Banner

How to Lose Friends and Alienate People

5.0
Peter De Backer - 10 oktober 2008




Geen dankbaarder doelwit om eens serieus te kakken te zetten dan het zelfingenomen showbizzwereldje en de mediafabriek die achter het gebotoxte lijf van de bewoners van dat wereldje aanloopt. 'How to Lose Friends and Alienate People' is gebaseerd op de memoires van Toby Young, een Britse journalist annex starstruck hufter die zijn kans mocht wagen in New York bij glossy magazine Vanity Fair. Dat boek zal ongetwijfeld een aantal kostelijke anekdotes bevatten, maar de filmbewerking is niet bepaald de venijnige satire geworden die het had kunnen zijn. Ondanks een enthousiaste vertolking van anti-leading man Simon Pegg is 'How to Lose Friends...' een typisch Hollywoodgevalletje geworden waar er blijkbaar niet al te hard mag gelachen worden met het geviseerde onderwerp. Precies alsof de makers schrik kregen dat ze niet meer op de gastenlijst van de decadente beau monde-feestjes zouden staan.

Simon Pegg speelt Sidney Young, een wannabe journalist die voorlopig niet verder is geraakt dan een underground satireblad dat vooral wordt gelezen door de mensen die ervoor schrijven. Wanneer hij een telefoontje krijgt van Clayton Harding (Jeff Bridges speelt Jeff Bridges), de hoofdredacteur van Sharpe's Magazine, één van de belangrijkste showbizzbladen ter wereld, krijgt hij onverwacht een job in New York aangeboden. Sidney twijfelt geen seconde en trekt naar het epicentrum van de neonverlichte glamour, de bloedmooie sterren en de hielenlikkende slaafjes. Hij gaat aan de slag bij de celebrity-afdeling van het tijdschrift en wordt door zijn baas (Danny Huston kwalt er weer slijmerig tegenaan) en collega Alison (Kirsten Dunst) ingewijd in de wondere wereld van de high society. Hij gedraagt zich als een naïeve schlemiel die zich belachelijk maakt met idiote uitspraken en kwezelt zich vast in de ene gênante situatie na de andere. En toch is hij vastberaden om een indruk te maken op zijn collega's... of toch tenminste in bed te duiken met rijzend sterretje Sophie Maes (sexy Megan Fox uit 'Transformers').

Er zit een geinig metalaagje verborgen in 'How to Lose Friends and Alienate People'. Simon Pegg is - na Ricky Gervais - één van de belangrijkste Britse rising stars op Amerikaanse bodem en kreeg na culthits 'Shaun of the Dead', 'Hot Fuzz' en de geweldige sitcom 'Spaced' (die trouwens een Amerikaanse remake krijgt) nogal verrassend de hoofdrol in deze klassieke fish out of the water-komedie. Het verhaal van Toby Young is dus eigenlijk ook een beetje het verhaal van Simon Pegg, die binnenkort Scotty zal spelen in de 'Star Trek'-prequel. Tot zover de Kaufmaneske metatekstualiteit, want voor de rest is 'How to Lose Friends...' weinig opmerkelijke cinema die zelfs de hele pointe van Youngs frustrerende beklag over de egocentrische mooie mensen-wereld laat vallen voor conventionele romkom en voorspelbare slapstick met een hondje.

Niet dat het niet leuk is om Simon Pegg en zijn ongetrainde cookie dough-lichaampje een kleine twee uur te zien rondstuntelen tussen girl next door Kirsten Dunst en seksatoombom Megan Fox, maar van een komedie die zich voordoet als onbeschofte satire, verwacht je toch net iets meer dan wat vriendelijk uitgedeelde tikjes tegen de schouder. Zeker wanneer die geregisseerd is door Robert D. Weide, één van de mannen achter het lichtjes briljante 'Curb Your Enthusiasm'. Op een paar clevere en raak geobserveerde momenten na, is 'How to Lose Friends...' zelden meer dan aaibare knuffelsatire die halverwege omslaat in een clichégraaiende romantische komedie waarbij de zero (op dat moment heel even de hero) moet kiezen tussen het lieve meisje buiten de spotlights en het bloedgeile meisje dat met een tepelaftastend jurkje door een zwembad waadt. Voor ons graag deur nummer twee!

De terughoudende aanpak maakt van 'How to Lose Friends...' dan ook een frustrerend geval van onvervuld potentieel. De farse Britse smoel van Simon Pegg en een paar gewaagde gags (een tranny-piemel is nu niet bepaald een deel van het menselijk lichaam dat je in de doorsnee komedie tegenkomt) geven de film een rebels en verrassend kantje, maar het is een raadsel waarom regisseur Robert B. Weide de film niet consequent pittig en vlijmscherp houdt en de twee lange uren vult met meer flauwe dan geslaagde grappen. Het blijft allemaal entertainend genoeg om het met de glimlach tot de aftiteling te halen, zolang je achteraf niet probeert om de goeie moppen op één hand te tellen.

De reden waarom 'How to Lose Friends...' dan toch nog grotendeels amuseert zolang het duurt is zo goed als uitsluitend de verdienste van Simon Pegg, die er hier in slaag om een irritante douchebag neer te zetten zonder dat hij de sympathie van het publiek kwijtspeelt. Dialogen klinken frisser als ze uit zijn mond komen ('Con Air' is de beste film aller tijden) en de man moet maar gewoon zijn sullige kop laten zien om een spontane gniffel te ontfutselen. Kirsten Dunst valt dan weer wat tegen en sprankelt zichtbaar iets minder dan een paar jaar geleden. Ergens valt er wat screwball chemistry tussen haar en Pegg te bespeuren, maar het voorspelbare scenario maakt er te weinig gebruik van om de vonk vast te houden. Halverwege krijg je trouwens het vermoeden dat de regisseur de 'The Apartment'-toer wil opgaan, maar dat was duidelijk net iets te hoog gegrepen.

'How to Lose Friends and Alienate People' heeft een schitterende hoofdacteur die een veel betere film verdient, een paar rake sneertjes (anorexia als compliment, zing!) en een handvol swingende onliners. Maar wie op zoek is naar een scherpe aanval op het holle en hypocriete showbizz- en mediawereldje kan evengoed met een sarcastisch oog de Story of Dag Allemaal doorbladeren.

E-mailadres Afdrukken
 
How to Lose Friends and Alienate People
VS / 2008
Regie: Robert B. Weide
Scenario: Peter Straughan; gebaseerd op het boek van Toby Young
Met: Simon Pegg; Kirsten Dunst; Megan Fox; Jeff Bridges; Danny Huston
Duur: 111 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST