Banner

Mamutrio

Primal Existence

Guy Peters - 24 augustus 2017

Uit het Antwerpse komt Mamutrio, waarin twee veteranen de krachten bundelen met een van de aanstormende talenten van de Belgische jazz: drummer Jesse Dockx.

“Geboortejaar: 1998” staat er dan te lezen. Even vraag je je af of dat wel klopt, want alhoewel de jazz zeker z’n jonge hoogvliegers had – denk maar aan ene Tony Williams – laten de aanstormende talenten doorgaans toch iets later van zich horen dan binnen de popmuziek. Jesse Dockx is een uitzondering. Hebben de meeste jazzmuzikanten de gewoonte om hun kwaliteiten aan te tonen door op te lijsten met wie ze al speelden, dan kan Dockx vooral aantonen van wie hij les kreeg en krijgt. Maar dat die balans op termijn zal overhellen naar de andere kant, is een zekerheid.

Hij wordt daarvoor omringd door goed volk. Bassist Piet Verbist (bekend van het naar hemzelf vernoemde Quartet en Zygomatic, en ooit nog actief naast Jef Neve) en altsaxofonist Lieven Cambré (Muze Jazz Orchestra) zijn kerels met een lange staat van dienst, als uitvoerend muzikant en jazzdocent. Het zijn misschien wel ideale metgezellen voor Dockx, want goed vertrouwd met de traditie en getraind als improvisatoren. Bovendien zijn het ook componisten, want ze nemen het gros van de composities voor hun rekening.

Mamutrio moet het niet hebben van opvallende statements of gewaagde experimenten. Evenmin van flauwe gimmicks. De drie zoeken binnen een mooi afgelijnd kader naar een evenwicht van losjes drentelende, en meer swingende composities, geven het solostokje maar al te graag door aan elkaar en spelen jazz die stevig verankerd is in de Gouden Jaren, maar dan toch in een modern jasje gestoken wordt, waarin welluidende harmonieën en melodieën centraal staan.

Het is dan ook een beetje verrassend dat ze van start gaan met “In Peace With Gravity”, het langste stuk van de plaat, die vertrekt vanuit een lome basfiguur van Verbist en vervolgens vooral de kans geeft om horizontaal te verkennen. Opvallend: Cambré heeft een sound waarvan het timbre hier en daar een beetje naar een sopraansax neigt, iets wat je bijvoorbeeld ook hoorde bij kerels als Jemeel Moondoc of Jimmy Lyons. Hij speelt ontspannen, ook in snelle passages, hier en daar met een licht oosterse zwier en een precieze stijl, die erna ook goed werkt in het onbezorgd dansende “Triads”, waarin Dockx even beheerst als knapperig speelt, met een lichtvoetigheid die een constante zal blijken.

Doorheen Primal Existence tonen de drie ook dat ze zich zowel goed in hun vel voelen binnen tragere stukken (Cambré’s “Mr. Mood’s Touch”, Verbists “Ballast”) als composities die iets krachtiger of vlotter uit de hoek komen. Als dat laatste gebeurt, zoals in het dartel kronkelende “Night Shift” of de vlugge afsluiter “My Love You”, dan valt ook op dat het nergens écht gaat knetteren, daarvoor wordt niet hard genoeg op het gaspedaal geduwd. Anders blijven zo wel de beheersing en elegantie intact, en zijn zowel het poppy “Temperamental” als een fraaie versie van “You Are Too Beautiful” (de Rogers-klassieker die nog uitgevoerd werd door Sinatra, Monk en Coltrane & Hartman) op het lijf geschreven van liefhebbers van beheerste, klassieke jazz die het niet moet hebben van drastische vormexperimenten of gekdoenerij.

Primal Existence is oerdegelijke jazz van twee beslagen muzikanten die een jongeling op sleeptouw nemen (of is het andersom?) die meer dan adequaat z’n mannetje kan staan en met het subtiel op gang geborstelde “To Remember”, opgedragen aan Toots Thielemans, ook een eigen compositie bijdraagt. Met dit album zijn ze zeker niet de meest opvallende band uit het hedendaagse aanbod van Belgische jazz, maar ze weten wel wat ze kunnen en spelen die sterktes overtuigend uit. Rekening houdend met het feit dat de interactie er mettertijd nog hechter op wordt en dat Dockx, die nog een paar jaar studies te gaan heeft, enkel nog zal verbeteren, lijkt een verdere uitbreiding van de actieradius dan ook een logische volgende stap. Benieuwd.

Mamutrio staat op 8 september in De Singer (een double bill met Brandhaard) en is een van de 24 bands die u op zondag 10 september aan het werk kan horen in Mechelen, tijdens Jazzathome 2017. Meer info op de website.

E-mailadres Afdrukken
Tags: Mamutrio