Banner

Hellboy II

The Golden Army

6.0
Peter De Backer - 02 september 2008





Guillermo del Toro houdt van zijn beestjes, hoe gevaarlijk en grotesk ze ook mogen zijn. De Mexicaanse Hollywoodpendelaar kreeg na 'Pan's Labyrinth' de kans om de nieuwe Harry Potter te regisseren, maar keerde toch liever terug naar zijn eigen donkere wereldje waarin de gekorthoornde én übercoole demon Hellboy de wereld moet beschermen tegen monsterachtige creaturen. Net zoals zijn voorganger is 'Hellboy II: The Golden Army' een buitenbeentje binnen de comic-bookverfilmingen dat vooral als showcase dient voor het visuele vernuft van del Toro. Het is ook een sequel die het eerste deel overtreft door meer aandacht te vestigen op het hoofdpersonage en meer sappige humor doorheen de kronkelende fantasy te verweven. Maar het is de gedetailleerde creatie van een sprookjesuniversum, waarin Tolkien, Jim Henson-creaturen, H.P. Lovecraft-spinsels en een gevoelige Myazaki-natuurfilosofie elkaar ontmoeten, die voor de grootste aantrekkingskracht zorgt. Hoewel Seth McFarlane, het brein en de helft van de stemmen achter 'Family Guy' en 'American Dad', als ectoplasmatische Duitser in een antiek duikerspak ook wel een castingkeuze is die grenst aan het geniale natuurlijk.

In een prachtige, met digitale poppetjes geanimeerde proloog krijgen we een lesje mythische geschiedenis van del Toro. Heel lang geleden woedde er een oorlog tussen de mensenwereld en de magische wereld, bevolkt door elfen, trollen, gobolten en Ignace Crombés. Na een lange strijd werd er een bestand afgesloten tussen de elfenkoning en onze wereld. Er komt een einde aan de vrede, wanneer de afvallige elfenprins Nuada (Luke Goss) het mensenras wil vernietigen met een eeuwenoud en onverwoestbaar mechanisch leger. De hulp van Hellboy (Ron Perlman) wordt ingeroepen om een nieuwe oorlog te voorkomen en samen met zijn geliefde, de pyrokinetische Liz (Selma Blair) en zijn gekieuwde vriend Abe (Doug Jones), trekt de zoon van Satan ten strijde tegen de wezens van de onderwereld. Maar vecht de door mensen gevreesde Hellboy eigenlijk wel aan de juiste kant?

Altijd fijn om een sequel te krijgen die aan het 'bigger, bolder, louder'-motto ook het vaak vergeten, maar niet onbelangrijke extraatje 'better' weet toe te voegen. 'Hellboy II: The Golden Army' bewaart de spirit van de eerste 'Hellboy', maar springt beter om met het macabere fantasy-universum en de nodige dosis humor om het allemaal speels en charmant te houden. Duidelijk nog beïnvloed door de magische krachten van zijn huzarenstukje 'Pan's Labyrinth', heeft visuele artiest del Toro zijn arsenaal freaky creaturen uitgebreid en hebben de make-up- en decorontwerpers behoorlijk wat overuren moeten kloppen. De visuele overdondering met monstercreaties (vaak zonder CGI in elkaar geknutseld) gaat zelfs zo ver dat er tegen het einde een lichte vorm van creature feature-vermoeidheid opduikt, zo tjokvol zit deze film met wonderbaarlijke en griezelige wezens. Dit gezegd zijnde, het tragisch-poëtische optreden van de bosgeest en de kippenvelinducerende introductie van de engel des doods zijn nu al creatureklassiekers. Ook al is het slappe verhaaltje ondergeschikt aan het visuele en halen de actiescènes net iets te vaak het tempo onderuit, dan nog blijft dit een geslaagde comic-bookverfilming die meer smoel, ballen (check die babytumor) en intelligentie krijgt dankzij de eigenzinnige creativiteit van del Toro. Het maakt van 'Hellboy: The Golden Army' een sequel die evengoed aansluit op de originele 'Hellboy' als op het thematisch verwante en natuurlijk ook superieure 'Pan's Labyrinth'.

Maar ook al verdwaalt del Toro bijna in zijn geschift gedetailleerde wereld (de naar Mos Eisley knipogende trollenmarkt is een lust voor het oog), de herkenbaarheid van het hoofdpersonage en het relativerende toontje weerhouden 'Hellboy II' ervan om te verzuipen in een zichzelf te serieus nemend fantasy-epos. Want hoe out of this world het personage Hellboy er ook mag uitzien, hij is - ironisch genoeg - wel degelijk één van de meest menselijke antihelden uit het comic book-canon. Een ruwe bolster met een blanke pit die zijn grote, sigaarkauwende mond opzet tegen zijn vijanden, maar eigenlijk stiekem alleen maar droomt van een rustig leventje vol chocolade en bier. Naast het visuele aspect is het personage Hellboy ook een cruciale verbetering tegenover het eerste deel, waar hij veel minder op de voorgrond kwam. En del Toro geeft zijn favoriete held ook anderhalve laag diepgang mee, die behoorlijk intelligent tussen de verhaallijn wordt gehangen. Zo wil Hellboy eindelijk wel eens wat erkenning krijgen van de mensen die hij keer op keer redt van de ondergang, terwijl hij zich tegelijk afvraagt of hij wel thuishoort bij de mensen die hem vrezen. De romance tussen Liz en Hellboy had nu niet bepaald zoveel aandacht moeten krijgen, maar het geeft 'The Golden Army' wel iets sympathieks, aandoenlijks en zelfs hartveroverends mee. Of zoals Hellboy het zelf zegt: 'I would give my life for her. But she also expects me to do the dishes!' . Wat een man!

Bij de acteurs krijgt neanderthalersmoel Ron Perlman eindelijk de welverdiende screentime om te bewijzen dat hij perfect geknipt is voor de rol. Hij vindt bovendien moeiteloos zijn weg onder de vele lagen make-up, latex en rubber om ook een zekere gevoeligheid aan het beest te geven. Ook Doug Jones (ook al de faun in 'Pan's Labyrinth') krijgt een uitgebreidere rol als viscreatuur Abe Sapien en mag zijn geweldige fysieke expressie gebruiken voor een mini-lovestory. Enkel een fletse Selma Blair voelt, net zoals in de eerste film, aan als miscasting en baddie Luke Goss doet eigenlijk weing meer dan zijn slechterikrolletje uit 'Blade II' te hernemen met een vermoeid martial-artsnummertje erbovenop. Gelukkig is er nog de goed getimede droge humor van Jeffrey Tambor ('Arrested Development') als Hellboys baas om wat scènes te stelen van Big Red.

'Hellboy II: The Golden Army' is visueel rijker, persoonlijker en grappiger dan zijn voorganger. Na 'Pan's Labyrinth' bewijst Guillermo del Toro nog maar eens dat hij heerlijk originele creaturen tot leven kan brengen, ook al is het verhaaltje waarin de beestjes rondlopen iets te dun en voorspelbaar. Maar wanneer een dronken Hellboy en zijn verliefde buddy Abe 'Can't Smile Without You' van Barry Manilow meekwelen, kan je alleen maar zachtjes genieten van de avonturen van de grote, rode loebas die op zoek is naar een beetje aanvaarding, liefde en een paar Cubaanse sigaren. Benieuwd of del Toro zijn eigenzinnige tentakels ook rond de langverwachte 'The Hobbit'-verfilming zal kunnen wikkelen.

E-mailadres Afdrukken
 
Hellboy II
VS / 2008
Regie: Guillermo del Toro
Scenario: Guillermo del Toro
Met: Ron Perlman; Selma Blair; Doug Jones; Luke Goss; Jeffrey Tambor; Anna Walton
Duur: 120 min.


Recensies:
Hellboy

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST