Banner

Edgard Tytgat. Herinnering aan een geliefd venster ::Museum M, Leuven

8.0
Gino Vandenborne - 22 december 2017

De Vlaamse schilder Edgard Tytgat staat bij het grote publiek gecatalogeerd als een volksschilder, een persoon die het dagelijks leven grappig weet weer te geven en de uitwassen ervan beschildert. Museum M wijdt een overzichtstentoonstelling aan zijn werk en leven. Als de man die vanuit een venstertje de wereld beschouwde.

Het beeld dient meteen bijgesteld te worden. Meer dan wat ook blijkt dat Tytgat een verhalenverteller was, en dan nog één die in diverse lagen kon vertellen. De eerste foto die de expo opent zegt het allemaal : Tytgat en zijn echtgenote, Maria De Mesmaeker, respectievelijk naast een alleenstaand huis en in het raam van het huis leunend. Op de achtergrond een volkse buurt, ongetwijfeld bron voor vele verhalen.

Edgard Tytgat werd in 1879 in Brussel geboren maar verhuisde als kind met zijn familie naar Brugge. Door een val van een kermismolen kreeg zijn leven een andere wending. Er volgde een moeizaam herstel, maar deze leek een fantasiewereld te openen voor de jongen. In 1888 keerde hij definitief terug naar Brussel, waar hij tot aan zijn dood in 1957 zou blijven wonen.

Vanuit zijn huis in Sint-Lambrechts-Woluwe vormde zijn eigen leven de grootste inspiratiebron voor Tytgat, hierin bijgestaan door zijn echtgenote die als zijn muze fungeerde. Hij ontwikkelde een heel eigen stijl, terwijl zowel impressionisme, surrealisme als expressionisme hem voortdurend trachten in te lijven. Curatoren Peter Carpreau en Gust Van den Berghe weten heel goed het eigen parcours van Tytgat te vatten door achtereenvolgens te focussen op diens thema‘s. Zo ontmaskeren ze effectief het karakter van de volkse schilder dat Tytgat toegemeten wordt, en ontbloten ze één voor één diens diepere motieven.

Zijn eigen huis diende vooreerst als zijn inspiratieplek, alle thema‘s worden van daaruit geschilderd. Vaak greep hij terug naar onderwerpen uit de klassieke middeleeuwen, een inspiratie die leek te komen uit de besloten hoven. Hij was meer dan een schilder, want hij illustreerde ook zijn eigen boeken, vaak reflecties op het kunstenaarsleven. Die val van de paardenmolen in zijn jeugd vormde inderdaad een scharnierpunt, het geeft inzage in zijn thema‘s van volks vermaak, met dikke zonnige kleuren, op kermissen, in het circus, op straat, op druk bevolkte oorden. Echter steeds met een weemoedige ondertoon, zoals wanneer hij een groep Bohemers uit zijn jeugd weergeeft. Tytgat was ook een kenner van Griekse mythes, van scènes uit de Bijbel en van oosterse vertellingen. Hier deconnecteert hij zijn eigen leven, hij verschijnt zelf niet in beeld maar wordt een pure verhalenverteller. En wat voor één. Echter altijd met een eigen toon, zoals wanneer hij Jozef en Maria afbeeldt, waarbij Jozef een ... paraplu in de handen heeft.

Het naaktmodel an sich is eveneens een vaak terugkerend thema. Het is echter geen voyeuristisch naakt, maar altijd met een ondertoon van onschuld. Jonge meisjes afgebeeld als een soort poppen, nog in volle ontwikkeling. De hele synthese van zijn loopbaan maakte hij in zijn Les règles du jeu, met acht vrouwen afgebeeld op aquarellen, als onderwerp van een kaartspel gespeeld door twee broeders. Alle thema‘s en personages uit zijn leven zijn erin terug te vinden. En allemaal in diverse lagen.

Edgard Tytgat. Herinnering aan een geliefd venster loopt nog tot 8 april 2018 in Museum M te Leuven.

E-mailadres Afdrukken
 
Edgard Tytgat. Herinnering aan een geliefd venster ::Museum M, Leuven

Advertentie
Advertentie
Banner

TEST