Banner

The Early Years

The Early Years

8.0
Marc Goossens - 19 januari 2007

Waar eindigt eerbetoon en waar begint plagiaat? Dat vroegen we ons af toen we voor het eerst 'All Ones and Zeros' hoorden, de openingssong op dit titelloze debuut van The Early Years. Het nummer doet - hallogallo nog aan toe! - zo sterk denken aan een song van het legendarische krautrocktrio Neu!, dat we even meenden dat we te maken hadden met een cover. Maar niks is minder waar, in de hoesnota's staat overduidelijk 'written, played and produced by The Early Years'. 'Als daar maar geen vodden van komen,' dachten we, en 'hopelijk kunnen ze er in Duitsland toch een béétje mee lachen.' Krautrock blijkt echter maar één van de vele stijlen te zijn die de band aankan. Je zou zelfs kunnen zeggen dat ze geprobeerd hebben alle genres te verwerken in hun muziek waarin gitaren centraal staan en die niet nadrukkelijk verwijzen naar (post)punk, new wave of metal.

The Early Years komen uit Londen en bestaan uit David Malkinson (gitaar en zang), Roger Mackin (gitaar) en Phil Raines (drums). Grondlegger van het groepsgeluid is geluidenavonturier Malkinson, die nog vóór hij Mackin en Raines leerde kennen de mogelijkheden van gitaren, versterkers en effectpedalen onderzocht en met zijn 'geestesverruimende' noise een erg kleine maar trouwe schare fans wist te verzamelen. In tegenstelling tot wat vandaag de gangbare manier van werken lijkt, liet de band MySpace en YouTube grotendeels links liggen en probeerde het trio een doorbraak te forceren door 'op grootvaders wijze' demo's op te sturen naar verschillende radiozenders. Huw Stephens, Steve Lamacq (beiden Radio 1) en John Kennedy (XFM), drie deejays die als talentenjagers de leemte proberen te vullen die John Peel achterliet, geloofden meteen in de groep en nodigden hen zelfs uit in de studio. Ook de platenmaatschappijen konden nu niet meer achterblijven, en uiteindelijk was het Beggars Banquet dat er in slaagde The Early Years aan zich te binden.

Eén ding waar je The Early Years zéker niet van kunt beschuldigen, is dat ze geen smaak hebben. Na een eerste reeks beluisteringen waren we zelfs echt nieuwsgierig naar wat er zoal in de platenkast(en) staat van Malkinson, Mackin en Raines. Want waar het vandaag bon ton blíjft van te verwijzen naar en te klinken naar iets dat cool was aan het eind van de jaren '70/begin jaren '80, halen zij de mosterd bij acts die zich de afgelopen decennia eerder ophielden in de periferie van de pop- en de rock; cultgroepen die nooit echt zijn doorgebroken bij het grote publiek, maar wel een erg grote invloed hadden/hebben op tijdgenoten en latere generaties muzikanten. Behalve het eerder genoemde Neu! (en andere krautgrootheden als Can) deed deze plaat ons dan ook méér dan eens denken aan Spiritualized, Velvet Underground, vroege The Verve en zelfs (hier en daar) Sigur Rós.

Op hun debuutplaat spelen The Early Years - bewust, nemen we aan - met verve een spel waarbij de luisteraar op het verkeerde been wordt gezet. Sommige songs klinken van meet af erg bekend in de oren zonder dat je precies kan duiden aan wie of waaraan ze je doen denken, tot je na enkele beluisteringen moet toegeven dat het om behoorlijk origineel materiaal gaat. Bij andere nummers is het dan weer net omgekeerd: dit klinkt fris en nieuw, denk je dan, maar na elke draaibeurt merk je dat het lijstje elementen die je al eens eerder en elders hebt gehoord steeds langer wordt. Het resultaat is een verrassend en boeiend album dat best wat tijd kan gebruiken om te rijpen.

Bij een eerste kennismaking kwam 'The Early Years' over als een mistig, saai en bij momenten nogal zweverig werkstuk. Het was pas na herhaaldelijk beluisteren dat we ontdekten dat dit een erg knappe, gelaagde plaat is. De songs neigen inderdaad wel wat naar het 'epische' en geven op het eerste gehoor zelfs de indruk niet meer te willen fungeren als meer dan louter 'decoratieve' soundscapes. Gelukkig beseften Malkinson, Mackin en Raines dat het veiliger is beide voetjes op de grond te houden en laten ze de teugels nooit écht vieren, en zijn ze steeds uitgegaan van echte, deugdelijke songs. Aan favorieten aanstippen gaan we ons ook deze keer niet bezondigen want het is echt zo'n sfeervolle plaat die je best in één ruk uitzit, met liedjes die je best niet hun (plaat)context haalt. Te ontdekken dus, deze Early Years, letterlijk en figuurlijk!

E-mailadres Afdrukken