Banner

Halloween

2.0
Peter De Backer - 06 november 2007





109 min. / VS / 2007

Durf het zeker geen remake te noemen, deze 'herinterpretatie' van de genreklassieker 'Halloween' uit 1978. En inderdaad, wat rocker en schlocker Rob Zombie heeft uitgespookt met de slasherblauwdruk van John Carpenter is eerder een moderne, alternatieve visie dan een slaafse studioremake. Niet dat het resultaat daardoor een meer boeiend, spannend of stimulerend schouwspel is geworden. Met zijn gekende fetisj voor het groteske in de white trash-huiskamer, heeft Rob Zombie zowaar een ernstige poging ondernomen om de psychopaat achter het masker een gezicht en voorgeschiedenis te geven. Van een horrorfan als Zombie zou je nochtans denken dat hij weet dat er echt niemand zit te wachten op een deconstructie van een mythe (kuch 'Hannibal Rising' kuch). De nieuwe 'Halloween' is een ongeïnspireerde en al snel tot generische drek afdalende remake die nauwelijks verschilt van de tientallen andere horrorremakes die de laatste jaren ostentatief van de lopende band zijn gerold. Zelfs het overaanbod exploitatieve blote borsten brengt hier bitter weinig soelaas. En dat zijn de beste borsten die je te zien kan krijgen in films.

We maken kennis met een jonge Michael Myers (Daeg Faerch heeft heel nauwgezet zijn creepy blik ingeoefend) die zijn huisrat aan stukjes snijdt. De jongen heeft problemen en de oorzaak is niet ver te zoeken. Moeder (Sheri 'halve trouwboek van Rob Zombie' Moon) is een stripper, zus hangt de slet uit en stiefvader (William Forsythe) gedraagt zich als een vloekende dronkenlap die hem sporadisch uitmaakt voor 'mietje'. Als daar maar geen ongelukken van komen. Alsof dat nog niet genoeg is, wordt hij ook nog eens lastig gevallen door de obligate pestkoppen op school (jammer maar helaas, geen cameo van Titus De Voogdt). Soit, de stoppen slaan door bij Mikey en op Halloweennacht moordt hij zo'n beetje de halve familie uit. Hij wordt in een instelling geplaatst waar hij zorgvuldig onder de loep wordt genomen door Dr. Loomis (Malcolm McDowell neemt het over van wijlen Donald Pleasance), die klinisch verantwoorde analyses als 'de ogen van dit kind zullen u vernietigen!' mag debiteren.

Na vijftien jaar is Mikey een grote Michael (worstelaar Tyler Mane mag achter het iconische masker kruipen) geworden en zit hij opgescheept met een bebrilde Danny Trejo als bewaker. Omdat we dan toch al een dik uur ver zitten in de film en de mensen een beetje ongeduldig beginnen worden, ontsnapt Michael Myers uit de instelling. Het is dan nog eens, geheel toevallig, Halloween en aldus keert de getormenteerde jongen huiswaarts om daar wat giechelende trienen met een keukenmes te bewerken. Eigenlijk is het dus allemaal een beetje zoals die film uit '78, maar heeft Rob Zombie gewoon wat meer tijd nodig om tot de leuke dingen (gratuit borsten, hoera!) te komen.

Het grote verschil met de oude 'Halloween' en de nieuwe, is de opvallende focusverschuiving. Waar Carpenter in het origineel vooral geïnteresseerd was in slachtoffer Jamie Lee Curtis (en haar boezem) als Laurie Strode, kiest Rob Zombie voor de psychopaat. Meer zelfs, de meisjes verschijnen pas in de tweede helft van de film, en het overgrote deel wordt besteed aan het verhaal behind the mask. Wie was Michael Myers, waar kwam hij vandaan en wat dreef hem ertoe om zijn zus als een speldenkussen te gebruiken? Dat soort zaken. Even zou je denken, met het goedkope maar anarchistische 'The Devil's Rejects' in gedachten, dat Rob Zombie effectief een nieuwe, rauwe visie op een legende zou serveren, maar op het sfeervol camerawerk en alweer een fijn gekozen soundtrack (de Love Hurts-montage) na, kruipt Zombie teleurstellend snel in de conventiegordijnen van het genre. Ik was geen fan van 'House of 1000 Corpses' en 'The Devil's Rejects', maar met die twee vuile prenten bewees Zombie wel zijn gewicht in ballen. Hij pakte het horrorgenre onconventioneel aan en kwam tenminste op de proppen met iets dat afweek van de gladde PG-13-Hollywoodhorror. Met 'Halloween' zakt hij naar het niveau van een banale, door Michael Bay-achtige figuren geproduceerde, slasherrommel.

Nu zou een ouderwetse, strakke slasher misschien nog kunnen werken (hoewel die na de satire van 'Scream' echt wel moeilijk serieus te nemen is), mocht Rob Zombie ook maar een beetje gevoel voor opbouw, spanning (weg is de Michael-cam) en narratieve structuur hebben. Uit de veel te lang aanslepende voorgeschiedenis haalt hij enkel maar in spinnenwebben gewikkelde clichés en een slecht acterend kind, terwijl het slashergedeelte aan een zodanige rotvaart wordt afgewikkeld dat je tegen de aftiteling nauwelijks nog de gezichten van slachtoffers kan herinneren. De borsten daarentegen.

Maar het ergste is natuurlijk dat het allemaal niet bijster spannend is. Door een rationele verklaring aan het monster te geven, wordt Michael Myers veel minder eng (met zijn papier-maché-maskertjes lijkt hij trouwens verdacht sterk op de drummer van Slipknot), en door de slachtoffers tot het uiterste te minimaliseren, zit je als kijker met de apathie van een grazend kalf toe te zien op de viscerale gewelddaden. Enkel het memorabele Halloweendeuntje laat bijna een rilling over de rug lopen, moest Zombie niet constant onnozele dingen zitten doen met de geluidseffecten. De enige die de grijssombere en pseudopsychologisch getinte horror weet op te vrolijken is Malcolm McDowell met zijn onbedoeld campy dialogen. 'Evil is here!' zegt hij en je zal 'm maar beter geloven, potnonde.

Zombie's 'Halloween' verandert weinig aan de tanende status van de franchise en is ongeveer even genietbaar als de rest van de al lang vergeten sequels omtrent de traagste killer in filmland. Misschien wordt het gewoon eens tijd dat Rob Zombie een gezellige, kleffe romantische komedie maakt, want na al dat doorgedreven sadisme en nihilistische gedachtegoed, begint de inspiratie van de genrekenner en cinefiel (spot de bekende cultgezichten!) op te drogen. Rommelig, trashy, onprettig, allemaal goed en wel, maar een Rob Zombie die zich aanpast aan studioconventies, dat is pas echt eng.

E-mailadres Afdrukken
 
Halloween
VS / 2007
Regie: Rob Zombie
Scenario: Rob Zombie
Met: Tyler Mane; Malcolm McDowell; Sheri Moon; Daeg Faerch; Scout-Taylor Compton; Brad Dourif
Duur: 109 min.



Advertentie
Banner
Advertentie

TEST