Banner

DAStheater/KVS

One Hand Waving Free

Robin D'hooge - 01 september 2004

Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me, I’m not sleepy and there is no place I’m going to. Bewust laat op de avond en in beperkte kring plaatst theaternar Bernard Van Eeghem kanttekeningen in de rand van het Theaterfestival. Toch maakt hij, misschien nog wel het meest tot zijn eigen verrassing, deel uit van de vaste selectie met One Hand Waving Free.

Yes, to dance beneath the diamond sky with one hand waving free,
Silhouetted by the sea, circled by the circus sands,
With all memory and fate driven deep beneath the waves,
Let me forget about today until tomorrow.

Wanneer tamboer Van Eeghem in de foyer voor de ingang plots op tafel springt lijkt zijn stem nog heser dan die van Bob Dylan. Maar een van de grootste charmes van deze doorwinterde acteur is wel dat hij er steeds weer in slaagt om wat zwakheden lijken volslagen om te buigen en juist in zijn voordeel te gebruiken. Op die manier stond hij al bij talloze gezelschappen in voor grappige tussenkomsten en komische intermezzo’s in zijn geheel eigen stijl. In zekere zin heeft hij veel weg van een übernerd, een buitenbeentje dat zichzelf door en door kent en daarvoor respect krijgt van zowel collega’s als publiek.

Poespas is hem dan ook volslagen vreemd. Ook in dit stuk, eerder dit jaar op touw gezet voor de "Nomaden" van DAStheater , maakt hij enkel gebruik van eenvoudige, zij het erg verrassende hulpmiddelen en theatertrucjes die wars van alle conventies op een unieke, surrealistische manier op een eigenzinnige West-Vlaamse kluit gegooid worden. Met het enthousiasme van een ondeugend kind dat domweg in z’n eentje thuis achtergelaten werd begint hij het plastic theatergordijn vol te kladden met alcoholstifttekeningen die zijn betoog moeten illustreren en onderstrepen. Tussen de onverwachte wendingen door komt Van Eeghem nu en dan grappig uit de hoek. In essentie vertelt hij het verhaal van een wordingsproces voor dit stuk: waar haalde hij zijn inspiratie, welke reizen maakte hij om z’n batterijen op te laden. Welke muziek, schilderijen en boeken had hij nodig om zijn writer’s block te overwinnen? Twee mooie assistentes voorzien van de perfecte mysterieuze glimlach springen bij waar nodig en voeren met een perfect gevoel voor timing nieuwe instrumenten aan: maskers, boeken, volledige stellingen en oude pick-ups, ze passeren allemaal de revue.

Geleidelijk aan wordt duidelijk waarom de man tegelijk blokkeert en niet stil kan zitten, en vooral waarom hij op hoge hakken flaneert. Vandaag is zijn moeder exact zoveel jaar geleden overleden, en ze neemt langzaam bezit van zijn gedachten. Doorheen het stuk zal hij zich trouwens steeds letterlijker met haar gaan vereenzelvigen. Deze ontwikkeling wordt echter onvoldoende uitgewerkt om te kunnen blijven overtuigen. Aanvankelijk onderhoudend, blijft Van Eeghem zo lang stilstaan bij zijn schrijfproces en het voorbereidend werk tot het stuk dat je je op den duur begint af te vragen wanneer het nu eindelijk echt gaat beginnen. In afwachting blijf je niet ongeboeid, geamuseerd toekijken, maar net op het moment dat er eindelijk schot in de voorstelling lijkt te zullen gaan komen verschijnt er net als in een slechte soap dat vervloekte bordje: ’Wordt vervolgd.’ Voortbordurend op het onverhoedse succes werd One Hand Waving Free II vorige maand inderdaad al proefgedraaid in het Kaaitheater.

Door een van de ietwat ongelukkige uitspraken van intendant Martin Schouten die leek te denken dat hij iets totaal nieuws ontdekt had, lijkt Van Eeghem ondanks zijn indrukwekkende staat van dienst de annalen van dit festival te zullen ingaan als de langst meedraaiende nieuwkomer ooit. Vaak schitterend op dreef wanneer hij vanuit een nevenrol vrijuit en zonder enige beperking zijn eigen gang mag gaan, lijkt een stevige leidende hand aan de teugels net waar het hem aan ontbreekt nu hij een stuk helemaal alleen moet/mag dragen.

Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

Voorstellingen in Gent van 26 tot 29 augustus, 31 agustus en 1 september in Amsterdam.

THEATERFICHE

Festivalinfo DAStheater  
Van Eeghem Tambourine Man (Bob Dylan)  
E-mailadres Afdrukken