Banner

This is not goodbye: Steven Soderbergh

Dennis Van Dessel - 10 april 2013

Steven Soderbergh was het beu. Na een carrière van ruwweg 25 jaar als regisseur, waarin hij een Oscar en een Gouden Palm scoorde (evenals een niet onaanzienlijke portie commerciële flops), was hij naar eigen zeggen moegestreden en kondigde hij zijn afscheid aan. Haywire en Magic Mike stonden op dat moment al op de rooster en daarna restte enkel nog Side Effects. Enfin ja, én de HBO-televisiefilm Behind the Candelabra, maar bij een regisseur die regelmatig twee films per jaar aflevert, kijken we niet op een project meer of minder. Hoe dan ook, Side Effects wordt expliciet aangekondigd als the last Steven Soderbergh film, dus dat is reden genoeg voor een terugblik op 's mans carrière.

In feite is het vreemd dat Soderbergh ooit die toppen van populariteit heeft bereikt; hij is immers een cerebrale, eerder afstandelijke filmmaker, die grootse emoties meestal vermijdt. Hij speelt graag met genres en filmstructuur (flashbacks, hoera!) en geniet ervan om te experimenteren met zijn camera en montage – maar écht conventioneel was hij zelden. Zelfs in zijn grootste Hollywoodfilms, zoals de Ocean's-reeks, blijft hij aan de slag om er eigenzinnige toetsen aan toe te voegen.

Een breekpunt in zijn carrière was het ambitieuze tweeluik Che. Soderbergh zat meer dan een jaar in de jungle om die prent te draaien, onder moeilijke omstandigheden, en toen hij zijn film af had, was het bijzonder moeilijk om een verdeler te vinden. Het publiek bleef massaal thuis en zelfs de critici reageerden eerder lauw. Dat débacle overwon hij wel weer door terug te keren naar een oude vertrouwde cash cow met Ocean's Thirteen, en ook Haywire en Magic Mike deden het commercieel goed. Maar Che had echt iets gebroken in Soderbergh. Het was toen dat hij over zijn pensioen begon te praten.

Hoe moeten we dan nu de balans opmaken? Soderbergh had absoluut zijn missers, maar zelfs wanneer hij er naast zat, bleef zijn output interessanter dan die van 99 procent van de rest van de filmwereld. En zijn onafhankelijke status was vrijwel ongezien: niet veel regisseurs kunnen zeggen dat ze gigantische sterren als George Clooney, Brad Pitt, Matt Damon en Julia Roberts in één film hebben gestopt, om daarna voor een kwart miljoen dollar op een drafje een independent drama in te blikken.

De cinema zal in ieder geval weer wat saaier worden nu Soderbergh ermee stopt. Als hij ermee stopt. Want eerlijk? We hebben zo'n stil vermoeden dat hij over een paar jaar wel weer terug zal zijn. De man is te zeer een creatief beest om op zijn vijftigste te kappen. Denken we. Hopen we.

Sex, Lies and Videotape
Kafka
King of the Hill
The Underneath
Schizopolis
Out of Sight
The Limey
Erin Brokovich
Traffic
Ocean's Eleven
Full Frontal
Solaris
Ocean's Twelve
Bubble
The Good German
Ocean's Thirteen
Che: The Argentine
Che: Guerilla
The Girlfriend Experience
The Informant!
Contagion
Haywire
Magic Mike

E-mailadres Afdrukken