Banner

Trespass Trio + Joe McPhee

Human Encore

8.5
Guy Peters - foto's: Archief Geert Vandepoele - 13 augustus 2013

Een uitstekende tweede plaat van het Trespass Trio (Bruder Beda), een imponerende soloplaat (Hellstorm), een gewéldige derde van Angles (By Way Of Deception), een knaldebuut met All Included (Reincarnation Of A Free Bird) én het concert van het jaar (Angles 9 in Hasselt). Dat volstond ruimschoots om van Martin Küchen onze onbetwiste Man Van 2012 te maken. Nu Clean Feed binnenkort het concert in Hasselt uitbrengt, kan onze zomer al niet meer stuk, maar ook deze nieuwe liveplaat van het Trespass Trio met Joe McPhee mag toegevoegd worden aan een lijstje dat steeds indrukwekkender begint te ogen.

Hij vertelde het al toen hij einde 2011 in België was voor twee soloconcerten. Spelen met Joe McPhee in het vooruitzicht! De pretlichtjes in z’n ogen spraken boekdelen. Het kwartet kreeg drie dagen onderdak in het Portugese Coimbra en liet horen dat de toevoeging van de veteraan aan het kwartet aanvoelde als een vanzelfsprekendheid. McPhee is immers ook zo’n muzikant die, zelfs in meer abstracte muziek, de soul en de passie niet kan wegstoppen. Dat engagement en die overgave, dat hoor je. Opruiend of emotioneel schreeuwend is deze muziek zelden, maar de emotie en het verzet zijn steeds sluimerend aanwezig in het broeierige, intens smeulende samenspel.

De poëtische improvisaties en composities van het Trespass Trio hebben vaak een groot soortelijk gewicht. Het is muziek die zwaar weegt op de schouders en al te graag onder de huid kruipt, maar natuurlijk ook onderhevig is aan toeval, pech en humor. Terwijl men er bij ECM niet aan zou denken om een stuk op een album te zetten (helemaal vooraan zelfs) dat afgebroken wordt door een autoalarm dat plots afgaat, gebeurt dat hier wel. Ook dat is een neveneffect. De afsluiter van het album is dan weer een andere, ‘complete’ versie van diezelfde compositie (“A Desert On Fire, A Forest”).

Het laat horen dat de twee blazers erg complementair zijn en getraind in het eindeloos rond elkaar wentelen. McPhee (tenorsax, pockettrompet) en Küchen (alt- en baritonsax) maken er dan ook geen wedstrijd van, geen uitputtingsslag om na te gaan wie de grootste ravage kan aanrichten. Dit is het verstrengelen van vereende krachten, het verweven van elementen die zich nu eens aandienen als compacte ideeën en dan weer als ronddobberende gedachten, drijvend om die lome, warme baslijnen van Per Zanussi en het meesterlijk genuanceerde percussiewerk van Raymond Strid.

Het uit het vorige album geplukte “Bruder Beda Ist Nicht Mehr” dient zich meteen aan als een hoogtepunt. De lange trompetaanloop wordt even opgeluisterd door een keffertje dat net dan van zich laat horen, maar al snel trekt het zich wentelend op gang met die neuzelende altsax van Küchen, steeds intenser en woeliger op een rollende ritmesectie. McPhee schakelt over op tenorsax en meteen krijgt het stuk een energie-injectie, maar Küchen houdt aanvankelijk in, wil z’n kruit niet ineens verschieten. Als hij dan toch z’n solomoment bereikt, met een sound die suggereert dat er een barst in z’n saxbeker zit, dan besef je dat het wijzertje al lang heen en weer ligt te floepen in de rode zone.

Het album bevat nochtans ook volop ingetogen momenten. Zo heeft Küchens “Xe”, waarin zijn ruisende altsax haast ondraaglijk fragiel klinkt, een dromerige sfeer die zo weggegrepen lijkt uit de folk en groeit het collectief geïmproviseerde titelnummer uit van een gestreken baspartij naar een klaagzang vol trieste harmonieën. Het was een prachtig slot van een driedaagse samenwerking. De improvisaties van “Coimbra, Mon Amour” en “A Different Koko”, waarmee de band zich heel even midden in de jazztraditie lijkt te bevinden, zijn erg geslaagd, maar het is “In Our Midst” dat met de pluimen gaat lopen. Was de versie van Angles 9 in Hasselt een en al grandeur voor een door de zon geteisterde Spaanse (of Portugese) vlakte, dan is deze ingetogen versie al net zo’n mooi stukje auditieve cinema. Intiem en weids klinkend tegelijk.

Human Encore klinkt alsof deze vier al jarenlang op regelmatige basis concerten spelen. Niet enkel het gevolg van individuele ervaring en talent, maar overduidelijk ook het resultaat van een gedeelde opvatting over mens, leven en expressie. Of zoals McPhee ooit al meegaf: kunst als verzet en verzet als kunst. Dat leidt hier opnieuw tot een prachtplaat die zowel de hardcore fanaten als de twijfelaars kan aanspreken. Doen!

Küchen speelt op 28/9 met All Included in KC BELGIE. De affiche wordt verder vervolledigd met Bolhaerd, dat bestaat uit vier Vlaamse improvisatoren. Een samenwerking met Motives For Jazz en online magazine Kwadratuur, dat z’n tiende verjaardag viert.

E-mailadres Afdrukken
 
Trespass Trio + Joe McPhee

Uit ons archief
Banner

TEST