Galandon, Giroud & Volante

De Advocaat: 3. De wet van de zwakste

7.5
Eric d'Hooghe - 01 mei 2018

Meester Leopold Sully-Darmon, door zijn confraters meestal ‘LSD’ genoemd, neemt het vaak op voor de zwakkeren in de samenleving. Op zoek naar erkenning, en om de kassa te spekken, accepteert hij ook de zaak-Zeinab Schoelcher-Zaïdi. De vrouw met Iraakse roots wordt beschuldigd van misdaden tegen de mensheid. Voor ze naar Frankrijk emigreerde zou Zeinab als lid van Sadam Hoesseins leger het gevangenkamp van Boussara hebben geleid. ‘LSD’ raakt gefascineerd door zijn cliënte, gelooft in haar onschuld en reist naar Bagdad om er bewijzen te verzamelen. Veel bezwarende getuigenissen wijzen in haar richting, al lijkt ze niet de enige schuldige. Zo zou het Franse bedrijf SOFRAD, een wapenfabrikant, ook betrokken zijn bij wat er in het kamp van Boussara is gebeurd. Leopold is er zelfs van overtuigd dat de rol van SOFRAD veel belangrijker is dan die van Zeinab. Daarom blijft hij haar zaak behartigen, ook al is de materie zeer complex en gunt de pers hem geen moment rust meer.

De directie van SOFRAD vreest dat Leopold tijdens het proces alle aandacht van de jury op het bedrijf zal willen vestigen en laat de advocaat schaduwen. Ze willen absoluut voorkomen dat hij hun vuile was buiten hangt. De misdaden die door het bedrijf in Irak zijn gepleegd, moeten absoluut worden toegedekt. Intussen ontdekt de journalist Pierre Poljak (een pseudoniem) dat ‘LSD’ vóór zijn rechtenstudie lid was van de terroristische organisatie Action Directe. Op de vooravond van het proces zit Leopold Sully-Darmon in een zeer lastig parket. SOFRAD probeert hem te intimideren, hij heeft een gewetensprobleem omdat hij een oorlogsbeul lijkt te verdedigen en journalist Poljak dreigt ermee zijn verleden openbaar te maken waardoor ‘LSD’ weleens in de gevangenis zou kunnen belanden.

In dit derde en laatste deel moet LSD bewijzen dat hij de touwtjes van het proces nog in handen heeft en alle truken bovenhalen om zijn cliënte tot een minmumstraf te laten veroordelen. Meer nog, hij haalt alles uit de kast om de ware schuldigen van de vele slachtoffers te laten boeten. De eerste twee delen van de trilogie raakten maar moeilijk op gang. Het eerste deel was uiteraard een introductie en had er ook alle vervelende neveneffecten van. Een tikje saai, langdradig en te veel informatie op te weinig pagina’s. Het tweede deel deed de machine maar moeizaam opstarten maar dit derde deel is er pal op. LSD komt van de ene netelige situatie in de andere terecht, maar blijft konijnen uit zijn hoed toveren tot en met de kruisverhoren waarin de spanning te snijden is. Dit bewijst het vernuft van het scenarioduo Laurent Galandon en Frank Giroud. Galandon heeft dat al meermaals bewezen, zoals in Bloemenschrift en Stille Woorden. Frank Giroud ken je misschien van de Geheimen-reeks. De keuze van de italo-Belg Frédéric Volante als tekenaar was moedig. Het is de eerste keer dat hij mee in een vertaling zit en niet iedereen is overtuigd van zijn meesterschap. Zijn stijl is heel zakelijk en de achtergronden meestal zeer kaal. Het doet wat denken aan de -Sandy, de kangoeroe-strips van Lambil uit de jaren ’70. Hij hanteerde toen een tekenstijl die erg veel kritiek moest incasseren. Kritiek die hij later gebruikte in zijn autobiograische Arme Lampil-reeks.

Hoewel de trilogie ten einde is, heeft De advocaat alle potentieel om een vervolg te krijgen. LSD is een interessant hoofdpersonage en kan zeker nog wat andere zaken tot een al dan niet goed einde brengen. Misschien is het beter om een andere tekenaar in te zetten of Volante wat extra instructies geven. Hij kan duidelijk nog geen langere reeks aan, zeker niet als er 180 pagina’s moeten opgeleverd worden voor een trilogie. Toch genoten van deze eerste drieling.

E-mailadres Afdrukken
 
Galandon, Giroud & Volante
Le Lombard / 2018
Tekeningen: Frédéric Volante
Scenario: Laurent Galandon; Frank Giroud
www.lelombard.be/albums-fiche-bd/l-avocat/loi-plus-faible,3691.html

Advertentie
Banner
Advertentie