Banner

Eagles Of Death Metal

Heart On

8.0
Aaren Van de Maele - 14 december 2008

Worlds Fair, 2008

Peace Love Death Metal
mocht dan wel een zeer puik debuut zijn, en opvolger Death By Sexy had dan wel enkele zeer straffe dingen in petto, maar het lijkt erop dat Eagles Of Death Metal nu pas écht z'n geluid gevonden heeft. Met 'Heart On' laten ze namelijk een bom(metje)vallen. Josh Homme en Jesse Hughes klinken al lang niet meer als The Eagles die deathmetal spelen. Neen, deze heren klinken wel zoals rock n' roll altijd zou moeten klinken: lekker smerig en met een dikke knipoog (vooral naar de dames dan). Straffere (en minder) songs maken 'Heart On' daarenboven minder fragmentair dan z'n voorgangers, waardoor het skippen tot een uiterst minimum beperkt blijft - afhankelijk van de bui waarin we ons bevinden durven we 'I Used To (Could't Dance)' wel eens wegtoveren, maar dat is het enige. Een klassieker hebben ze niet in hun vingers, maar onze kop eraf als ze dat echt zouden willen. Fun fun fun is waar het hen om draait, zonder daarbij de kwaliteit van de nummers uit het oog te verliezen.

En dat ramt 'Anything 'cept The Truth' er meteen niet bepaald zachtzinnig in. Een dikke vier minuten dezelfde monotone bezwerende loodzware basisriff, maar het zouden er voor ons nog veel meer mogen zijn, want met z'n 'valse trage' attitude doet de opener denken aan 'Gimme Shelter' de Grand Funk Railroad-versie, en laten we dat nu net een prachtige versie vinden. 'Wannabe In LA' kent u waarschijnlijk al. De nieuwe single is dan wel niet zo overrompelend als z'n voorgangers 'I Only Want You' of 'I Want You So Hard', het catchy laagje om de koebellen heen swingt wel behoorlijk hard de pan uit. Nog veel aanstekelijker is 'Secret Plans'. Tekstuele nonsens als "I want what I want what I want" wordt zodanig geinig gebracht dat we er zowaar enige poëtische kracht in vermoeden.

De tandem Hughes-Homme staat bij momenten zo scherp afgesteld dat het niveau van QOTSA benaderd, en twee keren zelfs bereikt wordt. Een eerste maal met 'Now, I'm A Fool', waarbij De Snor ons een stevige krop in de keel bezorgt. Meteen wijst Hughes de sceptici op hun ongelijk: de man kan zingen, en hoe. Maar 'Cheap Thrills', van de hand van ene Meg Christian, vinden we nog net dat ietsje beter. Sterker nog, het zou verre van misstaan hebben op Songs For The Deaf, tot op heden nog altijd onze lievelingsplaat. Eagles Of Death Metal valt dus, wat ons betreft, niet meer gemakshalve af te doen als een opvullertje tussen de QOTSA-platen, laat staan een veredelde Desert Sessions. Een speciale vermelding nog voor 'Prissy Prancin', bedolven onder tonnen nuance hoorden we John Fogerty opnieuw het mooie weer maken met CCR, en zeggen dat we dan nog niet eens geboren waren. Laat staan in de bloemkolen zaten.

'Heart On' is dus zowat het meest indrukwekkende staaltje Eagles Of Death Metal totnogtoe geworden. Er zullen er onder u vast wel zijn die hen wat te veel van het 'I Only Want You'-pad afgeweken wanen, het pad van de falsetto-stemmetjes en start-stop-start-nummers, en we kunnen het hen niet kwalijk nemen. Maar strikt genomen is 'Heart On' in alle facetten dé bloemlezing van een onnavolgbare band geworden. Fun fun fun!

http://www.myspace.com/eaglesofdeathmetal

Eagles of Death Metal spelen op 2 juli op Rock Werchter.

E-mailadres Afdrukken