Banner

Codasync

Akronize

8.0
Boris Ketels - 10 december 2011


Eigen beheer, 2011

Het wow-gevoel. Wat is het en waar komt het vandaan? Maar vooral: welke ongeletterde aap heeft het in godsnaam uitgevonden? Voornamelijk door de opkomst van reality-tv (damn you, Big Brother) werd deze spuuglelijke uitdrukking in sneltempo een vaste waarde binnen het vocabularium van de doorsnee Vlaming. En zo werd het beoordelingscontinuüm voor gastronomie, dans en ander kunst- en vliegwerk gevoelig uitgebreid. Maar ook wanneer men voor de camera geconfronteerd wordt met een gratis nieuwe badkamer, een huwelijksaanzoek of het winnen van een talentenjacht blijkt het dé passende bewoording om te beschrijven wat er op dat moment door je heen gaat.

Bij het beluisteren van de nieuwe Codasync was mijn eerste reactie "Wow!" En daar kreeg ik dan weer de kriebels van. Want door de razendsnelle uitholling van deze uitroep blijft er van zijn betekenis nauwelijks nog iets over. En begin dan maar eens aan iemand uit te leggen waarom iets deze keer echt wel wow is en niet gewoon reality-wow. Omdat u mij allen zo dierbaar bent, heb ik echter besloten het toch een keertje te proberen. Lees het aandachtig, I shall write this only once.

'Akronize' neemt de draad weer op waar 'Snacycod' hem verweesd achterliet. De eclectische razernij die dit laatste, grotendeels geïmproviseerde opus kenmerkte, steekt dan ook nu weer de kop op. Ditmaal werden er echter ook composities bij geschreven, waardoor het geheel meer gestroomlijnd aandoet. En hoewel er voor de schizofrenogene muzikale alleseter genoeg te bikken overblijft, zorgt deze verandering in regie voor een wederom volstrekt unieke belevenis.

Meer dan ooit wordt het accent verlegd van weirde, maar catchy gitaarriffs naar ingehouden spanning en het scheppen van een bepaalde state of mind. Waar vroeger vooral Battles en Led Zeppelin als referentie dienden, lijken ditmaal invloeden als Neu! en Ash Ra Tempel op de voorgrond te treden. Maar ook een vergelijking met deze blijft een long shot: een écht functioneel herkenningspunt heb ik vooralsnog niet gevonden. Treur echter vooral niet, het is nog steeds heerlijk verdwalen in het land van Codasync.

Vier tracks lang grijpen de heren naar je strot en je ballen - of naar eender welk lichaamsdeel dat er onder bedreiging voor zorgt dat je mooi op je plaats blijft. Avontuurlijk, meeslepend en waanzinnig zijn slechts enkele van de vele adjectieven die bij het muzikale spectrum van de groep passen. Gitaren worden omgetoverd tot ufo's, bas en drum hakken overal lekker op in. Hier en daar lijken er zelfs synths aan toe te komen, al wist mijn mama me ooit te zeggen dat schijn wel eens neigt te bedriegen.

Mijn favoriet is voorlopig het vals lome 'Midy Morgana', maar dat is eerder kwestie van smaak dan van weloverwogen argumentatie: elke track is op zichzelf meer dan de moeite waard, ook al ontbreekt er een uitgesproken narratieve connectie. Dat laatste is overigens het enige dat je zou kunnen missen op 'Akronize', maar is dat nu net geen kwaal waaraan elke EP per definitie lijdt?

Hoe het ook zei: dit is Codasync van zijn meest arty kant. Maar hoewel de band een zekere inspanning verwacht van de luisteraar, is ze deze meer dan waard. Want door het combineren van de focus van 'In Galoré' en de gekanaliseerde energie van 'Snacycod', slaagt het Antwerpse kwartet erin je gedurende twintig minuten mee te voeren op zijn wederom bijzondere klankenstroom. En alsof dat nog niet genoeg is, kan je 'Akronize' ook nog eens gratis downloaden. 'Wow!' indeed.

http://www.codasync.com
http://music.codasync.com

E-mailadres Afdrukken