Banner

Loge 10 Theaterproducties

Amadeus

8.0
Kurt Velghe - 29 januari 2014

In 1984 verfilmde Milos Forman Amadeus naar het gelijknamige toneelstuk van Peter Shaffer. Shaffers stuk is losjes gebaseerd op de laatste jaren van het leven van de wereldberoemde componist Wolfgang Amadeus Mozart. De film was een groot succes en bracht in de VS alleen al 51 miljoen dollar op. De film werd genomineerd voor elf Oscars, waarvan hij er acht won, waaronder die voor beste regie, beste film, beste scenario en beste acteur in een bijrol. F. Murray Abraham was inderdaad weergaloos in de rol van Salieri. Ook Peter Van de Velde schittert in de rol van Salieri.

Amadeus is deels gebaseerd op waargebeurde feiten, maar veroorlooft zich op dat vlak nogal wat vrijheden ten voordele van de dramatische spankracht. Zo wordt Mozart afgeschilderd als een hyperkinetisch, labiel en eerder vulgair supertalent. Niemand twijfelt ook aan zijn talent en algauw wordt hij een doorn in het oog van hofcomponist Antonio Salieri. Hij ziet groen van jaloezie en speelt een belangrijke rol in het levenseinde van de beroemde componist. Hij manipuleert hem en isoleert hem zoveel mogelijk van zijn medemensen en zijn vrouw Constanze. Uiteindelijk drijft hij hem richting geestelijke en lichamelijke uitputting.

Loge 10 Theaterproducties heeft als doel populair repertoiretheater te brengen voor het grote publiek. Dit doet het door de belangrijkste rollen te laten spelen door bekende acteurs uit o.a. Thuis en Familie. Amadeus is dus als het ware gesneden koek voor hen. Jelle Cleymans mag zich uitleven in de rol van Mozart en Peter Van de Velde is Salieri. De rest van de cast bestaat bijna uitsluitend uit bekende koppen : Jan Schepens, Hans De Munter, Erik Goris, Hans Ligtvoet, Nathalie Wijnants, Nele Goossens, enz. Hoewel velen twijfelen aan het talent van een aantal onder hen, blijken ook zij een potje te kunnen acteren. Hun grootste minpunt is dat ze een bekende kop hebben en heel moeilijk los geraken van hun soappersonage.

Toch zet Cleymans een geloofwaardige Mozart neer, is Wijnants een goeie Constanze en is Goris best grappig als graaf Orsini-Rosenberg. En hoewel Mozart het titelpersonage is, is de grootste brok tekst in dit stuk weggelegd voor Salieri. Die rol wordt op magistrale wijze ingevuld door Van de Velde. Hij kan hier eindelijk nog eens laten zien wat voor schitterend acteur hij is. Hij transformeert op indrukwekkende wijze van de oude Salieri naar de jonge en omgekeerd. Met het grootste gemak incarneert hij de oude Salieri. Uiterlijk wordt dit enkel getoond door een cape om te doen en een mutsje op te zetten, maar het is de manier waarop de acteur zijn bewegingen en zijn stem aanpast, die je doen smullen.

De acteurs zien er allemaal pico bello uit in hun traditionele klederdracht uit de 18de eeuw. Dit strookt met de klassieke aanpak van Loge 10, maar het werkt wel. Het laat weinig over aan de verbeelding van het publiek. Het decor is sober met een paar zetstukken, die ramen voorstellen. Achteraan de scène staat een troon voor keizer Leopold, de rol van Schepens. De belichting doet de rest. De scènes waarin de oude Salieri vertelt, zijn heel donker uitgelicht en ademen een dreigende sfeer uit. De decorwissels gebeuren heel subtiel tijdens de vele intermezzi van de Venticelli, de persoonlijke “harem” van Salieri.

In de film gaat Salieri biechten om zijn verhaal te doen. Van de Velde spreekt tot het publiek als hij zijn droevige historie uit de doeken doet. Op die manier word je als toeschouwer meegesleurd in de afschuwelijke afgunst van de componist en dit gevoel laat je niet meer los tot na het slotapplaus. Na zijn transformatie tot de jonge Salieri stapt hij nog een heel aantal keer uit zijn rol om het publiek toe te spreken. Op dat moment freezet de rest van de cast en wanneer Salieri hen weer aanspreekt, gaat hun spel gewoon verder. Heel simpel eigenlijk, maar het werkt zeer goed en zorgt er ook voor dat het tempo nooit uit de voorstelling gehaald wordt. De weinige momenten waarop de voorstelling dan toch wat stokt, zijn de intermezzi met de operazangeres. Die duren bijwijlen net iets te lang.

Het intrigerende verhaal en de knappe acteerprestaties van Cleymans, Wijnants en vooral Van de Velde maken van deze voorstelling een meer dan genietbaar kijkstuk. Bovendien vliegt de hele voorstelling aan een razend tempo voorbij. Je zou Loge 10 kunnen verwijten dat ze geen risico’s nemen en ze heel klassiek theater brengen. Als je echter het niveau kunt halen dat zij met deze voorstelling halen, dan zullen ze nog heel veel volle zalen trekken. Ze leveren met deze voorstelling het bewijs dat klassiek repertoiretheater nog lang niet dood is.

Amadeus is nog tot en met 28 februari op tournee door Vlaanderen. Meer info : www.loge10.be

E-mailadres Afdrukken
 
Loge 10 Theaterproducties
Regie: Bruno Van Heystraten
Scenario: Peter Shaffer
Met: Jelle Cleymans; Peter Van de Velde; Nathalie Wijnants; Jan Schepens; Erik Goris; Hans Ligtvoet; Hans De Munter
www.loge10.be

advertentie
Banner

TEST