Banner

Efterklang

Tripper

Jurgen Boel - 21 februari 2005

Efterklang is Gefundeness Fressen voor al wie van Mùm, The Album Leaf en consorten houdt, maar stellen dat het hier niet meer dan een doorslagje van voornoemden betreft, is hen oneer aandoen. Efterklangs debuut Tripper heeft namelijk genoeg in huis om op zichzelf te staan.

De afgrijselijk lelijke cover, de kunstzinnige lay-out, de vermelding van een verantwoordelijke voor de visuals en het feit dat ze uit Denemarken komen: alles doet onmiddellijk vermoeden dat wij hier met een arty farty-groepje te maken hebben die door al wat jong en hip is in de armen gesloten wordt omdat zij nu eenmaal jong en hip zijn. De verzuurde muziekliefhebber klaagt steen en been over hoe het allemaal al eerder gedaan is en dat die van Múm tenminste nog een lekker wijf in hun rangen hebben. Soms vergeten wij wel eens onze medicijnen tijdig in te nemen.

Het Deense Efterklang heeft met Tripper namelijk een knap debuut afgeleverd. Verre van origineel te noemen, mogen ze zich wel degelijk met opgeheven hoofd naast een groep als Mùm plaatsen. Zo creëert het dromerige "Foetus" mede dankzij een handig gebruik van strijkers en achtergrondkoren, het sussende, rustgevende gevoel dat wij allen aan de baarmoeder toe wensen te schrijven — al vragen we ons nog altijd af waarom iemand die dan in godsnaam verlaat als het er toch zo goed toeven is. Bijna geruisloos loopt het nummer over in "Swarming", een nummer waarbij de Mùm-referentie zo sterk voor de hand ligt dat ze vermeden dient te worden. Liever wijzen we u op de pulserende drum die samen met de piano een uitstekende ruggengraat biedt aan een nummer dat langzaam open bloeit.

"Step Aside" behoudt het pulserende drumritme maar klinkt door een versnelde melodie opgejaagder dan haar tweelingszus "Swarming". Bij "Prey And Predator" horen we tenslotte niet alleen voor de eerste maal de akoestische drums opduiken, maar krijgt ook het koor een glansrol. Deze miniatuuropera maakt eens te meer duidelijk dat Efterklang tot op heden meer op het overbrengen van sferen dan op het louter brengen van songs mikte. "Collecting Shields" bouwt weliswaar opnieuw geluidscollages op, maar laat deze maal de stemmen meer als echte stem dan als louter instrument optreden. Op een handige manier omzeilen ze zo de klip van metaalmoeheid waardoor de luisteraar zijn aandacht zou verliezen.

De dreiging die uitgaat van "Döppelganger" zou niet verkeerd gestaan hebben op het laatste album van Es. Pas na een kleine drie minuten loopt de song over in een dromerige Sigur Rosmelodie. Waarna "Tortuous Tracks" — in tegenstelling tot wat zijn titel doet vermoeden — opvallend frivool begint maar dan een weemoedige trompet de aanzet laat geven tot zwaarmoedigheid. Bij "Monopolist" wordt een tweede maal de sfeer ietwat verdrongen door de song. Opnieuw is het de zang, maar ook de drum die aan te wijzen zijn als de grote schuldigen. Het laatste nummer "Chapter 6" valt een beetje buiten de boot door haar opgejaagde melodie en zanglijn die in de eerste minuut onwillekeurig herinneringen oproepen aan Felix da Housecats remix van Nina Simones "Sinnerman".

Tripper van Efterklang is een mooi debuut geworden voor hen die houden van sfeervolle, melancholische geluidscollages waarbij elektronica, akoestische instrumenten en zang tot één geluidstapijt verweven worden. Een album dus dat de ideale soundtrack vormt voor zwoele zomeravonden en koude winternachten bij het haardvuur, maar niet geschikt is voor wanneer u echt geconcentreerd wilt werken. Sommigen zullen dit enerverend muzikaal behang vinden, wij vinden het — ook al zijn we dan alles behalve jong, hip en gewild — vooral mooi.

Efterklang speelt op 25 februari in het Stuc (Leuven) en op 26 februari in cactus (Brugge).

E-mailadres Afdrukken
 
Efterklang

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST