Banner

Hairspray

8.0
Peter De Backer - 27 augustus 2007





Regie en choreografie: Adam Shankman
117 min. / VS / 2007

Er is slechts één manier om te achterhalen of een musical werkt. Word je wakker en staat de soundtrack nog altijd even vrolijk op repeat te spelen in je hoofd, dan is het prijs. Een musical zonder liedjes die blijven plakken is eigenlijk maar een halve musical. Het is de Bicky Burger zonder de Bickysaus, het is de Yves Leterme zonder de geit, het is de openbare omroep zonder Jan Becaus. Maar bij 'Hairspray', een filmbewerking van de Broadwayshow (gebaseerd op de übercampy cultklassieker van John 'I'm a dirty, dirty boy and I love it' Waters) blijft het dus wel degelijk hangen. Niet alleen door de in nostalgie badende deuntjes, maar ook door de sprankelende vertolkingen, het gezellige retrosfeertje en de onderhuidse satireprikjes. 'Hairspray' is een kleurrijke kruisbestuiving van de ouderwetse musicalspirit met een ironische ondertoon die zelfs de grootste zuurpruim zal laten huppelen met een smile van hier tot in Baltimore.

Want daar is het 'm te doen. Baltimore, 1962 om precies te zijn. De brave jaren vijftig zijn voorbij en de jaren zestig staan te trappelen een sociaal bewogen groove in te luiden. Tracy Turnblad (een stralende Nikki Blonsky) is een tiener met een maatje meer, die samen met haar vriendinnetje Penny (Amanda Bynes) compleet weg is van het dansprogramma 'The Corny Collins Show'. Haar grote droom is dan ook te schitteren op het kleine zwart-witte schermpje naast haar idool Link (Zac Efron doet een mini-Travolta). Na wat aanmoediging van pa (Christopher Walken) en veel gezeur van ma (John Travolta in een akelig overtuigende fat suit), doet Tracy haar swingende danspasjes en wordt ze geselecteerd voor de show. In een mum van tijd groeit de gezette meid met het gouden hart uit tot de lieveling van Baltimore. Ze wordt niet alleen het uithangbord voor de meisjes met iets meer 'pak', maar strijdt ook mee aan de zijde van Maybelle Motormouth (Queen Latifah) om een einde te maken aan de rassenongelijkheid op en naast de dansvloer. Maar dat is buiten producer Edna von Tussle (een bitchy Michelle Pfeiffer) gerekend, die het dikkertje en de negro's wil buitenwippen om haar eigen dochter en Tracy's rivale Amber (Brittany Snow) in de schijnwerpers te zetten.

'Hairspray' maakt krék hetzelfde parcours als dat van 'The Producers'. Eerst was er de film, die uitgroeide tot cultfavoriet, daarna kwam de succesvolle musical op de planken, en nu is de cirkel rond met een film gebaseerd op de musical. Eén klein verschilletje, de nieuwe 'Hairspray' is in tegenstelling tot de nieuwe 'The Producers' wél een eindeloos charmante aaneenschakeling van spetterende dans-en muzieknummers, allemaal met de nodige knipoogjes en het hart op de juiste plaats gebracht. Het subversieve en satirische karakter van John Waters z'n 'Hairspray' (Waters maakt hier even een toepasselijke cameo als exhibitionist) moet flink inboeten, maar het swingt en klinkt allemaal zo lekker dat enkel verbitterde azijnpissers zullen struikelen over de vergladding van deze familievriendelijkere versie. Geen tijd verspillen aan onnodige vergelijkingen en gewoon genieten van Travolta op hoge hakken is dan ook de boodschap.

Want hoe kan of wil je nu een musical weerstaan die opent met een goedgeluimde, mollige meid die bovenop een vuilniswagen 'I Love You Baltimore' staat te zingen? Als je vanaf dat moment al niet met de voetjes aan het meetrippelen bent, dan zal het er waarschijnlijk nooit van komen en kan je het beter terug afbollen. 'Hairspray' heeft enkele verrassingen achter de hand (dit is gemaakt door dezelfde vent die eerder verantwoordelijk was voor ondingen zoals 'Bringing Down the House' en 'The Pacifier', niet te geloven) , maar de muziek blijft uiteraard de belangrijkste troef. Deze snoepwinkel van een film zit tot de nok gevuld met verduiveld sterke songs die even vlot als intelligent in elkaar zijn gestoken.

'Hairspray' heeft meer thematiek dan verhaal en gebruikt de muziek als kapstok om ze te verkondigen. Zwaarwichtige thema's als racisme, segregatie en discriminatie worden op die manier luchtig maar oprecht verpakt als clevere liedjes die ruimte geven aan ironie, vertedering, romantiek en subtiele innuendo (probeer maar eens niet te lachen als een perfect gecaste James Marsden 'you look like you could use a stiff one' uit z'n chemisch gevaarlijke tandpastasmile wringt). Niet elk liedje is even memorabel, maar voor een film van twee uur waarin bijna voortdurend wordt gezongen, ligt de hitratio bijzonder hoog. Enkel 'I Know Where I've Been' tijdens de protestmars probeert de boodschap iets te ernstig en stroperig aan de man te brengen en hoort dan ook eerder thuis op een verzamelalbum van Toni Braxton. Maar uitschieters 'Good Morning Baltimore', de fabuleuze croonerserenade tussen het wasgoed onder de sterren 'You're Timeless To Me' en het onvergetelijke 'You Can't Stop the Beat' zullen nog wekenlang op uw goed humeur werken. Het moet van 'Grease' geleden zijn dat dit soort muzikaal zomervertier nog zo succesvol werd uitgevoerd. En die leperd van een Travolta zit in beide films.

Travolta doet dat trouwens helemaal niet slecht als Edna Turnblad, een rol die twintig jaar geleden vertolkt werd door de bijna onnavolgbare fecaliënliefhebster Divine. Het is een beetje wennen om Travolta onder de kilo's silliconen en make-up over het scherm te zien stuiteren met een moddervet (ha!) Baltimore-accent, maar al snel neemt de aandoenlijkheid van z'n personage het over (zo'n schattig moedertje, die Edna), en vergeet je dat de ooit zo coole Danny Zuko een drag queen met een vliegbrevet is geworden. Botoxdiva Michelle Pfeiffer mag zich dan weer volledig laten gaan als een vleesgeworden Cruella De Vil met racistische trekjes en Christopher Walken mag vanzelfsprekend zijn beste Christopher Walken-imitatie geven. Maar het zijn de jongelui die de show stelen, met nieuwkomertje Nikki Blonsky op kop. Een wandelende zonnestraal met een honingzoete stem die een glimlach op ieders gelaat tovert elke keer ze haar keel openzet of mollige beentjes uitslaat. Eigenlijk zit de cast al even goed als de muziek, en de combinatie ervan zorgt voor een spetterend vuurwerk met veel kitscherige toeters, bellen en kleurtjes.

'Hairspray' is vooral fun fun fun. Ja, er is een laagje maatschappijkritiek aanwezig dat minder simplistisch is dan je zou denken, maar uiteindelijk zijn het de heerlijk in de oren liggende jukebox-nummers en de voortreffelijke cast die je euforisch heupwiegend naar huis zullen leiden. Zet die kuif recht, schud die kont en laat je maar eens volledig gaan. 'Hairspray' is een zomerse groovetrain die je niet wil missen. You can't stop the beat indeed.

E-mailadres Afdrukken
 
Hairspray
VS / 2007
Scenario: Leslie Dixon
Met: Nikki Blonsky; John Travolta; Michelle Pfeiffer; Christopher Walken; Amanda Bynes; Zac Efron; Queen Latifah
Duur: 117 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST