Marty & Louis

Liefde en haat

8.5
Eric d'Hooghe - 28 augustus 2017

Blank en zwart, rijk en arm, liefde en haat. Een container vol tegenstellingen geblend tot een zinderend geheel.

Was tijdens het Interbellum in Amerika vriendschap mogelijk tussen zwart en blank? En dan nog in het bijzonder in het zuidelijke Louisiana? Dat is de vraag die stripmaker Stéphane Louis zich stelt in dit zinderende verhaal waarvoor hij zijn potloden nog eens neerlegt en als scenarist aan de slag gaat. Voor dit nieuwe opus neemt hij een duik in de Amerikaanse historiek van interetnische relaties. Maar de gelijkenissen met het heden zijn legio. Alles in dit verhaal wijst er op dat racisme duidelijk wordt aangeleerd en niet iets waar je mee geboren wordt.

Maar terug naar het eigenlijke verhaal. Abe en Will zijn boezemvrienden. Abe is extreem intelligent en hij helpt Will om goede resultaten op school te behalen. Maar niemand mag hier iets van te weten komen omwille van het onderlinge kleurverschil. Abe is immers zwart terwijl Will de zoon is van een blanke grootgrondbezitter die er van houdt geregeld “picnics” te houden. De “picnic”, of “pick a nigger”, bestaat er in om willekeurige zwarte mannen op te jagen en op te hangen aan een boom. Toch weigeren de twee hun vriendschap op te geven, zelfs als ze volwassen zijn geworden. Maar ze zijn er zich van bewust dat ze dit niet altijd geheim zullen kunnen houden. Heel hun leven is dan ook een opgezet theaterstuk om de buitenwereld maar niet de indruk te geven dat ze bevriend zijn. We zitten trouwens in het epicentrum van de Ku Klux Clan waar zulke vriendschappen levensgevaarlijk zijn.

Stéphane Louis had in elk geval een geweldig uitgangspunt voor zijn scenario. Een mooie vriendschap en daarbij een stevige boodschap om op te komen tegen de racistische gedachtegang van extremisten, van welke kant ook. Louis kent in elk geval de truken van de foor als het op een goed verhaal aankomt. Netflixgewijs begint hij het verhaal met het vermeende einde waarbij de volwassen Abe door enkele mannen in elkaar wordt geslagen in opdracht van Will. Op die manier schept Louis de mogelijkheid om met flashbacks te werken. Niet chronologisch, want dat is ook niet meer van deze tijd, maar hij laat het verhaal verspringen van kindertijd naar het volwassen leven en weer terug. Gaandeweg worden er vragen beantwoord en komen er nieuwe vragen bovendrijven. Je wil in elk geval weten hoe die hechte vriendschap, die heel wat obstakels kende, toch steeds blijft overleven. Maar wat leidde tot die beginscène? Hoe is het dan uiteindelijk toch zover gekomen?

Het is vreemd dat Louis niet zelf de tekenpennen hanteerde. Hij is immers niet van de minste op tekengebied. Zeker Escobar was toch wel een hoogstandje. Toch heeft hij een uitstekende keuze gemaakt door Marty verantwoordelijk te maken voor het grafische aspect. Marty, die je zou moeten kennen van Interpol en De droom van Jeruzalem heeft duidelijk een soortgelijke techniek als Louis in de vingers en dat schept merkbaar een vertrouwensband. De stijl van Marty is misschien wat hoekiger dan die van Louis maar dat zorgt voor een duidelijke enscenering in de vaak duistere tinten, die samen met de intense schaduwen toch een handelsmerk zijn van Marty. Scenario, tekeningen en inkleuring zorgen in elk geval voor een verhaal dat klopt van alle kanten. Nergens wordt het verhaal melig of ongeloofwaardig.

De scouting bij Saga zit duidelijk goed. Ze slagen er in om kort op de bal te spelen en toch interessante strips in vertaling op de Nederlandstalige markt te brengen. Het oorspronkelijke l'Amour est une haine verscheen in februari in het Frans bij hofleverancier Bamboo en ligt nu al te pronken in de Vlaamse winkels. Niets houdt u tegen! Waar wacht u eigenlijk nog op?

E-mailadres Afdrukken
 
(c) Saga Uitgaven