Banner

Beth Ditto

Fake Sugar

6.0
Erwin Knieper - 11 juli 2017

Een van die vrouwen waarbij je eigenlijk niet luidop wilt toegeven dat ze wel wat aantrekkelijks heeft; dat is ongetwijfeld niet de meest elegante manier om Beth Ditto te omschrijven, maar elke man in the market voor een sterke vrouw zal die stelling staven. De volslanke Amerikaanse treedt een dik jaar na de split van Gossip weer helemaal op de voorgrond.

Voluptueuze lesbische feministen die naast popplaten uitbrengen runway shows doen voor Stella McCartney en Jean Paul Gaultier: je kan ze op één hand tellen. Als zangeres en als verschijning is Beth Ditto iemand die een onuitwisbare indruk achterlaat. In de modewereld bracht ze haast zelfstandig een ware revival op gang waarin de vollere vrouw eindelijk weer in een positief daglicht werd geplaatst, en muzikaal gezien werkt de onconventionele southern belle onophoudelijk om iconen zoals Dolly Parton en Grace Jones naar de kroon te steken. In dat opzicht is Fake Sugar alvast een enorme opsteker.

In 2011 was er al die ep waarop je duidelijk kon horen dat Ditto Gossip niet nodig had om aanstekelijke popnummers te brengen. Songs zoals “I Wrote The Book” of “Open Heart Surgery” stroken niet meteen met zowat elk nummer op Fake Sugar, toch hoor je op beide producties de profileringsdrang van een onvervalste dramaqueen. De pure dance uit het begin van het decennium wordt vakkundig ingeruild voor opzwepende country en powerballads die moeiteloos aansluiting vinden bij eender welke kaskraker met Tom Cruise uit de vorige eeuw. Tracks zoals “Fire” of “We Could Run” zetten de veelzijdigheid van het album zodanig in de verf, dat het als luisteraar moeilijk wordt een duidelijke rode draad te vinden.

De experimenteringsdrang waar Ditto op het album heil in probeert te zoeken, is ook duidelijk aanwezig in het gros van de nummers. “Ooh La La” klinkt als een samenwerking tussen Goldfrapp en Moloko, waarbij je de indruk krijgt dat de zangpartij op het lijf van Whitney Houston werd geschreven. “Go Baby Go” lijkt dan weer via het stevige drumspel aansluiting te vinden bij de pulserende vibe die het geluid van Gossip zo herkenbaar maakte. “Do You Want Me To” laat zich omschrijven als een afgelikt clubnummer dat je bij het tegenkomen eigenlijk al vergeten bent, en afsluiters “Lover” en “Clouds (Song For John)” ronden Fake Sugar af met net iets te veel pathos om oprecht aandachtig te blijven.

De eerste volwaardige plaat die Beth Ditto als onafhankelijke frontvrouw op de wereld afschiet, is een aanvaardbare muzikale collage waarin de Amerikaanse hulde brengt aan elk muzikaal fenomeen van Texarcana tot Europese disco. Leuk voor een aantal keer, maar in dit geval smaakt Fake Sugar toch net te zoet om te blijven bekoren.

Beth Ditto brengt op 13/10/17 een bezoek aan de Ancienne Belgique
E-mailadres Afdrukken