Banner

The Van Jets

Future Primitives

7.0
Kathy Van Peteghem - 10 november 2017

Het Oostendse viertal komt ruim twee jaar na Welcome To Strange Paradise weer bovendrijven met een volgend werkstuk dat op muzikaal vlak minder gitaargericht klinkt. Wie vreest dat The Van Jets softies geworden zijn, heeft het echter mis. Future Primitives gaat verder waar de voorganger ophield: met meer angstaanjagende synths en mechanische, robotachtige riffs dan goed voor u is.

Ook al heeft eerste single “Boy To Beastie” alles wat The Van Jets zich in hun dertienjarige bestaan eigen gemaakt hebben: een catchy riff en gierende gitaren (dan toch!), Verschaeves mysterieuze teksten en een aha-aha-koortje dat niet misstaat, toch is het deze keer meestal net ietsje anders, dankzij die wall of sound die ze regelmatig optrekken. Gelukkig is er nog “Too Many Smokes” dat bijzonder radiovriendelijk klinkt en een aangename verpozing is tussen het synthgeweld.

En is “21st Century Boys” een eerbetoon aan de “20th Century Boy”, aka Marc Bolan van T-Rex? Een indirecte verwijzing naar de glamrock, een genre waar Verschaeve en co altijd mee flirten en een duidelijk affiniteit mee hebben? Feit is dat het hele album helemaal niet saai klinkt, maar wel te veel uit hetzelfde psychedelische synthesizer-vaatje tapt.

De teksten dan. Ook nu weer gaan ze ergens over, al is niet altijd duidelijk vast te pinnen waarover precies. Johannes Verschaeve haalde deze keer zijn inspiratie in “Industrial Society And Its Future”, een manifest geschreven door Ted Kaczynski, aka the Unabomber. Duidelijk is wel dat het doembeelden regent op “Future Primitives”. Maar wees gerust, te serieus moet je zijn teksten nu ook weer niet nemen: we gaan dan wel naar de verdoemenis, maar we gaan onderweg ook nog wel wat plezier maken. Als we niet eerst overspoeld worden door alle informatie en must-attends die op ons afkomen tenminste.

“New Droogs” is daar absoluut een voorbeeld van en een vroeg hoogtepunt op het album. Een waar “Clockwork Orange” voor gevorderden (“Hanging with the new droogs, Shaking hand with the new droogs”) en nog: “I stroke her hair, She licks my fingers, rubs her cheeks on my chest”. Benieuwd of de fans dit ook nog luidkeels gaan meezingen, want rooskleurig en romantisch is dit allesbehalve.

De muziek op Future Primitives is aanstekelijk en bijwijlen funky. De fans zullen er van houden, de vraag is alleen of ze met dit album zieltjes gaan bijwinnen?

Op 21 december kan u zelf gaan meebrullen in de Ancienne Belgique in Brussel.

E-mailadres Afdrukken