Banner

Christophe Vekeman

:: 49 manieren om de dag door te komen

Hildegart Maertens - 23 juli 2010

De nieuwe roman van de Gentse auteur Christophe Vekeman stelt de teloorgang van een tragisch hoofdpersonage centraal. In 49 korte, grappige, maar tegelijk intrieste hoofdstukjes schetst de schrijver het leven zoals het is: keihard en zonder genade.

Niet alleen is de titel van deze roman absurd, Christophe Vekeman heeft de humoristische lijn over de hele roman doorgetrokken. Zo is het verhaal niet geschreven vanuit de ik of hij-vorm, maar in een bizarre jij-verteller, alsof de lezer constant zelf wordt aangesproken. Ook de grootste passie van het hoofdpersonage Vincent De Wimper is er één die veel wenkbrauwen zal doen fronsen. Jawel, de man is gek op… de vrouwelijke kuit.

Diezelfde Vincent De Wimper werd tien maand geleden in de steek gelaten door zijn vriendin Patty. Hij heeft geen werk, de RVA spoort hem aan werk te zoeken en houdt hem financieel op de been. Bovendien is De Wimper, in se een hilarisch personage, vaste klant in de Carrefour en ondergaat hij zijn dagelijkse portie twijfel of hij al dan niet naar de wasserette zou gaan… Hij brengt zijn dagen door in eenzaamheid, terwijl hij al dromend kijkt door zijn raam vanop één hoog. Verder zijn De Wimpers dagen gevuld met darts spelen en brieven schrijven aan zijn onzichtbare hondje. Hij is in behandeling bij Wim, een psychisch therapeut, maar alles lijkt hopeloos. Op een dag confronteert Vincent Johannes, zijn onderbuurman, met het verhaal van het onzichtbare hondje. Even later besluit hij het overlijden van zijn vader te herdenken door een dag te zwijgen, en dan nog het liefst door te zwijgen met twee. Hij nodigt daartoe Johannes uit om samen te zwijgen, zelfs in de supermarkt, een plek waar De Wimper anders altijd vol inspiratie gesprekken pleegt te voeren.

Om de eenzaamheid te doorbreken besluit hij een goede daad te doen en Johannes te redden. Maar helaas , Vincent De Wimper blijft wat hij heel zijn leven is geweest: alleen op de wereld. Vekeman noemt het een "zelfhulpboek", niet voor de rest van de wereld, maar voor zichzelf: het schrijven als een manier om zichzelf te helpen. De zandloper is een symbool van de verveling en het nutteloze mijmeren, terwijl de tijd langzaam maar zeker wegtikt. "Is de kern van De Wimpers leven het wachten en verlangen naar de dood", zo klinkt een dramatische Vekeman. Een antwoord komt er niet; 49 manieren om de dag door te komen is dan ook geen filosofisch boek. Veeleer een schelmenroman waarin Vekeman het meest tragische en het meest Vlaamse vat in een schitterende satire op mensen die hun leven geen zin kunnen geven.

49 manieren om de dag door te komen is een tragikomisch boek vol rake metaforen en haast tastbare vergelijkingen in Vekemans meest rijke woordenschat. Niet alleen in het pessimisme toont Vekeman zich dus verwant aan Jeroen Brouwers, maar ook in de gracieuze taal waarmee hij het meest pijnlijke beschrijft. De roman is bovendien oer-Vlaams, hoewel de waanzin een nieuw gegeven is dat Vekeman er met plezier aan toevoegt. Denkbeeldige relaties met zangeressen, onzichtbare honden waaraan brieven worden gericht, op stang gejaagde cassières in de Carrefour en ingebeelde reizen naar El Paso, Texas… zolang het maar absurd is, schrijft Vekeman er met overtuiging en zichtbaar plezier over. Wie houdt van dikke lagen overdrijvingen: Vekeman is u op het lijf geschreven!

E-mailadres Afdrukken