Banner

Dans Dans

3

Jan Van Steenbrugge - 19 november 2014

Dans Dans heeft een nieuwe plaat, driewerf hoera! Zoek die laarzen, blink dat kompas op en verfris je overlevingstechnieken want we begeven ons op drassig terrein. Say yes to the swamps!

De derde cd is dit. Na hun debuut en I/II wagen ze zich steeds meer aan eigen songs. Op “3” staan acht tracks, waarvan zes door Dans Dans zelf gecomponeerd. De twee andere zijn Ellingtons “Fleurette Africaine” en “Htes To Vradi Sto Teke Mas” van Stelios Chrisinis. Schoorvoetend bijten ze de spits af met “Zephyr”. Handpercussie en een repetitieve baslijn in een mysterieus sfeertje waarbij Berts sobere gitaarmelodie perfect gedijt. Dit is muziek die steunt op groove, met diepe toms en schurende shakers, met een opbouw die zich niet onderricht aan de wetten van de populaire muziekmarkt. Er is tijd, goddank, om een song te ontwikkelen zonder eventuele zijwegen op voorhand af te sluiten. Het creatieproces is zichtbaar gebleven en hun muziek blijft ademen door een vrije, niet afgemeten aanpak. Verantwoordelijk voor dit plaatje zijn Bert Dockx (Flying Horseman, Strand), Steven Cassiers (Dez Mona) en Frederic Lyenn Jacques (Mark Lanegan). Wie al eerder werk van dit trio hoorde, weet dat het instaat voor soundexperimenten die het midden houden tussen jazz, rock en blues.

Van heinde en verre is de muziek van Dans Dans herkenbaar aan de rauwe klanken en spontane uitvoeringen in een soort beredeneerde muzikale chaos. Ze bewandelen muzikale wegen op kousenvoeten met een standvastige tred. De nummers klinken soms braaf en ingehouden maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en krachtige dynamische uithalen voorkomen elke neiging tot sleur in de nummers. De drie heren blijken elkaar niet enkel opperbest aan te voelen, ze weten bovendien perfect in te schatten wanneer ze elkaars tegenwicht moeten vormen.

Gewaagd, vast en zeker, is hun keuze voor “Fleurette Africaine”. Indertijd, zo’n veertig jaar geleden, begaven Ellington, Mingus en Roach zich naast orthodoxe wegen en het is maar weinigen weggelegd om een meerwaarde uit deze unieke compositie te halen. De mannen van Dans Dans geven ons een strakke en meer statische versie, met psychedelische samples en klanken die oosters ruiken. Prima keuze om de originele melodie volledig tot z’n recht te laten komen in alle rust en eenvoud. De manier waarop de plaat opgenomen werd – vier dagen opnametijd na een tiental repetitiemomenten, weerhoudt hen ervan om te vervallen in vastgeroeste patronen. Dans Dans kadert zo een live-ervaring in bij het beluisteren van hun muziek.

Een topper is “Bloed en Dromen”. Sturende drums, een dreigende bas en een open melodie met westerninvloeden. Denk aan Jimi Hendrix’ “Machine Gun”, de donkere mist van Primus en de sereniteit van Kurt Wagners “Lambchop”. Een karakternummer in ontspannen sferen met een uitbarsting van jewelste als finale. Het is improrock met ballen, die er niet voor terugschrikt om rustpunten te installeren. Bij “Memento Mori” krijg je een surrealistische waas voor de ogen in een tempo waarbij je het bewustzijn zou durven te verliezen. Waanbeelden als ware je dorstig en angstvallig door de kurkdroge Kalahariwoestijn aan het kruipen, flitsen door het hoofd. Jungledrums en ruige bassen drijven het ritme en tempo op in “Coffee Grounds”. Bert Dockx gebruikt alle vrijheid om daar zijn ding op te doen, terwijl de twee pilaren standhouden.

Deze plaat zit boordevol variatie in onverbloemde sounds en ritmepatronen die langzaam exploderen. Neem je tijd om de plaat in zijn geheel te beluisteren, zo kan die spanningsboog ten volle tot haar recht komen. De band is volop aan het toeren en zal beslist ook in jouw buurt de revue passeren. Laat deze kans om hen eens aan het werk te zien alsjeblieft niet liggen.

Dans Dans is de komende maand nog te zien in Leuven, Brussel, Eeklo, Rijkevorsel, Antwerpen, Brugge en vele andere steden in België en Nederland. Meer info op hun website en Facebookpagina.

E-mailadres Afdrukken
 
Dans Dans

Advertentie
Advertentie
Banner

TEST