Banner

Townes Van Zandt

Sky Blue

7.5
Bjorn Weynants - 05 maart 2019

In 2019 zou Townes Van Zandt 75 jaar geworden zijn. Een uitstekende gelegenheid om enkele van zijn oude demo’s vanonder het stof te halen.

alt

Toen Townes Van Zandt op nieuwjaarsdag 1997 overleed was zijn muzikale erfenis eerder beperkt. Tien studioalbums en een livedocument (Live At The Old Quarter) was alles wat de Texaanse songsmid in een drie decennia durende carrière had uitgebracht. Een oeuvre dat wat het mankeerde in de breedte ruimschoots goedmaakte in de diepte, want niemand wist beter dan Van Zandt om nummers te schrijven waarin uitzichtloosheid, depressieve gevoelens en de pijn van het bestaan tot uiting kwamen. Een gevolg van zijn mentale toestand, de elektroshocktherapie die hij als tiener onderging en een jarenlange strijd met de drankdemonen. Zijn leven was dan ook een aaneenschakeling van tragedies, straffe verhalen en gemiste kansen. Omdat hij jarenlang verbonden was met het obscure Poppy label van de notoir onbekwame labelbaas Kevin Eggers en diens broer Harold kregen zijn albums bovendien nooit de aandacht die ze verdienden.

Na zijn overlijden werden er -- meestal zonder goedkeuring van de erven Van Zandt -- wel een hele reeks wisselvallige live-opnames op de markt gebracht, maar het aantal studio-opnames dat nadien het licht zag, was, onder andere omwille van rechtzaken tussen de familie Van Zandt en de broers Eggers, eerder beperkt. In 2009 werden een aantal vroege opnames uitgebracht (In The Beginning) en wat later een reeks outtakes uit 1971-72 (Sunshine Boy) maar daar bleef het - tot nu - bij. Sky Blue bestaat uit een reeks demos die Van Zandt in 1973 opnam in de homestudio van zijn vriend, journalist en part-time muzikant Bill Hedgepeth in Atlanta. Na Van Zandts dood in 1997 gaf Hedgepeth de tapes van die opnames aan zijn zoon. Na jarenlang stof te hebben vergaard, krijgt een selectie van deze opnames nu een officiële release.

De periode waaruit deze opnames dateren, waren een keerpunt in Van Zandts carrière. In de vijf voorgaande jaren had hij zes albums uitgebracht, maar aan die creatieve periode kwam stilaan een einde. Het jaar voordien bracht hij nog The Late Great Townes Van Zandt uit, een album met zijn twee bekendste nummers (“Pancho & Lefty” en “If I Needed You”), al zou het nog vele jaren duren voor die nummers ook bij het grotere publiek bekend werden. In 1973 nam hij songs op voor Seven Comes Eleven, een langspeler dat echter op het schap bleef liggen (en waarvan pas in 1993 nummers gereleaset werden als The Nashville Sessions). Maar het was ook de periode waarin Van Zandt de strijd met zijn demonen langzaam begon te verliezen en in de decennia daarna zou hij nog maar drie nieuwe platen uitbrengen.

Sky Blue bestaat uit twee nooit eerder gehoorde Van Zandt nummers, drie covers en een reeks nummers die al op andere platen stonden. Het meest in het oog springend zijn natuurlijk de twee nieuwe nummers. “All I Need” is vintage Van Zandt, een snijdende klaagzang (“Tried everything to set me free / But my chains keep playing tricks on me / And all I need is a place to lay 'em down”), terwijl “Sky Blue” net wat opgewekter en vinniger klinkt. Het zou wat kort door de bocht zijn om een van beide nummers als een verloren klassieker te bestempelen, maar toch misstaan ze niet tussen de rest van ‘s mans werk. Ook de drie covers -- murder ballad “The Hills Of Roane County”, “Forever, For Always, For Certain” van zijn vriend Richard Dobson, en “Last Thing On My Mind” van folklegende Tom Paxton” -- weet Van Zandt hier helemaal naar zijn melancholische hand te zetten. Hoewel het ‘maar’ om demo-opnames gaat, zet Van Zandt de nummers hier met inleving en overgave neer. Van Zandt was niet de muzikant die op automatische piloot kon spelen.

Wat betreft de al bekende nummers zijn er hier weinig verrassingen te rapen. “Pancho & Lefty” klinkt hier in z’n pure versie nog meer als een oude traditional en “Blue Ridge Mountains” leunt dicht aan bij de snijdende folk van Woody Guthrie. Maar de meest geslaagde versies zijn het mysterieuze, bijna bedwelmende “Silver Ships Of Andilar” en de knappe, dwingende versie van “Dream Spider” (oftewel “The Spider Song”).

Archiefreleases als deze zijn natuurlijk vooral voer voor de doorwinterde fans en daar is dit album geen uitzondering op. Maar zolang ze zo goed en interessant zijn als Sky Blue, zien we ze graag komen. Want voor een grootmeester met zo’n beperkt oeuvre als Van Zandt is wat extra werk altijd mooi meegenomen.

E-mailadres Afdrukken