Banner

Mogwai

Special Moves/Burning

Jurgen Boel - 13 oktober 2010

In zijn vijftienjarig bestaan heeft het Schotse Mogwai zowat alles dat een band op muzikaal vlak kan doen, gedaan. Er zijn een handvol reguliere albums verschenen, e.p. ’s werden uitgebracht en gecompileerd en zelfs de legendarische Peel session verscheen op plaat, evenals de soundtrack voor een documentaire.

Het enige dat nog ontbrak, was een liveplaat en daar zet Special Moves/Burning meteen de puntjes op de i. Na zoveel jaar kan de band immers niet gewoon met een ordinaire concertregistratie op de proppen komen, een meer uitgewerkt pakket is op zijn plaats. De keuze voor een combinatie cd + dvd klinkt op het eerste gehoor misschien banaal, maar daar heeft Mogwai een treffende mouw aan gepast door voor twee in belangrijke mate verschillende “setlists” te kiezen en daarnaast ook een aantal tracks exclusief online aan te bieden.

Special Moves start met het relatief recente “I’m Jim Morrison, I’m Dead” (The Hawk Is Howling), maar keert daarna met “Friend Of The Night”, “Hunted By A Freak” en (noblesse oblige) “Mogwai Fear Satan” en “Cody” steeds verder terug in de tijd (al zou “Cody” dan voor “Mogwai Fear Satan” moeten komen). Ook verderop in de set zijn de verschillende albums (op Come On Die Young na) netjes vertegenwoordigd met een uitgekiende selectie uit de verschillende albums. Zo duiken onder andere “Like Herod”, “2 Rights Make 1 Wrong” en “I Know You Are But What Am I” op.

Belangrijker echter dan het napluizen in welke mate de setlist de geschiedenis van de band weergeeft, is de vraag in hoeverre het oude material zich tot het nieuwe verhoudt. In het bijzonder bij de latere albums werd wel eens verzucht dat Mogwai “het” kwijt zou zijn en zichzelf eindeloos herhaalt. Maar zoals een sterke versie van “I Love You, I’m Going To Blow Up Your School” en een alles verschroeiende “Glasgow Megasnake” bewijzen, is dit een goedkope opmerking. De nieuwe songs kunnen immers moeiteloos naast het oude werk staan en bewijzen bovenal hoezeer Mogwai standvastig aan zijn oeuvre gewerkt heeft.

De setlist voor de dvd Burning getuigt jammer genoeg niet van eenzelfde inventiviteit. Ditmaal is The Hawk Is Howling namelijk oververtegenwoordigd met de helft van de songs. Naast “I’m Jim Morrison, I’m Dead” krijgen ook “The Precipe”, “Scotland’s Shame” en “Batcat” een rolletje in de film. Bovendien duiken ook “LIke Herod” en “Mogwai Fear Satan” (toegegeven, twee kleine klassiekers uit het debuut) evenals “Hunted By A Freak” opnieuw op zodat “New Paths To Helicon Part 1” de enige echte verrassing lijkt te zijn.

Daar staat dan wel tegenover dat de band niet voor een reguliere concertregistratie heeft gekozen, maar afwisselend voor live- en sfeerbeelden kiest, zij het vooral in de eerste helft van de film. Bovendien kiezen regisseurs Vincent Moon en Natt Le Scouarnec voor grofkorrelig grijsblauw waardoor de hele film automatisch een semidromerige toets krijgt. Het is een effect dat nog versterkt wordt door de knappe montage en weinig voor de hand liggende camerastandpunten die vaker op details inzoomen dan het totaalplaatje te geven.

De schijnbaar uit de losse pols geschoten beelden verraden hun meesterwerk door de ingenieuze invalshoeken en door een doordachte montage die de nogal statische podiumpresence --Mogwai moet het live vooral van zijn loeiharde sound hebben-- netjes ontwijken. De manier waarop beeld en geluid elkaar aanvullen mag zonder meer indrukwekkend heten en vormen een kleine blauwdruk van hoe een concertregistratie kan zijn wanneer band en regisseur(s) een duidelijke visie hebben. Dat de hele film met een kleine ploeg en slechts vier camera’s geschoten werd, zet bovendien een hoop pompeuze concertregistraties meteen op hun plaats.

Liveregistraties neigen meermaals uit te monden in een “greatest hits”-album, al dan niet aangevuld met enkele nieuwe songs. Het zijn maar al te vaak goedkope en snel afgewerkte platen waarvan de opbrengst beduidend hoger ligt of dient te liggen dan het werk dat er in geslopen. Dat het ook anders kan, bewijst Special Moves/Burning. Het mag dan wel lang geduurd hebben voor de Schotten zich er aan waagden, maar het was het wachten duidelijk meer dan waard.

E-mailadres Afdrukken
 
Mogwai

Advertentie

TEST