Banner

Arrested Development

9.0
Raf Njotea - 09 juni 2011



"Now the story of a wealthy family who lost everything, and the one son who had no choice but to keep them all together. It's Arrested Development." - Veel eenduidiger (en eenvoudiger) dan dit zul je ze niet gauw vinden. In een amper 17 seconden durend introotje waarin rode pijltjes een klets foto's met enkele namen verbinden, legt de alwetende verteller van 'Arrested Development' haarfijn uit waar de serie om draait. Maar wat op het eerste gezicht eenvoudig lijkt - terwijl zijn rijke familie in verval raakt, doet een van de zonen er alles aan om het boeltje bij elkaar te houden - is dat allerminst. En zo gaat dat wel vaker bij 'Arrested Development'.

Michael Bluth (Jason Bateman) is de zoon van vastgoedmagnaat George Bluth (Jeffrey Tambor). Samen met zijn zoon George Michael (Michael Cera) woont hij in een inkijkwoning van zijn vaders bedrijf. En hoewel hij vindt dat er niets boven familie gaat, heeft hij besloten nooit nog met de zijne te spreken. En eerlijk, kunnen we het hem kwalijk nemen? Zijn moeder Lucille (Jessica Walters) moet de incarnatie van zelfingenomenheid zijn, zijn oudere broer Gob - eigenlijk George Oscar Bluth - (Will Arnett) heeft beslist zijn leven te wijden aan zijn goochelaarscarrière die eigenlijk al gefnuikt was nog voor ze begon, zijn rotverwende tweelingzus Lindsay (Portia de Rossi) camoufleert haar lamlendigheid weinig succesvol door de linkse activiste uit te hangen tijdens fundraisers en optochten en zijn jongere broer Buster - eigenlijk Byron - (Tony Hale) gaat nog steeds naar school, hoewel hij de 30 al gepasseerd is, en heeft zijn leven in het teken gesteld van één ding: zich uit de versmachtende houdgreep van zijn moeder losrukken. Lindsay is getrouwd met Dr. Tobias Fünke (David Cross), die (nog g)een klein beetje in zijn eigen wereld leeft en (niet) lijdt onder zijn verwrongen zelfbeeld. Samen hebben ze een dochter, Maeby (Alia Shawkat), en George Michael is stiekem verliefd op haar, ook al beseft hij dat ze zijn nicht is. Verder zijn er nog Busters (eerste) vriendin Lucille 2 (Liza Minelli), de incompetente advocaat van de familie Barry Zuckerkorn (Henry 'The Fonz' Winkler), en een hele rist andere nevenpersonages die zo goed als allemaal net zo ziek, labiel en wereldvreemd zijn als de Bluths. En daartussen begeeft zich dus de relatief normale Michael.

Wanneer George besluit met pensioen te gaan / in de gevangenis te belanden, is Michaels grote moment daar. Tien jaar lang heeft hij alles gegeven voor het familiebedrijf en nu zal hij daar eindelijk de vruchten van plukken. Quod non. George geeft de scepter door aan zijn vrouw Lucille en dat is voor Michael de druppel: hij besluit om nooit nog met zijn familie te spreken. Maar juist omdat hij niet is zoals zij, moet hij zijn plannen nogal snel terug opbergen en is hij gedoemd tot een leven vol toegevingen aan de strapatsen van zijn naasten.

De belangrijkste premisse van 'Arrested Development' is eenvoudig: grappig zijn. De serie heeft er alles, maar dan ook alles voor over om de kijker een lach te ontlokken. Daardoor is elke zichzelf respecterende bespreking van 'Arrested Development' automatisch ook een dwarsdoorsnede van onze menselijke humor. Alle soorten humor, van impliciet tot expliciet, van flauw tot hoogstaand, worden in een bijna niet te volgen tempo aan elkaar gerijgd. Versprekingen, miscommunicatie, woordspelingen, gezichtsuitdrukkingen, non sequiturs, ironie, intertekstualiteit, zelfspot, zwarte humor, parodie, slapstick, one-liners, overdrijvingen, practical jokes, absurdisme, tegenstellingen, het maakt niet uit, zolang het de kijker aan het lachen brengt.

'Arrested Development' boet dan ook met graagte aan realisme in om een nieuw, absurd verhaalelement te kunnen introduceren. Heel soms resulteert dat in een soort van frustratie bij de kijker omdat je het gevoel krijgt dat de serie haar niveau niet zou kunnen handhaven als ze niet regelmatig met iets totaal nieuw kwam aandraven. Maar dat er ondanks de ketting van hilarische, spitsvondige, absurde en soms gewoonweg onrealistische situaties toch nog een verhaal verteld wordt dat standhoudt - een redelijk goed uitgewerkt verhaal bovendien, dat over verschillende afleveringen en soms zelfs over verschillende seizoenen loopt - doet die frustratie omslaan in een gevoel van aangename ongedwongenheid. Niets moet, alles mag. En dat is de grote verdienste van de scriptschrijvers, met bedenker Mitchell Hurwitz voorop.

Ondanks de uiterst lovende kritieken sloegen de kijkcijfers in de States echter tegen en na drie seizoenen trok zender FOX de stekker eruit. Erg jammer, maar wel goed voor de cultstatus van de serie: het niveau van 'Arrested Development' is gedurende alle drie de seizoenen uitzonderlijk hoog gebleven. En haar volledige overgave aan De Lach heeft de serie doorheen de jaren een schare hondstrouwe fans opgeleverd. Daarbij zijn het vooral de subtiele verwijzingen en gelaagdere grappen die het 'm doen. Elementen die aan het begin van het eerste seizoen als gemakkelijke, eenmalige grapjes leken te zijn aangehaald, worden regelmatig in latere afleveringen (of seizoenen) terug opgevist om een relevante rol te spelen in het verhaal. Verder voorafschaduwen de makers niet zelden centrale gebeurtenissen in het verhaal aan de hand van subtiele tips. De serie is ook niet te beroerd om zichzelf erdoor te halen: de aanklacht van de gelijknamige hiphopgroep over de titel van de serie, die in seizoen twee kort geëchood wordt; product placement van hoofdsponsor Burger King; de verwijzingen naar films of series waarin sommige acteurs te zien waren, de verteller die series met zwakke verhaallijnen verwijt dat ze een verteller nodig hebben om het geheel aan elkaar te binden; de in vastgoedtermen vertaalde uithaal naar FOX, dat besliste om het tweede seizoen terug te brengen van 22 afleveringen, zoals oorspronkelijk gepland, naar 18; en ga zo maar door. Eigenlijk heb je een kijkgids nodig om alle grappen te kunnen vinden en begrijpen, zo diep verbergen de schrijvers hun parels.

Door de gelaagdheid van de humor leent 'Arrested Development' zich perfect voor meerdere kijkbeurten (lees: koop zo snel mogelijk de dvd's!). Je blijft kleine grapjes en hints ontdekken die je voordien niet zag en waardoor de serie opmerkelijk fris en inventief blijft overkomen. Hoe meer je erover leest, hoe meer je ze opnieuw wil zien. En net dat is wat typische komische series steeds vaker missen: gelaagdheid, durf en een flinke portie zelfrelativering.

Volgende week op enola: 'Arrested Development'-special. Een volledige review van elke aflevering met gratis kijkgids voor de moeilijkste grappen en een uitgetypte versie van Tobias' tweede bestseller Fünk You. En verder: FOX steekt de stekker terug in - honderd fans mogen de première van seizoen vier bijwonen, onze filmredactie is erbij!

E-mailadres Afdrukken
 
Arrested Development
VS / 2003-2006
Creators: Mitchell Hurwitz
Met: Jason Bateman; Portia de Rossi; Will Arnett; Michael Cera; Tony Hale; Alia Shawkat; David Cross; Jeffrey Tambor; Jessica Walters
Duur: 21 min. / afl.



Uit ons archief
Banner

TEST