Banner

Soulwax

Essential

5.0
Erwin Knieper - 10 juli 2018

Of de Rode Duivels wereldkampioen worden, weet nog geen mens, maar hopelijk scoren de jongens in het rood net iets meer dan Soulwax met Essential. Hun nieuwste plaat is een twijfelachtige hybride van eigen werk en overbodige referenties aan inspiratiebronnen.

Op vraag van BBC Radio 1 komen Stephen en David Dewaele met een iets ander concept op de proppen dan oorspronkelijk de bedoeling was. De Britten hadden de broers gevraagd een mix te maken van hun beste werk en die geheel te draaien tijdens Essential Mix, een muziekprogramma dat sinds de vroege jaren negentig bekende en beruchte dj’s een platform biedt om hun beats de wereld in te jagen. Liever dan slaafs de opdracht te volgen, maakte Soulwax een mix die bestond uit louter nieuwe muziek. De link met het programma? Om toch nog enigszins binnen de krijtlijnen te opereren, kreeg elke track de naam “Essential” mee. In dit geval: “Essential One” tot “Essential Twelve”, lekker makkelijk.

“Essential One” leert de luisteraar dat het album in veertien dagen tijd in elkaar werd gebokst. Kwalitatief gezien hoeft dat geen probleem te zijn, ware het niet dat het zesde album van de broers zich eerder als een diesel op gang trekt en slechts sporadisch doet denken aan het plezier dat je met house associeert. Het resultaat is niets meer of minder dan een kabbelende electrotrip die eigenlijk nooit echt van de grond komt.

Zowel tijdens “Essential One” als tijdens “Essential Two” en “Essential Twelve” word je betrekkelijk langzaam meegezogen in digitale composities die veel weg hebben van Kraftwerk, maar halfweg elk nummer gaat het tempo even de hoogte in en lijkt de trein toch netjes op tijd te vertrekken. “Essential Three” en “Essential Nine” lijken dan weer leentjebuur gespeeld te hebben bij Daft Punk ten tijde van “Giorgio By Moroder”. Het album geeft zo vooral blijk van een diep respect voor de grootmeesters van het genre.

Naast nummertje vijf is het album eigenlijk alleen boeiend tijdens “Essential Six” en “Essential Ten”, twee tracks waarin de experimenteerdrang van Soulwax dan toch duidelijk komt bovendrijven. Klinkt het laatste bij momenten als een vuile remix van een traditionele Griekse openingsdans en een nummer dat Gossip in de originele versie kapot zou spelen, dan smaakt het eerste naar de motorolie van Kavinsky afgekruid met de typische acid house van Tiga. En ook hier: leuke nummers, maar vooral knipoogjes naar.

Ben je op zoek naar wat tekst, dan kom je met Essential van een koude kermis thuis. De geloopte lettergrepen in het nummer komen misschien nog het meest in de buurt van wat je lyrics zou kunnen noemen, al krijg je tijdens “Essential Eleven” een opsomming van haast elk denkbaar synoniem voor het woord essential. Waar je in nummer vijf toch wel wat tempo van de pompende drumcomputer voelt en het geheel eens zo beklijvend wordt wanneer de vocalen helemaal door de digitale mangel worden gehaald, werkt de tekst in nummer elf al snel op je heupen. Je krijgt de indruk te luisteren naar een eerder opgenomen digitaal menu dat afgerateld wordt door Siri om je maar zo snel mogelijk een keuze te doen maken. Het klinkt als detailkritiek, maar toch is het aan de hand van dat eigenlijk nietszeggende dreuntje in “Essential Eleven” dat je meteen bij het grote pijnpunt van Essential terechtkomt: het album heeft geen ziel. Waarom de broers meer dan een jaar na de uitzending van het programma er dan toch nog voor kozen de mix op plaat te zetten, is en blijft een raadsel.

E-mailadres Afdrukken
Tags: Soulwax