Banner

Flying Horsman

Wild Eyes

8.0
Kristof Vande Velde - 25 maart 2011


Conspiracy, 2010
Konkurrent

'Wild Eyes', het debuut van het Antwerpse Flying Horseman, is bij zijn release eind vorig jaar gruwelijk onopvallend voorbijgegaan aan verschillende media. Op het einde van elk jaar, wanneer kranten meer bezig zijn met het bij elkaar pennen van allerhande lijstjes, durft er wel eens een grotere vis door het net glippen. Zij die er dan toch over berichtten (waaronder nationale en internationale blogs en webzines, maar ook Focus Knack en RifRaf), waren het over één ding eens: 'Wild Eyes' is een verdomd goed plaatje. Alleen het feit dat al Flying Horseman kon debuteren bij Conspiracy Records is al opmerkelijk.

U kan Flying Horseman kennen van Humo's Rock Rally of van optredens op het Dranouterfestival of in OLT Rivierenhof. U was vast onder de indruk - al hebben wij zelf nog niet de kans gehad hen live aan het werk te zien, dus houden we het hier bij een veronderstelling. Indien u Flying Horseman nog niet kent, moet u weten dat de bezieler, gitarist en zanger van dit project Bert Dockx heet, de band nog bestaat uit een extra gitarist, bassist en drummer én dat backing vocals verzorgd worden door de zusjes Martha en Loesje Maieu, kern van Blackie & the Oohoos.

'Wild Eyes' bevat tien songs die zweven tussen stevige bluesrock, psychedelische folk en bezwerende intimiteit. Komt daar nog eens bij dat de lyrics op zich al een analyse waard zijn. Een echo van The Doors waait onmiddellijk door in de sterke opener 'Bitter Storm', vooral wanneer Dockx zijn intrigerende stem zich uistrekt over minimale drumbeats en sfeervolle, spaarse gitaaraanslagen. "We're all waiting for that bitter storm," zingt Dockx op zo'n dreigende, ingehouden manier dat je al rillingen krijgt nog voor de storm losbarst. Een heerlijk moment volgt wanneer de melodie zich rustig ontvouwt in de vorm van huilende gitaarvlammen. Het is eveneens sterk hoe de spanning langzaamaan opgevoerd wordt door een spel van intensiteit en volume. Geen nieuwigheden, maar werken doet het zeker.

Nog overtuigender en zonder twijfel ons favoriete nummer op deze plaat is het hierop volgende 'Beats'. Het zijn snelle heart- of drumbeats die deze song voortstuwen, terwijl Dockx' gitaarmelodie zich er als een grillige slang omheen cirkelt. "Several holes in one hand / .... / Building bridges in the sand," klinkt het poëtisch, terwijl ook hier de hartslag van de luisteraar steeds sneller begint te slaan. Het centrale thema is de vraag (tot één persoon gericht) om je hart open te stellen voor de verteller, wat even goed naar een geliefde of de luisteraar gericht kan zijn. "On the beat 1-2-3 / Open up your heart / Let the good times start," klinkt het bijzonder lekker wanneer de song schijnbaar de pedalen verliest en een bezwerend instrumentaal slotstuk vormt, dat we weinig Belgische bands zien uitvoeren of creëren. Wereldsong.

'Wild Eyes' blijft even kwalitatief hoogstaand. 'Heap' nestelt zich bijvoorbeeld rustig en subtiel onder je hersenpan en benadrukt de veelzijdigheid van de Antwerpenaren. Ook 'Climb up the Wall' is zo'n rustmoment met klasse, met een logge structuur die steeds meer prikkelt. Een eerste dipje vormt zich echter met 'Landmark/Lament' dat iets te veel door een wilde baslijn gedragen wordt en snel gaat vervelen.

Sterkhouder in de tweede plaathelft heet 'There Lives a House', waarin Flying Horseman de bluestanden ontbloot en lekker rockt als Nick Cave op speed. Het is vooral de bridge waarin de melodie geleidelijk uit een en al chaos stroomt, die echt top is. Ook het leuke 'Meditation Blues' heeft wat Cave-trekjes. Het trage 'Arrow' toont zich dan weer niet helemaal overtuigend, maar 'Feather', met zijn zalig psychedelische intro, en het lange 'Wild Eyes' - afgezien van de saaie eerste minuten dan - zorgen voor een waardevol slot van dit album.

Het kan niet anders dat de geest van Jim Morrison rondzweeft in deze te koesteren, nieuwe band van eigen bodem. In alle eindejaarsdrukte kreeg 'Wild Eyes' helemaal niet de aandacht die het verdiende, dus in de hoop daar een beetje verandering in te brengen, deze review. Wie houdt van intrigerende bluesrock weet wat er hem te doen staat.

http://www.myspace.com/flyinghorseman

E-mailadres Afdrukken
 
Flying Horsman

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST