Banner

Jasper Erkens

Drawing A Line

6.0
Kathy Van Peteghem - 06 november 2017

Voor wie al een creatief hoogtepunt beleeft voor zijn twintigste, is het niet gemakkelijk te bevestigen als jongvolwassene. Vraag maar aan Justin Bieber of Britney Spears. Natuurlijk zijn er unieke uitzonderingen die de regel bevestigen, genre Michael Jackson. Dichter bij huis brengt Jasper Erkens op zijn vijfentwintigste zijn eerste volwaardige album uit. In welk illuster rijtje hoort hij thuis?

Zijn verhaal is genoeg bekend: op zijn zestiende werd hij tweede in de Rock Rally, waar vooral zijn stem en zijn lef opviel. “Waiting Like A Dog” werd zelfs een hit in Vlaanderen. Maar toen kwam het besef dat zijn kennis en kunde in de muziek nogal beperkt was, en trok hij naar Londen om te studeren aan de befaamde BRIT School, waar mensen zoals Amy Winehouse en Adele voor hem het schone weer maakten. Na vier jaar stelde hij trots zijn “Altrego”-project voor, maar nu is er dus die eerste volwaardige Jasper Erkens-plaat, onder de titel Drawing A Line.

Een van de sterkste punten van Jasper Erkens is zijn stem, die hij met de jaren alleen maar beter beheerst. Hij klinkt zeemzoet als het moet – “From Now On” – of brutaler, zoals in het titelnummer. Op muzikaal vlak is het album een allegaartje aan stijlen, en daar wringt het schoentje. Is Jasper Erkens een singer-songwriter? Vindt hij zijn gading meer in de electrofunk, en wil hij Justin Timberlake achterna? Of gaat hij zich bekwamen in smartlappen, waarvoor de bakvissen smelten? Je vindt het allemaal terug op Drawing A Line, en daardoor wordt het een beetje alles en niks. Spijtig, want er staan best funky en hitparade-gevoelige nummers op.

Vooruitschoven single “Nothing Could Stop Us”, waarin Erkens zijn luddevedu verwerkt, is zo'n oorwurm die de mensen al enige tijd warm maakt voor het nieuwe album. “Hop On The Rhythm” gaat verder op dit elan, maar daarna gaat het bergaf, tot de interesse weer gewekt wordt bij “IOU”. Miskleun van het album gaat naar “Nocturnal”, een nummer met veel galm, een gitaarlijntje en Erkens die de Prince in zich probeert op te roepen. Om nog maar te zwijgen van dat enerverend handgeklap op het eind.

Al bij al staan er een paar stevige popnummers op dit album, maar of dat genoeg is om veel mensen te overtuigen, valt nog af te wachten. Maar niet getreurd, Jasper Erkens is pas 25, en heeft dus nog alle tijd om zijn weg te vinden. Talent heeft hij alvast.

E-mailadres Afdrukken