Banner

Gun Outfit

Out Of Range

6.5
Bjorn Weynants - foto's: Joanne Kim - 09 november 2017

De wat overbelichte foto van een butte van Monument Valley toont meteen dat de nieuwe van Gun Outfit verder gaat op de ingeslagen weg. Die van het werken aan een eigen interpretatie van de muziek, geschiedenis en beelden van het Amerikaanse Zuidwesten.

Album nummer vijf is Out Of Range ondertussen voor de oorspronkelijk uit Olympia afkomstige maar ondertussen al enige tijd in Los Angeles residerende groep. Centraal in Gun Outfit staan nog altijd de twee gitaristen Dylan Sharp en Carrie Keith die afwisselend de zang voor zich nemen. Werden er bij recensies voor de eerste albums af en toe nog wel eens voorzichtige verwijzingen naar Sonic Youth gebruikt, dan leunt de band sinds voorganger Dream All Over veel dichter bij country en folk aan.

Out Of Range is in veel opzichten een logische verderzetting van zijn voorganger. De muziek van Gun Outfit is ook hier sterk cinematografisch ingesteld -- Dylan Sharp is ook bezig met films -- en is een ideale soundtrack bij een roadtrip door de mythische rotslandschappen van de Southwest. Maar dan wel een die de drukke interstates links laat liggen en de kleinere wegen door dunbevolkte, dorre gebieden opzoekt. Muziek dus voor mensen die daar graag tijd voor maken.

Vergis je echter niet. De muziek van Gun Outfit is meer dan het zoveelste folkbandje dat grossiert in clichébeelden van het Amerikaanse Westen. In hun nummers verwijzen ze evengoed naar pakweg de schilder Pieter Breughel de Oude, de Frygische godin Cybele of Sint Augustinus. Een spreidstand die ze probleemloos het hele album lang weten vol te houden.

Ondanks de paar seconden feedback waarmee het album opent is het vanaf het eerste nummer -- “Ontological Intercourse”, meteen een van de meer ongewone songtitels van het jaar -- duidelijk dat Out Of Range een album is van weidse, breed uitdijende nummers. Liedjes die het niet moeten hebben van een instant herkenbare melodie, maar van een ingetogen sfeerschepping.

“Landscape Painter” bijvoorbeeld is een schoolvoorbeeld van de sound van Gun Outfit op dit album. Het nummer is laid back, straalt een desolate tristesse uit zonder echter al zijn geheimen prijs te geven. Ook nummers als “Tree Words” of “Background Deal” behoren tot het betere werk op het album. Dat is zeker ook omdat het twee nummers zijn die door Carrie Keith ingezongen worden en haar stem iets opwindender is dan de soms wat monotone praatzang van Sharp. Op de beste momenten herinnert die aan Lou Reed (“Slow Realization”, “Ontological Intercourse”), maar soms komt die te monotoon over.

Heel af en toe wijkt Gun Outfit van dat procédé af. “Strange Insistence” -- dat handelt over drugsgebruik maar evengoed citeert uit het Oude Testament -- is een van de meest melodische nummers van het album. “The 101” is Appalachen folk-op-valium, “Sally Rose” werd geïnspireerd door Royal Trux. Welkome afwisselingen van het soms wat te eentonige klanktapijt dat de band weeft op Out Of Range.

Wat moeten we dan uiteindelijk met dit album? Het klinkt allemaal heel mooi en zit spitsvondig in elkaar, maar toch missen de nummers net iets te vaak wat peper in hun gat. Een voorbeeld van hoe een teveel aan ambitie de uitvoering soms toch wat in de weg zit.

Gun Outfit speelt op 13 februari in Nest (Gent)

E-mailadres Afdrukken
Tags: Gun Outfit