Banner

Explosions in the Sky

Friday Night Lights

Vincent Merckx - 28 maart 2005
Gitaarmuziek is nog lang niet dood en begraven. Dat bewijst Explosions in the Sky al twee albums en een demo lang met verve, en ook op de podia is deze band met zijn verzengend intense liveshows een graag geziene gast. Zeker na de release van The Earth Is Not A Cold Dead Place viel de wereld bij bosjes voor deze Texaanse gitaarcowboys. Zo ook Brian Gazer, die besloot Explosions’ muziek te gebruiken als soundtrack voor de film Friday Night Lights.


Die soundtrack is ondertussen verkrijgbaar en bestaat — op enkele nummers na — uit nieuw werk, dat speciaal voor deze film over de opgang van een regionaal rugbyploegje in de lokale play-offs geschreven werd. Sportfilms worden meestal voorzien van een pompende hardrock- of technofundering, in dat opzicht zijn de sobere en rustgevende muziektapijten die Explosions op deze cd weeft dus een vreemde keuze. Ook de tracks die niet van de hand van de groep zijn, houden het nadrukkelijk bij een gemoedelijk tempootje. Contrast is niet voor niets al sinds de klassieke Oudheid een van de meest gebruikte technieken in de kunst; we kijken dus eigenlijk stiekem uit naar wat deze ongewone mengelmoes van muzikale pracht en testosterongeweld op het grote doek geeft.

Nu ligt de kracht van de epische nummers van Explosions net in de afwisseling van die rustieke momenten met apocalyptische zondvloeden waarin zien en vooral horen vergaan — alweer dat contrast dus. Op Friday Night Lights is het echter vruchteloos zoeken naar de momenten die de luisterbeurt net dat tikje extra geven.

Terwijl The Earth Is Not A Cold Dead Place een dikke drie kwartier een emotionele roetsjbaan is die met gemak boven z’n metalen broertjes in Disneyworld uittorent, is Friday Night Lights eerder een ongevaarlijk sightseeingtripje langs de vredigere oorden van het muzikale universum: plezier voor het hele gezin. De band heeft zijn vuurwerk in de gootsteen gezet en het rijkelijk overgoten met water; een jammerlijke beslissing die al bij al wel te begrijpen valt. Het gaat hier immers nog steeds om een soundtrack en daar lenen lang uitgesponnen nummers met een climax zich niet echt toe.

Friday Night Lights is dan ook uitstekende achtergrondmuziek. Het hoofddoel van een soundtrack, namelijk sfeer scheppen, is bereikt en het gebrek aan tempoversnellingen — of enige verandering in het algemeen — geeft deze cd een aangenaam laid-backsfeertje mee dat ook zijn goede kanten heeft. Friday Night Lights is geen rotslecht album: een nummer als “An Ugly Fact Of Life” en de ronduit magistrale herwerking van The Earth Is Not A Cold Dead Place-afsluiter “Your Hand In Mine” met strijkers tonen wat de band nog in zijn mars heeft. In wezen zou het dus gemakkelijk kunnen fungeren als snel tussendoortje tijdens het wachten op nieuw Explosionsmateriaal, ware het niet dat deze cd niet overal in België verkrijgbaar is.

Als we echt eerlijk zijn, moeten we echter met pijn in het hart toegeven dat de cultband die Explosions ondertussen voor ons geworden is, met deze cd ontgoochelt. Het feit dat dit een soundtrack is en dus zeker niet gezien mag worden als een volwaardig album, schept hoop op beterschap, maar is zijn geld eigenlijk niet waard. Geconfronteerd met illustere voorgangers als The Earth… en Those Who Tell The Truth Shall Die, Those Who Tell The Truth Shall Live Forever, waarin Explosions met enkel gitaren en een drum een volledig nieuwe en opwindende wereld creëerde, moet Friday Night Lights met het schaamrood op de wangen afdruipen. Nu zullen de riedeltjes, die de band ons op deze cd serveert, op een grasgroen bedje van sportsokvers rugbygeweld waarschijnlijk een onverwacht mooi effect teweegbrengen, maar zonder de steun van deze visuele quarterback slentert Explosions futloos richting kleedkamers.

E-mailadres Afdrukken
 
Explosions in the Sky

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST