Hyman & Fromental

De Praagse coup

8.0
Eric d’Hooghe - 27 november 2017

Wat heeft een gerenommeerd schrijver als Graham Greene in het van spionnen vergeven naoorlogse Wenen te zoeken? Greene bleek echter meer te zijn dan een saaie auteur.

We bevinden ons in Wenen, februari 1948. Wenen is op dat moment nog een grauwe stad die haar oorlogswonden likt. De oude hoofdstad van de Habsburgers ligt nog half in puin, is uitgehongerd en onder controle geplaatst van de vier geallieerde grootmachten. Door de aanwezigheid van deze verschillende grootmachten is Wenen ook het spionageknooppunt van Europa geworden, een voorbode van de Koude Oorlog. Schrijver Graham Greene strijkt neer in de stad om de sfeer op te snuiven en meer inhoud te verzamelen voor het scenario van een film in opdracht van London Films, de toekomstige Third Man met Orson Welles in de hoofdrol. In Wenen wordt hij opgewacht door een zekere miss Montagu die cumuleert als actrice en uiteraard als spionne. Greene komt uiteindelijk zelf terecht in de coulissen van een sombere wereld waarin leugens, verraad, dubbelspel en het onthullen van geheimen welig tieren. Een wereld waarin hij zelf ook wel duidelijk zijn aandeel heeft. In deze atmosfeer van leugens, valse voorwendselen en verraad voelt Greene zich als een vis in het water. Want naast een gevierde Britse schrijver is hij ook een agent van MI6, de geheime diensten van Hare Zeer Gracieuse Majesteit.

We krijgen zeer gedetailleerde feiten te lezen, zowel bewezen historische feiten als hypothesen, vermengd met reële en fictieve personages. Scenarist Jean-Luc Fromental heeft een historisch onberispelijke kopij afgeleverd, dat een nieuw licht werpt op de unieke relaties tussen Greene en Kim Philby, zijn vriend en hogere in rang, maar vooral meesterspion en Sovjet-mol. Gedurende het verhaal vraag je je steeds af wie met wie samenspant, en waarom. Het duurt dan ook even voordat je doorhebt wie de ‘slechteriken’ zijn. Maar het wordt al gauw duidelijk dat de complexe situatie in deze stad lang niet zwart-wit is.

De auteurs serveren ons een toonbeeld van vernuftige raderwerken en degelijkheid, niet in het minst door de tekeningen van Miles Hyman die uitblinken in hun donkere sfeer en getaande kleuren die we perfect kunnen linken met de naoorlogse atmosfeer. Hyman is misschien wel de grootste francofiel van de Amerikaanse illustratoren. Dat bewees hij al in zijn bewerking van The Black Dahlia in 2013. Zijn gezichten zijn misschien wat minder uitgewerkt, waardoor je in het kluwen aan intriges wel eens personages verwisselt maar hij maakt dit goed met de sfeerschepping. Zijn beelden geven meer glans aan de goed uitgewerkte dialogen en benadrukken het belang van bepaalde situaties of de verborgen betekenissen die er achter zitten. Je wordt bijna een extra spion in het verhaal. De Praagse coup laat zich degusteren zonder druk te zetten, met kleine hapjes. De fans van Graham Greene vinden heel wat stijltrekjes van hun idool terug: de ambiguïteit, sferen en met wat fantasie zelfs de vertrouwde kleine muziekjes. De anderen die er nooit in geslaagd zijn om zijn meesterwerk The Power and the Glory uit te lezen door de langzame, verstikkende en heel zakelijke stijl zullen misschien afhaken. Doorheen de strip krijg je af en toe wat film noir-clichés geserveerd zoals de spionnen die snel achter het gordijn moet kruipen omdat een andere spion de kamer binnen komt en vooral in de dialogen. Fromental heeft immers een ijzersterke reputatie op dat vlak en het is waarschijnlijk ook daardoor dat hij mag instaan voor het scenario van de volgende Blake en Mortimer met als werktitel Acht Uur in Berlijn.

Het leven van Greene, zoals hij het zelf vertelde, was trouwens veel opwindender dan wat je terugvindt in zijn literatuur. Jammer dat nog niemand eraan gedacht heeft om daar een stripserie van te maken. Deze Praagse coup is in elk geval al een geslaagd begin. De grens tussen fictie en non-fictie is zeer vaag, maar dat waren de autobiografische uitspraken van Greene ook. De Praagse coup is in elk geval een geslaagde one shot, zowel wat betreft verhaal als tekeningen.

E-mailadres Afdrukken
 
Hyman & Fromental
Uitgeverij Depuis
Tekeningen: Miles Hyman
Scenario: Jean-Luc Fromental
www.dupuis.com

Uit ons archief
Banner