Ilah

Cordelia 3. slikt

8.0
Eric d’Hooghe - 18 november 2012

Waarschijnlijk wordt dit de laatste keer dat u een Cordelia-recensie leest. Cordelia is immers niet meer. Leve Cordelia! Het bekendste personage van Ilah neemt waardig afscheid van haar publiek.

Het was een donderslag bij heldere hemel. Eind december 2011 krijgt Ilah, née Inge Heremans, van de hoofdredacteur van De Morgen te horen dat haar Cordelia-cartoonreeks geschrapt wordt. Besparingen zouden aan de basis liggen. Niets had dit kunnen voorzien. De cartoon had een trouw publiek en ook de 12 bundels gingen vlot over de toonbank. Ook zagen we Cordelia opduiken op tal van affiches en op de trams en bussen van De lijn.

Ilah is niet van plan om met Cordelia te gaan leuren. Het schrikeffect heeft er voor gezorgd dat ze out of the box aan het denken is en zal gaan voor een nieuw personage, al dan niet in cartoon- of albumvorm. Ook reisverslagen liggen in de mogelijkheid. Zo konden we in Ink al een voorproefje zien van een getekend reisverslag naar Cuba.

Toch kunnen we het jammer vinden. Ook in deze laatste bundel heeft Cordelia niets van haar charmes verloren. Toegegeven, de grap is soms ver te zoeken. Maar het is vooral de herkenbaarheid die meestal toch een glimlach doet ontstaan op het gezicht van de lezer. Ook het seksueel geklungel zorgt ervoor dat we ons niet te speciaal gaan voelen.

Dit dertiende en laatste deel is allerminst een zwanenzang. Ilah is duidelijk rijper en spontaan grappiger geworden. Het subtiel kleurgebruik en de afwezige kaders zorgen voor aangenaam leesvoer. Je ziet de professionaliteit in het tekenwerk zonder dat het geheel aan gevoel verliest. Of we nu ook afscheid moeten nemen van de spin-offs , Mini en Claus die in respectievelijk in Klap en Menzo verschenen, of nichtje Mira, is nog niet geheel duidelijk.

Ook dit deel drijft op een sausje van feminisme. De mannen zijn nog grotere sukkels dan Cordelia zelf, maar met de nodige zelfspot. Met dit laatste mag je Ilah gerust in het lijstje zetten bij Nederlandse collega’s Maaike Hartjes en Barbara Stok. Het on-Vlaamse karakter van de humor en de thema’s, zeker voor een vrouwelijke tekenaar, is misschien ook wel de sleutel tot het succes. En dat succes is er zeker niet enkel bij de vrouwen. Ook mannen lezen graag dat er grotere sukkels dan henzelf op de wereld zijn. Laten we het gerust een ‘troost-strip’ noemen.

De titel geeft trouwens exact weer op welke manier Ilah de humor bedrijft. In de eerste plaats is er het seksueel dubbelzinnige, waar mannen al lang niet meer het patent op hebben. Langs de andere kant is het Ilah zelf die even moet slikken door het afscheid van Cordelia. Wat haar het meest heeft doen slikken is het feit dat de hoofdredacteur van De Morgen zei dat Cordelia niet gemist zou worden. Dit leidde tot het thema van de laatste cartoon van Cordelia. Waar Cordelia na het uitspreken van diezelfde zin verdwijnt met een ‘plof’ om in het laatste prentje te komen piepen om “En?” te zeggen. Dit leidde zelfs tot de Facebookpagina ‘Wij missen Cordelia’ die op dit moment toch al 260 leden heeft.

Wij zullen Cordelia in elk geval missen. Voor heel wat lezers van De Morgen hoorde ze bij het ochtendritueel. Kortom: Geniet er van! Het zijn de laatste!

E-mailadres Afdrukken