In June. Hij wordt wel eens een Johnny Cash from Hell genoemd; best begrijpelijk. Het verbaast dan ook niet dat de man die door het leven gaat als Thomas Jefferson Cowgill een voorgeschiedenis in black metal- en hardcorebands heeft. Het zal u niet verbazen dat hij tekstueel gespecialiseerd is in Satan, religie en occultisme. Atypisch voor Ieperfest, maar daarom niet minder geniaal.

Soul Grip, zaterdag, 13u - Marquee

Nog zo’n Gents monster dat u meteen in de greep houdt en waarvoor u best vroeg aanwezig op de weide. De leden houden van black metal en post-hardcore en refereren graag naar Rise And Fall, Oathbreaker, Converge en Deafheaven. Ze reiken nog niet aan de enkels van de eerste twee Belgische voorbeelden, maar de EP Avodon — ook verschenen via Consouling Sounds )) bewijst wel hun maturiteit. Dit is hardcore voor black metal fans, maar het omgekeerde geldt ook: black metal in hun nummers is een welgekomen afwisseling voor hardcorefans. Met andere woorden nog een Belgische metalband om goed in het oog te houden.

Goatwhore, zaterdag, 13u50 - Marquee

Ja, wij waren wel te vinden voor Constricting Rage Of The Merciless, de zesde langspeler van Goatwhore uit 2014. De band heeft wortels in cultbands Acid Bath en Soilent Green, en is zeker verwant aan NOLA-kleppers Down, Crowbar en Eyehategod, maar terwijl die laatsten vooral heil zoeken bij moddervet gebeuk, schakelen die van Goatwhore regelmatig een versnelling hoger, wordt gretiger leentjebuur gespeeld bij thrash-, death- én black metaltradities. Door die achtergrond lijkt Goatwhore misschien een van de vreemde vogels op Ieperfest, maar dat er geknald, geschuimbekt en als een bezetene geheadbangd gaat worden, lijkt nu al een zekerheid.

Desolated, zaterdag, 14u20 - Main Stage

Hadden we al gezegd dat Ieperfest veel meer is dan een festival voor nostalgische hardcore- en metalcore-bands? Dat bewijst de komst van het Britse Desolated, een van de weinige beatdown-bands die ons vandaag nog echt kan bekoren. Waarom? Er zijn niet alleen de lompe, loodzware breaks, die het genre kenmerken, maar dit vijftal heeft ook een onweerstaanbare groove — ja, we moeten zelfs aan Pantera denken. Het dit jaar verschenen The End heeft op het eerste gehoor misschien een niet zo verrassend geluid, toch is het niets meer dan hapklare hardcore. Maar wees toch maar voorzichtig in die pit!

MDC, zaterdag, 17u50 - Main Stage

We blijven een zwak hebben voor de bende rond punkveteraan Dave Dictor, die al sinds de vroege jaren tachtig de voorman is van een van de meest geëngageerde bands van de eerste hardcoregolven. Opvallend was daarbij dat MDC (Millions Of Dead Cops) niet enkel tekeerging tegen het establishment, het kapitalisme en de politiek (tot daar allemaal vrij standaard), maar ook als een van de eerste een lans brak voor dierenrechten en de gelijke behandeling van holebi's, extra in de verf gezet door Dictors liefde voor crossdressing. De MDC-discografie is eigenlijk een ongelijk zootje (en deels het gevolg van Dictors jarenlange gevecht met drugs), maar er waren altijd wel wat sterkhouders (zie hieronder) en de band bleef vooral live knallen. Eerder dit jaar verscheen nog MDC: Memoir from a Damaged Civilization : Stories of Punk, Fear, and Redemption, Dictors weinig verhullende en cruciale verslag van een paar decennia in de frontlinie van de punk. Dat de vlam ook op het podium nog brandt, kan u dan weer ondervinden in Ieper.

VVOVNDS, zondag, 13u50 - Trench

Kijk eens aan: nog zo’n heerlijke heavy band uit ons landje. Ook VVOVNDS klinkt weer donker en agressief, maar toch anders. Een van de meest explosieve releases van vorig jaar kwam van deze Kortrijkse band en verscheen op Hypertension Records. Het was (en is nog altijd) een brutale aanslag op het gehoor. Misschien wel het beste voorbeeld van professioneel georganiseerde chaos. En de band doet meer dan alleen in overdrive gaan, en is zeker niet vies van een stevige portie sludge. Ze stonden dit jaar op Roadburn en Rock Herk, en Incubate volgt ook nog, maar eerst mag VVOVNDS dus Ieperfest platspelen.

Kingdom, zondag, 17u10 - Trench

Kingdom een band met afdankertjes van Amenra? Niets van! Zo gaat het nooit bij de intussen alom bekende Kerk. Het was jaren geleden dat we nog iets van Kingdom gehoord hadden, maar begin juni kondigde de band rond Mathieu Vandekerckhove en Colin H. Van Eeckhout van Amenra aan weer op te treden. Drummer Tim Bryon is er niet meer bij en wordt vervangen door Björn Leschouhier (ex-Shortsight, ex-Regression). Komt er dan ook een nieuwe plaat? Kingdom hult zich voorlopig in mysterie. Naast twee uitstekende platen (een in 2008 en een in 2010) waarop doom, ambient en postrock gemengd worden, had deze bijzondere band ook nog eens een verschroeiende live reputatie. En dat lijkt wel al voldoende.

Toundra, zondag, 18u35 - Trench

Last but not least: Toundra uit Madrid. Wellicht zal de naam geen belletje doen rinkelen, maar geloof het of niet: dit viertal is een van de grootste Spaanse rockbands — ze stonden al op het befaamde Primavera én Benicassim. Niettemin is Toundra een fijne toevoeging op zondag tussen al dat metalen geweld. Hun instrumentale progressieve rock wordt gekenmerkt door intense, energieke uitbarstingen en fragiele emotionele passages, gedomineerd door warme melodieën. Verwacht u maar aan weidse muzikale landschappen, zoals de bandnaam een beetje prijsgeeft. U voelt zich niet thuis in het genre? IV, Toundra’s recentste plaat, is de ideale voorbereiding voor het optreden.

E-mailadres Afdrukken
Tags: Ieperfest