Banner

Heartbreak Kid

1.0
Dennis Van Dessel - 23 oktober 2007




Iedereen weet, of zou moeten weten, dat je eigenlijk geen algemeen geldende regels kunt opstellen voor films. Je kunt nooit spreken in absoluten, want telkens wanneer je durft te zeggen: "dit of dat mag je nooit doen", duikt er wel ergens een voorbeeld op dat het tegendeel bewijst. En toch ga ik voor de verandering eens moedig doen en zo'n algemene regel formuleren: elke film waarin er géén shot zit van een uitzinnig opbloesemende bos schaamhaar waar een clitorispiercing doorheen priemt, zal beter zijn dan elke film waarin dat wél het geval is. 'The Heartbreak Kid', de nieuwe film van de beruchte broertjes Farrelly (eerder al de verantwoordelijken voor 'There's Something About Mary' en 'Stuck On You'), bevat zo'n shot. Er zit ook een scène in waarin de hoofdpersonages naar een traditionele Mexicaanse dans gaan kijken, om terecht te komen in een eigenaardige bedoening met paarden en vrouwen (en ja, het is precies zo erg als het klinkt). Om u maar te zeggen dat fijnproevers niet bepaald het doelpubliek zijn van dit kunstwerkje.

Ben Stiller haalt nog maar eens zijn vertrouwde typetje boven van goedbedoelende kluns die continu de risee is van elke situatie waarin hij verzeild raakt. De namen die ze toevallig bedenken voor zijn personages zijn dan ook nauwelijks nog relevant, maar in dit geval heet hij Eddie Cantrow, de ietwat sullige eigenaar van een winkel in sportartikelen, die zijn vrijgezellenbestaan stilaan beu begint te worden. Iedereen om hem heen lijkt al getrouwd te zijn of plannen te hebben om de stap te wagen, en zelfs zijn eigen vader vraagt hem regelmatig (en ik citeer, omdat ik het zelf nooit had kunnen bedenken) "door hoeveel kutjes hij zich heenploegt". Ja hoor, fijnzinnige humor alom. Wanneer Eddie toevallig Lila (Malin Akerman) tegen het lijf loopt, neemt hij dan ook nauwelijks tijd om na te denken, en stort hij zich in een overhaast huwelijk. Op zijn huwelijksreis leert hij zijn kersverse bruid pas écht kennen, en wat hij te weten komt, bevalt hem niet: Lila blijkt een ergerlijk kreng te zijn dat toondoof meezingt met elk radionummer, uitsluitend atletische seks wilt (Jackhammer me! Cock me!), een weggerot neusbeentje heeft van het coke snuiven en koppig een duel aangaat met de Mexicaanse zon. Eddie krijgt al gauw een rothekel aan Lila, maar dàn ontmoet hij in hetzelfde vakantieoord de mooie Miranda (Michelle Monaghan).

De gebroeders Farrelly zijn mee verantwoordelijk voor de nieuwe golf gross-out komedies die ons sinds het einde van de jaren negentig heeft overspoeld - met 'There's Something About Mary' deden ze het genre ongeveer zo goed als het gedaan kan worden, en het succes van die film was grotendeels te danken aan de sympathie die je steeds kon blijven voelen voor de hoofdpersonages. Ben Stiller en Cameron Diaz waren een leuk koppel, van wie je hoopte dat ze uiteindelijk in elkaars armen zouden vallen. Hier wordt die mentaliteit vervangen door iets veel cynischer; als puntje bij paaltje komt, zijn alle personages, Eddie inbegrepen, enkel uit op hun eigen belang. Alle figuren hier zijn op hun best generisch en vaak irritant. (Let vooral ook op de genetisch licht beschadigde neven van Miranda, het soort mensen waarvoor ik vervroegd van m'n huwelijksreis naar huis zou terugkeren om ze te vermijden.) Bij gebrek aan een enkele figuur voor wie je iets kunt voelen, blijven de vetzakkerijen die zo gretig worden bovengehaald enkel dat: vetzakkerijen zonder meer, zinloos en plat. Voorbeelden? Zonder dat iemand daarnaar gevraagd had, komen we hier te weten wat je moet doen als een kwal je te grazen heeft genomen (je wilt het niet weten). Om nog maar te zwijgen van de twijfelachtige room service die wordt geboden door hoteleigenaar Uncle Tito (I put your wife's hand on my schlong, so what?). Cheap laughs zijn nog net niet cheap genoeg.

Veel daarvan zou misschien nog vergeven kunnen worden, als de situaties maar eens wat geestiger waren. Maar ook dat valt nogal tegen. De Farrelly's willen niet alleen makkelijk scoren met de pleehumor die nu eenmaal hun handelsmerk is, maar gooien er, nu ze dan toch bezig zijn, nog gauw wat Mexicaanse stereotypes tegenaan. Eddie en Lila worden haast continu achtervolgd door een Mariachiband (Guantanamera, zeg ik u!) en alsof dat nog niet clichématig genoeg is, doen de regisseurs er nog een bizarre sequens bovenop waarin Ben Stiller samen met een groep illegalen de grens met Amerika probeert over te steken. Wat dergelijke scènes in een film als deze komen doen, mag Joost weten, maar ach, they kid because they love, ongetwijfeld. De Farrelly's hebben vast óók een illegale Mexicaanse huishoudster, een mens moet daar al eens mee kunnen lachen.

Natuurlijk kan politiek incorrecte humor best wel grappig zijn, zo lang je maar het idee krijgt dat er op z'n minst een schijntje van intelligentie achter schuil gaat. In het geval van 'The Heartbreak Kid' lijken de pogingen tot humor eerder gemene uithalen naar eender welk slachtoffer dat ze maar kunnen raken. Dit is politieke incorrectheid die moet compenseren voor een gebrek aan inspiratie en oprecht leuke situaties. Misschien is het enkel mijn verbeelding, maar ik kreeg de indruk dat zelfs de acteurs wisten in wat voor drek ze aan het opdraven waren: Ben Stiller sleft moedeloos door de hele film en doet nergens iets dat ook maar in de verte verrassend genoemd kan worden. Hij trekt dezelfde "ik ben een redelijke kerel in onredelijke situaties"-smoel die we al jaren van hem gewend zijn en houdt het daarbij. "Het is tenminste geen 'Along Came Polly'," horen we hem denken. Dat is waar, maar of hij er nu zoveel op vooruit is gegaan...

Verder hoort de film toe aan de twee vrouwen in Eddie's leven. Malin Akerman heeft de meest showy rol als echtgenote from hell, en ze maakt er dankbaar gebruik van. Ze is het enige personage in 'The Heartbreak Kid' dat irritant is omdat dat nu eenmaal zo hoort, niet als toevallig neveneffect. Michelle Monaghan mag dan weer mooi in de camera lachen en proberen om boven haar rol uit te stijgen, zonder dat ze er echt in slaagt. Niet haar fout, er zit gewoon niks in het script om mee te werken. Je krijgt de indruk dat als Lila niet zo'n draak was geweest, Miranda en Eddie nooit de minste vonk tussen elkaar hadden voelen overslaan. Niet dat ik wil onderschatten hoeveel langdurige relaties er gebaseerd zijn op haat voor de ex, maar voor een romantisch bedoelde verhaallijn is dit toch maar magertjes.

'The Heartbreak Kid' vertegenwoordigt alles wat de mensen bedoelen wanneer ze minachtend spreken over "Amerikaanse popcorncinema": een zonder enige liefde of passie in elkaar geflanst confectieproduct dat zich nergens onderscheidt van andere, gelijkaardige confectieproducten. Over een jaar zit ik hier waarschijnlijk een recensie te pennen van de volgende Ben Stiller "o nee, ik ben verwikkeld in een verschrikkelijk komisch misverstand"-komedie. En tegen die tijd is iedereen dit exemplaar al lang weer vergeten.

E-mailadres Afdrukken
 
Heartbreak Kid
USA / 2007
Regie: Bobby Farrelly; Peter Farrelly
Scenario: Scott Armstrong; Leslie Dixon; Bobby & Peter Farrelly; Kevin Barnett
Met: Ben Stiller; Michelle Monaghan; Malin Akerman; Carlos Mencia; Jerry Stiller
Duur: 115 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST