Banner

Owen Pallet

Heartland

9.0
Steven Vervaet - 01 februari 2010


Denkt u bij Final Fantasy enkel aan uw bestofte Playstation en virtuele werelden vol vileine wezens? Welaan dan, nog een bewijs dat Owen Pallett er goed aan gedaan heeft om eindelijk die nom de plume te laten vallen en onder z'n eigen naam te musiceren. En of de Canadees er de goede plaat voor gekozen heeft! Alles aan 'Heartland' verraadt dat de speeltijd voorbij is. De navelstaarderige experimenten en spielereien uit het verleden worden uit het zadel gelicht en Pallett speelt zich glorieus in de kijker. Als de liefdesbaby van Joanna Newsom en Sufjan Stevens schept hij met twaalf even bevreemdende als bloedmooie songs een universum dat volledig het zijne is. Neem het van ons aan, beste liefhebbers van eigenzinnige dramatiek en majestueuze arrangementen: 'Heartland' is the place to be!

Op zoek naar de missing link tussen Arcade Fire, Beirut, Grizzly Bear, Do Make Say Think en The Last Shadow Puppets? Owen Pallet is de man. Als arrangeur is de 30-jarige Canadees al jaren één van de stuwende krachten in het indiewereldje. De platen van bovengenoemde bands werden allemaal opgesmukt met 's mans afwisselend zwierige en ingehouden strijkers en blazers. Fraaie adelbrieven dus, maar met 'Heartland' treedt Pallett nu eindelijk zelf op het voorplan.Wie dacht dat de man na obscure platen als 'Has A Good Home' en 'He Poos Clouds' zou wegkwijnen in de nevelen van de indiescène, mag dus nog eens raden. Met z'n schaamteloos grootse sound lonkt 'Heartland' voorzichtig naar een groter publiek, maar zonder ook één keer aan eigenzinnigheid in te boeten.

Maar is Owen Pallett naast een fabuleus arrangeur ook een begenadigd songschrijver, vraagt u zich af? Wel, 'Heartland' is een repliek die kan tellen. Hoor hoe Pallett de spanning meesterlijk opdrijft in het hypnotiserende 'Keep The Dog Quiet', hoe z'n melodieuze vocalen armworstelen met grillige elektronica in 'The Great Elsewhere' en hoe hij in pure Anthony And The Johnsons-stijl een bevreemdende vertelling omzwachtelt met gracieuze kamermuziek in 'Oh Heartland, Up Yours!'.

Pallett grossiert in meeslepende grandeur, ambitieus zonder potsierlijk te worden. Het treffendste voorbeeld van dit subtiele evenwicht is 'Lewis Takes Off His Shirt', het absolute hoogtepunt van de plaat. Alsof Four Tet, Sergei Prokofiev en Sufjan Stevens in een think tank werden geworpen. Magistraal!

Bovendien worden de songs opgesmukt met 's mans meest gevarieerde arrangementen ooit. Zoals verwacht meet hij de composities verschillende orkestrale jasjes aan (van barokke gewaden in het gebalde 'Mount Alpentine' tot een strak maatpak in'Red Sun No. 5'), maar daar blijft het niet bij. 'Heartland' klopt namelijk op het ritme van een hitsig hart. Speelse percussie van Jeremy Gara (Arcade Fire) stuwt 'Midnight Detectives' voort en spiralen van elektronica doen 'The Great Elsewhere' kolken van de intensiteit.

Die rijke doch subtiele arrangementen vormen dé compagnon de route bij uitstek voor de teksten van 'Heartland'. Want rond z'n ingenieuze composities weeft Pallett ook nog eens een geflipt verhaal over de misnoegde en wrokkige boer Lewis. Niet dat de levensloop van die gewelddadige landbouwer dé troef van de plaat is, maar het verschaft Pallett wel een excuus om heerlijk lyrische teksten te bedenken. 'The night is split by the whistle of my amber whip', iemand?

Als er nog gerechtigheid is, wordt 2010 een waar boerenjaar voor Owen Pallett. De koorknaap is volwassen geworden en levert z'n meest consistente en meeslepende plaat tot op heden af. Op 'Heartland' kanaliseert de Canadees z'n rusteloze geest in een bizar, maar bloedmooi universum dat zonder meer uniek genoemd mag worden. Owen Pallet, onthou die naam!

www.owenpalletteternal.com
www.myspace.com/owenpallettmusic
E-mailadres Afdrukken