Banner

Nas

Nas

8.0
Mathieu Charles - 15 juli 2008

Universal, 2008

Nas draagt mogelijk de zwaarste last in het hiphopwereldje met zich mee. Hij is namelijk de man die 14 jaar geleden het universeel geprezen 'Illmatic' uit zijn pen heeft getoverd. Een plaat die net zoals voorgangers 'Paid In Full' (Eric B. & Rakim), 'It Takes A Nation Of Millions To Hold Us Back' (Public Enemy), 'Amerikkka's Most Wanted' (Ice Cube), 'The Chronic' (Dr.Dre), 'Doggystyle' (Snoop Doggy Dogg) en 'Enter The Wu-Tang: 36 Chambers' (Wu-Tang Clan), een ware schokgolf door het landschap van beats 'n rhymes heeft veroorzaakt.
De jongeman werd direct gebombardeerd tot 'Second Coming' (First Coming zou Rakim zijn) en alle ogen waren op hem gericht. Toen de opvolger van 'Illmatic' in 1996 op de wereld werd afgevuurd, was de impact een pijnlijke ervaring. Op 'It Was Written' was een Nas te horen die, nadat hij zag hoe het meer mainstream vriendelijke 'Ready To Die' (The Notorious B.I.G.) werd ontvangen, zichzelf had getransformeerd in 'Nas Escobar', een charismatische doch koelbloedige maffioso die moeiteloos groteske verhalen uit zijn mouw kon schudden en rapte over drugdeals die de mist in gingen, verraad van mensen uit zijn omgeving en de overheid die hem in de gaten hield.

Het werd een ontgoocheling voor de mensen die hem twee jaar voordien op de troon hadden geplaatst. Sindsdien is het vertrouwen in de zelfverklaarde God's Son steeds wankel geweest. Opvolgers 'I Am...' en 'Nastradamus' werden onthaald als nog zwakkere pogingen en toen Jay-Z in 2001 het dodelijke 'The Takeover' losliet, voorzag iedereen het einde van Nas als artiest. Nasir Jones was echter nog niet uitgeteld en antwoordde met 'Stillmatic' met daarop 'Ether', een venijnige diss track die Jay-Z diep in de ziel zou geraakt hebben. 7 jaar en nog eens 4 platen later is Nas wederom terug met een album dat inhoudelijk mogelijk een van de belangrijkste uit zijn carrière zal worden.

Maandenlang werd 'Nas' gepromoot als het 'NIGGER' album maar op het laatste moment besloot men toch van naam te veranderen om een optimale verkoop niet in het gedrang te brengen. Toch is 'Would A Rose By Any Other Name...' hier beslist van toepassing. Nas doet absoluut geen toegevingen en rapt als een bezetene over het fel omstreden woord, de raciale situatie in Amerika, de liefde van Afro-Amerikanen voor Kentucky Fried Chicken, Fox News, Louis Farrakhan (de spirituele leider van The Nation Of Islam), Obama en vergelijkt zichzelf tussendoor nog even met de kakkerlak. Hij wijkt geen moment af van zijn agenda, elk nummer heeft een welomlijnd concept en vult telkens het geheel aan.

Op 'Queens Get The Money' vuurt hij even wat woorden af op 50 Cent, maar werpt zich dan meteen weer met volle aandacht op het verspreiden van alle kennis en levenservaring die hij doorheen de jaren heeft opgedaan. Op 'Hero' schreeuwt hij het van de daken dat hij de persoon is waarin de mensen kunnen geloven omdat hij het volk geeft wat ze willen. In het epische 'N.I.G.G.E.R. (The Slave & The Master)' haalt hij de verwaarlozing van de Afro-Amerikaanse gemeenschap aan en zegt dat ze geen minderwaardigheidscomplexen moeten hebben. Nas draagt dit album ook volledig zelf met enkel Busta Rhymes ('Fried Chicken') en The Game ('Make The World Go Round') die hem even komen bijstaan.

De meest voorkomende kritiek op Nas' albums in het verleden was de productie, en die werd dan ook grondig aangepakt. Met bijdrages van o.a. Jay Electronica (hou je oren en ogen open, je zal nog vaak van hem horen), Stic.Man (Dead Prez), Dj Toomp, Polow Da Don en Mark Ronson (Amy Winehouse) heeft hij een gevarieerd en kleurrijk palet van geluiden ter beschikking waarover hij zijn poëtische geweld kan laten gelden.

De enige momenten van zwakte die Nas vertoont, zijn tijdens het refrein van 'America', dat wordt gekweld door een vervelende herhaling van het titelwoord en 'Make The World Go Round' dat niet meteen in de lijn ligt van de rest van het album. Het is meteen ook de mindere song in een poel van stuk voor stuk sterke performances van Nasty Nas.
'Black President' geeft als afsluiter een boodschap van hoop mee en is tegelijkertijd een steunbetuiging aan Barack Obama, die veel kans maakt de eerste kleurling te zijn die president wordt van de Verenigde Staten.

Met dit album bewijst Nas eens te meer dat hij een legendarische artiest en een onmisbare spreekbuis is voor de (hiphop)generatie van vandaag.

http://www.defjam.com/site/artist_home.php?artist_id=608
http://www.myspace.com/nas

E-mailadres Afdrukken
 
Nas

Uit ons archief
Banner

TEST