Banner

Michael Wolff

Fire and Fury: Inside the Trump White House

6.0
Ronald Hermans - 07 juni 2018

We hebben van Donald Trump al vanalles gehoord, maar dat hij boeken doet verkopen is een nieuwtje. Sinds zijn inauguratie in januari 2017 rolt de ene na de andere bestseller van de pers. Fire and Fury: Inside the Trump White House (2018) is de eerste maar zeker niet de laatste in zijn soort. Anti-Trump aanhangers kunnen hun hart ophalen aan de vele smeuïge details, terwijl voorstanders het boek klasseren als “liberal catnip”.

Donald Trump kent Michael Wolff nog van toen deze als columnist werkte voor New York Magazine. Hij gebruikte Wolff graag als aanspreekpunt, als er een bepaald artikel wel of niet over hem was verschenen. In 2016 krijgt Wolff de kans om een diepte-interview te doen over de toenmalige presidentskandidaat. Na een gezamenlijke tête-à-tête verschijnt er een weinig flaterend stuk in The Hollywood Reporter. Trump, onder de indruk van de illustratie die de krant bij het interview plaatste, is tevreden en beschouwd Wolff sindsdien als een gelijkgezinde. Via deze relatie met Trump zou Michael Wolff enige tijd later toegang krijgen tot het Witte Huis. Dit met de achterliggende bedoeling om een boek te schrijven over de president. In zijn eigen woorden verklaart Wolff dat hij daar “vergeten” werd en dat Trump maar matige interesse toonde in het hele gebeuren. Bijgevolg spendeert hij dikwijls een volledige dag ergens op een bank. Na verloop van tijd nemen Witte Huis-medewerkers hem uit medelijden onder de arm en wordt hij een soort van aanspreekpunt. Een jaar later rolt Fire and Fury: Inside the Trump White House van de pers. Na de publicatie beweert Trump dat hij zich van het hele gebeuren niets meer kan herinneren en schildert hij Michael Wolff af als een fantast en een leugenaar.

Door de media-aandacht was er al veel vraag naar het boek alvorens het in de rekken lag. Uitgever Henry Holt and Company besloot daarom om de releasedatum met vier dagen te vervroegen. Het zal Wolff alvast geen windeieren hebben gelegd, nu de grens van twee miljoen verkochte exemplaren is bereikt. Tijdens de promotietour verklaarde Wolff dat hij absoluut zeker wist dat Donald Trump een relatie zou hebben met Nikki Haley, de ambassadrice van de Verenigde Naties. Later krabbelde hij terug en beweerde hij slachtoffer te zijn geweest van interpretatie. Nochtans is het wel duidelijk wat hij zegt in een interview met Bill Maher. De credibiliteit van het boek krijgt hiermee toch enkele deukjes.

Fire and Fury is opgebouwd uit chronologisch geplaatste hoofdstukken, met achteraan een index. Het boek begint bij de verkiezing van Donald Trump in november 2016 en eindigt bij de aanstelling van John F. Kelly als chief of staff in augustus 2017. Vlot lezen zit er helaas niet in. Dit is geen luchtig boek dat je voor het slapengaan nog snel even ter hand neemt. Wolff schrijft zoals hij spreekt en springt regelmatig van de hak op de tak. Dit maakt het moeilijk om het verhaal te blijven volgen. Soms krijg je de indruk dat je het script van een talkshow aan het lezen bent. Toch zijn er hoofdstukken, of stukken tekst, die hieraan ontsnappen en waar hij laat zien dat hij inzicht en schrijverschap bezit. Bij momenten kan hij er zelfs een humoristische draai aan geven (volgelingen van Steve Bannon noemt hij “Banonnites” bijvoorbeeld). Daarnaast is er enige kennis van de lezer vereist: je moet goed op de hoogte zijn van het Witte Huis, wil je niet de hele tijd op Wikipedia zitten.

Je zou kunnen zeggen dat Michael Wolff met dit boek een eigen categorie heeft gecreëerd. Dit is een instant klassieker, maar de vraag is: van welk genre? Hoe moet je dit boek kaderen om het in zijn juiste context te zien? Is dit een oprecht verslag van een “insider” of een met roddels doordrongen werk? Het antwoord is even onbepaald als de toekomst: alleen de tijd zal daar een antwoord op geven.

E-mailadres Afdrukken