Banner

Hostel

3.0
Dennis Van Dessel - 14 maart 2006




Er zijn redenen genoeg waarom een verstandig mens zich niet in een jeugdherberg waagt: je weet nooit bij wie je op de kamer terecht zult komen, je zit er met gemeenschappelijke douches opgescheept en de kamers zijn zo klein dat je gegarandeerd wel iemand anders z'n tenenkaas ruikt tijdens de nacht. Of, zoals in deze film, word je er ontvoerd door een stel maniakken die je vervolgens met een kettingzaag te lijf gaan. Die kans bestaat ook nog. Eli Roth, die een paar jaar terug debuteerde met het in het sicko-wereldje fantastisch goed ontvangen 'Cabin Fever', exploreert die mogelijkheid in 'Hostel', een gore movie die zichzelf aankondigt als het meest choquerende schouwspel dat u ooit gezien zult hebben (check de publiciteitscampagne), maar die reputatie nooit weer waar te maken.

Paxton (Jay Hernandez), Josh (Derek Richardson) en Olaf (Eythor Gudjonsson), zijn drie vrienden die samen door Europa backpacken, op zoek naar cultuur, intellectuele ervaringen, vriendschap en bovenal betekenisloze, vlugge seks. In Amsterdam (u weet wel, die stad die volgens Amerikanen uitsluitend uit hoerenkoten en coffee shops is opgetrokken), krijgen ze van een ietwat louche Oost-Europeaan te horen dat de meest gewillige meisjes ter wereld zich in Slovakije bevinden. "Alle mannen daar zijn weg naar de oorlog, de vrouwen blijven alleen achter." Geleid door hun hormonen klimmen de drie vrienden op een trein, om ergens in een onooglijk boerengat in de bergen weer af te stappen. Aanvankelijk lijken hun wildste dromen waarheid te worden: perfect gebouwde dames lopen vierentwintig uur op vierentwintig poedelnaakt rond en lijken er geen enkel probleem mee te hebben om met een stel infantiele etters de sponde te delen. Maar dan verdwijnt Olaf spoorloos. Paxton en Josh gaan naar hem op zoek, en de sporen leiden uiteindelijk naar een soort abattoir waar vreselijke dingen gedaan worden met schaar, scalpel, tang en kettingzaag.

'Hostel' werd met meer bombarie (heerlijk woord, dat, "bombarie") de zalen ingedropt dan gewoonlijk het geval is voor dit genre films. De reden daarvoor is eenvoudig: Quentin Tarantino was een grote fan van 'Cabin Fever', en heeft dan ook executive producer gespeeld voor 'Hostel'. Wat doet een executive producer precies op een filmset? Geen lor, hij schuift hooguit af en toe wat geld toe, maar het gaf de producerende studio wel de gelegenheid om Tarantino's naam in het groot op de affiches te zetten. 'Hostel' wordt niét verkocht als de nieuwe film van Eli Roth, waar het gros van de bioscoopgangers nog nooit van gehoord heeft, maar wel als de laatste Tarantino. Dat is dan weer de commerce die spreekt.

The big QT zelve heeft er ook alles aan gedaan om de zichtbaarheid van 'Hostel' te vergroten: hij maakte stoutmoedige statements dat dit de ziekelijkste film ooit gemaakt zou zijn, hij raadde mensen met zwakke harten of magen af om te komen kijken enzovoort... Enfin, hij zat zich dus eigenlijk gewoon enorm aan te stellen in een poging om van de film iets te maken dat het niet was. Tijdens het eerste half uur is 'Hostel' immers weinig meer of minder dan een vulgaire geile-tiener-komedie, die verdacht veel gelijkenissen vertoont met 'Eurotrip': elk land waar onze twijfelachtige helden doorheen trekken, wordt gereduceerd tot de som van zijn clichés, alle vrouwen die ze tegenkomen zien eruit als fotomodellen en gaan spontaan op hun rug liggen wanneer de drie toeristen voorbijkomen. Het zal wel grappig bedoeld zijn, maar mij leek het bovenal vulgair en terminaal onleuk. Of het moest zijn dat u het leuk vindt om te kijken naar een bezopen Ijslander die z'n kont en ballen scheert om er een smiley face op te kunnen tekenen. (Vraagje: hoe teken je zo'n gezichtje op je eigen kont?)

Daarna, na een eindeloze set-up, komen we eindelijk aan de gore en wordt de film op z'n minst lichtjes interessant. 'Hostel' is niet het onvoorstelbaar choquerende bloedbad waar de makers op aanstuurden, maar Eli Roth heeft wél de gewoonte om zijn camera net enkele seconden later weg te draaien dan de meeste van zijn collega's zouden doen. Het gevolg daarvan is dat er paar behoorlijk ranzige beelden in de film zitten, waaronder de amputatie van enkele vingers en een ronduit onvergetelijke oogscène (u kunt 'm echt niet missen).

Het is geen toeval dat Japans cultregisseur Takashi Miike even een gastoptreden komt weggeven: Roth wil in principe hetzelfde doen in Amerika als wat Miike al jarenlang doet in zijn eigen land: exploitation cinema maken voor een jong, hip publiek dat geen schrik heeft voor de donkerder regionen van de underground movies. Het enige probleem daarmee is dat Roth nog steeds gebonden is aan de conventies van de Amerikaanse horrorcinema. Hij gaat misschien nét iets verder dan de anderen, maar de bloederige waanzin van 'Ichi the Killer' is hier ver te zoeken, en het verhaal is uiteindelijk zeer klassiek opgebouwd. 'Hostel' is een traditionele Amerikaanse gore movie die o zo graag een Aziatische sickie zou willen zijn, maar daarvoor uiteindelijk toch de lef mist.

Er zitten leuke momentjes in 'Hostel', daar niet van, maar het sop is de kool niet waard. Waarom moet u eerst drie kwartier naar een ongeïnspireerde seksklucht zitten kijken om dan pas te krijgen waar u voor komt? Voeg daar nog aan toe dat de drie hoofdrolspelers om ter irritantst staan te acteren (vooral Eythor Gudjonsson kan niet snel genoeg afgemaakt worden) en dat het geheel nogal rommelig in beeld is gebracht, en dat is dan wel zo ongeveer de film. Er zal wel weer een fanbasis voor bestaan - als het maar extreem genoeg is, bestaat er voor àlles wel een fanbasis - maar dan kijk ik in hetzelfde genre liever nog eens naar 'The Descent', een film die er zowaar in slaagde om een beetje spannend te worden (in tegenstelling tot loutere vetzakkerij, zoals hier) en die niet eens blote tieten nodig had om de set-up interessant te maken. Voornaamste conclusies van dit alles: Takashi Miike spreekt schabouwelijk Engels, en het is niet omdat de naam Quentin Tarantino ergens op een affiche staat, dat het ook automatisch een goeie film zal zijn. Waarvan akte.
E-mailadres Afdrukken
 
Hostel
USA / 2005
Regie: Eli Roth
Scenario: Eli Roth
Met: Jay Hernandez; Derek Richardson; Eythor Gudjonsson; Jan Vlasak
Duur: 95 min.



Advertentie
Banner
Advertentie

TEST