Banner

He's Just Not That Into You

3.0
Vincent Van Peer - 05 mei 2009




Zo af en toe is het weer eens tijd voor een oestrogeenbom in de cinema. Vorige zomer was dat 'Sex and the City: The Movie', tussendoor kregen we 'Bride Wars' en nu hebben ze met veel tralala 'He's Just Not That Into You' in de zalen gefloept, dat met zijn titel alleen al het testosteronpercentage in een gemiddelde cinemazaal met 75% naar beneden krijgt. Het mansvolk dat tóch nog gaat kijken, doet dat wellicht met grote tegenzin, omdat het moet van madam en omdat zij de week daarvoor toch ook is mee geweest naar 'Fast & Furious'. Maar passons, wat we op ons bord krijgen, is een taaie ensemblefilm met een appetijtelijke cast (Johansson! Connelly! Aniston! Barrymore! Affleck!), enkele leuke vondsten en heel veel omslachtige analyses over relaties, geflirt, verkeerde signalen, langverwachte telefoontjes en de moeilijkheden van de MySpace-generatie.

De film gaat 'Short Cuts'-gewijs over een heleboel mensen die allemaal samen een dwarsdoorsnede moeten geven van het ingewikkelde fenomeen dat men relaties noemt, maar focust vooral op de dwaze, naïef-obsessieve twentysomethinger Gigi. Gigi (Goodwin) is niet al te goed in het begrijpen van afwijzende signalen en heeft de neiging om mannen te achtervolgen tot ze haar toch iets laten weten. Daar komt op een dag verandering in als ze Alex (Long) leert kennen, een sympathieke player die haar wil helpen. De regel is immers dat mannen die niet terugbellen, simpelweg niet geïnteresseerd zijn. Gigi moet leren accepteren dat zij geen uitzondering op deze regel is. Of toch? En waarom spendeert Alex zoveel tijd met haar? Is er meer aan de hand? Zoveel signalen, zoveel mogelijke interpretaties.

De andere grote verhaallijn draait rond de driehoeksverhouding Janine-Ben-Anna. Ben (Cooper) is gelukkig getrouwd met Janine (Connelly), maar komt na een toevallige ontmoeting met Anna (Johansson) in de verleiding om een scheve schaats te rijden (waarom komen wij Scarlett Johansson nooit tegen in de kruidenier?). Hij houdt zich dapper koest, maar de scheuren in zijn relatie met Janine komen langzamerhand meer naar boven en aangezien Anna toenadering blijft zoeken én gezegend is met de derrière en het frontispies van la Johansson, krijgt zijn libidos het ook steeds moeilijker. Zal Ben trouw kunnen blijven? Is hij wel altijd eerlijk tegen Janine? En is het misschien ook niet Janine's eigen schuld dat Ben in de verleiding komt? Flirtgedrag wordt nu eenmaal nóg moeilijker wanneer er al relaties in het spel zijn.

Om het allemaal wat ingewikkelder te maken, zijn er nog enkele kleinere verhaallijntjes. Conor, (Connolly, u misschien bekend van 'Entourage'), de roommate van Alex, zit na een hevige nacht nog steeds met Anna in z'n hoofd, maar kruist ook de paden van Gigi en Mary (Barrymore), een vriendin van Anna die dan weer in de knoop zit met alle nieuwe datingtechnieken (van haar Blackberry, tot MySpace en een datingsite). Ben's goeie vriend Neil (Affleck), tot slot, heeft een perfecte relatie met Beth (Aniston), maar is principieel tegen trouwen. Dat ziet Beth dan weer niet zitten, tot ze ziet hoe de zaken ervoor staan bij haar getrouwde zussen… Het moge duidelijk zijn, het toneel van de liefde is een slachtveld en het is niet altijd duidelijk wie er heelhuids doorheen zal komen, en - belangrijker nog - met wié.

Het concept is nogal bombastisch en ambitieus - een analyse van flirtgedrag, relaties, verliefdheid en liefde in een ensemblefilm met de epische speelduur van 129 minuten, 't had evengoed een project van pakweg Kieslowski kunnen zijn - maar de uitwerking is dat gelukkig veel minder. Het is wel een ontzettend Amerikaanse visie op relaties, waar daten veel prominenter voorkomt dan in onze cultuur en ook het concept 'trouwen' nog steeds op een torenhoog voetstuk wordt geplaatst. Zo komt ter sprake dat een van de personages haar echtgenoot ooit voor een ultimatum heeft gesteld: óf trouwen, óf gedaan. 'Jezus Christ, mens, doe normaal,' denk je dan. Die ongezonde vrouwelijke fascinatie met het huwelijk en alle schone schijn die daarbij komt kijken, zal voor sommige mensen misschien herkenbaar zijn, wij krijgen er ondertussen het vliegend schijt van - 'Bride Wars' hebben we nog steeds niet helemaal verteerd.

De leuke dialogen en enkele prima vertolkingen (Johansson doet haar rol uit 'Match Point' nog eens over en is hier minstens zo sexy) maken 'He's Just Not That Into You' nog best bekijkbaar voor zowel vrouwelijke als mannelijke kijkers, maar de conservatieve moraal en de stereotype karakteriseringen zorgen voor problemen. Aniston lijkt de belichaming van de Amerikaanse vrouwelijke checklist te zijn geworden, met na het ondraaglijke onding 'Marley & Me' (Razzies! Veel! Snel!) wéér een vertolking van iemand wiens enige levensdoel het zo snel mogelijk bereiken van het 'huisje-tuintje-boompje'-ideaal lijkt te zijn. Verder zijn alle mannen behalve Ben Affleck rasechte smeerlappen die er haast plezier in lijken te scheppen om op zoveel mogelijk vrouwenharten te trappen. Net zoals in het echte leven dus. Verder werd het personage Ben al eens veel beter neergezet door Patrick Wilson in 'Little Children', een film die veel beter (en, toegegeven, zwartgalliger) met de thematiek omgaat.

Opmerkelijk is ook dat er zoiets bestaat als universele signalen. 'Good to see you' aan het eind van een date, bijvoorbeeld, is codetaal voor no-go. Net als in 'Friends' en ontelbare andere romcoms, lijken deze ongeschreven wetten overal te gelden en is het meestal het hoofdpersonage dat de 'uitzondering op de regel' van dat soort wetten blijkt te zijn. Dat soort onzin hoort echter bij het genre, daar moet je nu eenmaal in meegaan. De oerconventionele zedenlesjes, daarentegen, zijn wij naderhand zo beu als ware het koude pap. 'He's Just Not That Into You' wil erg veel zijn, is bij momenten leuk en onderhoudend, maar werkt met al zijn clichés vooral op de zenuwen. Ons telefoonnummer houden wij voorlopig nog wel even voor onszelf. Nice meeting you. Bye bye.

E-mailadres Afdrukken
 
He's Just Not That Into You
VS / 2009
Regie: Ken Kwapis
Scenario: Greg Behrendt; Liz Tuccillo; Aby Kohn; Marc Silverstein
Met: Ginnifer Goodwin; Jennifer Connelly; Scarlett Johansson; Justin Long; Bradley Cooper; Kevin Connolly; Drew Barrymore; Jennifer Aniston; Ben Affleck
Duur: 129 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST