Banner

Herbie

Fully Loaded

1.0
Dennis Van Dessel - 28 juli 2005




Net als 'Batman', is 'Herbie' zo'n franchise van een tijdje geleden waarvan men nu plotseling de behoefte voelde om die weer tot leven te wekken. In het geval van de superheldenfilm wisten we allemaal wel dat dat maar een kwestie van tijd was, maar wie zou er ooit op het gedacht zijn gekomen om dit mini-icoon uit de jaren zestig en zeventig te reanimeren? De eerste Herbiefilm, 'The Love Bug', dateert alweer van 1968 en werd gevolgd door een steeds minder memorabele reeks tv-sequels, die uiteindelijk strande bij 'Herbie Goes Bananas' in 1980. Sindsdien bleef het grotendeels windstil rond de Volkwagen kever met nummer 53 - ik geloof dat er enkele jaren geleden een volstrekt onopgemerkte televisie-remake werd gemaakt van 'The Love Bug', maar daar heeft niemand wakker van gelegen. Hoewel de hedendaagse jeugd absoluut geen benul meer heeft dat er ooit een succesvolle franchise heeft bestaan rond een auto met een eigen willetje, hebben een paar bonzen met teveel tijd en te weinig ideeën, besloten om er opnieuw mee te beginnen. De resulterende film slaat nergens op, maar hey, zolang het z'n geld maar terugverdient, right?

Herbie, ooit de ster van races overal ter wereld ('The Love Bug', 'Herbie Goes To Monte Carlo') en beschermer van weduwen en wezen ('Herbie Rides Again' en 'Herbie Goes Bananas' respectievelijk), is er aan het begin van dit vijfde avontuur niet al te best aan toe. Zijn gloriedagen zijn voorbij, hij heeft de éne wedstrijd na de andere verloren en uiteindelijk belandt hij op een autokerkhof. Hij is eigenlijk het automechanische equivalent geworden van zo'n ouwe zeur die in een groezelig café in een biertje zit te staren en tegen wildvreemde mensen verhalen begint te vertellen over vroeger, toen zijn leven nog wél iets te betekenen had.

Op dat autokerkhof wordt Herbie echter opgemerkt door Maggie Peyton (Lindsey Lohan), een frisse tiener die net is afgestudeerd en de kever als geschenk krijgt van haar vader. Maggie is afkomstig uit een ooit succesvolle familie racers, maar na een ongeluk enkele jaren geleden heeft haar vader (Michael Keaton) haar bezworen nooit nog deel te nemen aan een wedstrijd. Enfin, Maggie knapt Herbie op en de twee komen algauw in het vaarwater terecht van een arrogante racekampioen, gespeeld door Matt Dillon. Ondanks de bezwaren van haar vader, ziet Maggie zich natuurlijk toch verplicht om opnieuw te gaan racen, gewoon om Dillon een spreekwoordelijk poepie te laten ruiken. U krijgt vast ook al klamme handjes van de spanning bij de vraag hoe dit allemaal zal aflopen.

De originele 'Love Bug' was, al dan niet bewust, een mooi statement over de late jaren zestig: een bescheiden Volkswagen die het won van Ferrari's en Porsches, dàt had iets te betekenen. Power to the people, man! Een doodordinair, proletarisch autootjes liet al die chique bakken ver achter zich en won, gewoon door z'n verbeten karakter. Naarmate de vervolgen steeds verder verwijderd raakten uit de context van de jaren zestig en de mentaliteit van dat tijdperk (het is echt geen toeval dat de slechteriken uit de eerste twee films rijkelui waren), leek ook de pit uit de serie te verdwijnen. Misschien is dit gewoon mijn nostalgie die het overneemt (ik heb de eerste twee Herbiefilms ontelbare malen gezien als kind), maar die originele avonturen hadden iets... stouts over zich, iets ondeugends. Herbie was een autootje gemaakt voor losers, oud en goedkoop en niemand die er iets van verwacht. En tóch won hij. Met de latere films is die subtext verdwenen en de prenten werden niets meer dan vehikels die gebruik maakten van de gimmick van een intelligente auto. 'Herbie: Fully Loaded' is niet anders.

Hier en daar probeert regisseur Angela Robinson nog wel de spirit van haar voorgangers te pakken te krijgen door bijvoorbeeld gebruik te maken van het heerlijk kitscherige themamuziekje uit 'The Love Bug' en van het soort van montages waar ze in de jaren zestig en zeventig gek op waren. Boven- en onderaan het scherm een blauw-wit-rode balk, en dan een split-screen van Herbie die het zand achter zich opwerpt terwijl hij er vandoor sjeest, dàt soort dingen. Dat is wel aardig om naar te kijken, zeker als je de vorige films hebt gezien, omdat je dan pas beseft wat de bedoeling is: de onschuldige, frisse sfeer van de eerste aflevering opnieuw oproepen door een paar van dezelfde technieken te gebruiken. Helaas is dat alleen niet voldoende.

Wat hier ontbreekt, is in de eerste plaats een afdoend scenario. Niet dat dit soort film een ingewikkeld verhaal nodig heeft, maar 'Herbie' hangt eigenlijk van begin tot eind af van een vraag waarvan we het antwoord al lang op voorhand weten: zal het wagentje de climactische Nascar-race winnen? Wat denkt u? Als regisseur moet je wéten dat je uit die situatie geen suspense kunt halen omdat de resolutie zichzelf uitwijst, en moet je dus met andere dingen op de proppen komen om het een beetje interessant te houden tijdens het anderhalf uur vooraleer we aan dat punt raken. Waar men hier mee tevoorschijn komt, is: a) een schurk gespeeld door Matt Dillon van wie we weten dat hij niet deugt omdat hij nogal scheef onder z'n wenkbrauwen loert; b) een vader-dochterrelatie die er alwéér uit bestaat dat de vader zich altijd in alles vergist, zodat hij aan het einde van de film z'n woorden kan inslikken; c) een ontluikende romance tussen de heldin en een verder weinig belangrijke love interest. U zult al met héél jonge kinderen moeten gaan kijken om te vermijden dat ze het allemaal al eens elders en beter hebben gezien.

Van Lindsey Lohan zei ik na 'Freaky Friday' en 'Mean Girls' dat ik haar wel eens in een "serieuze", dramatische rol wilde zien, om te kijken hoe ze het zou doen. Ik blijf erbij dat ze de sterkste actrice is van de nieuwe lichting tienersterretjes (vergelijk dit eens even met Hillary Duff of één van de Olsons, brrr), maar in 'Herbie' wordt ze genekt door een script dat van haar niets anders vereist dan dat ze gilt, grote ogen trekt en regelmatig kreetjes van verwondering slaakt. Haar hele rol is eigenlijk één lang reactieshot - gil, grote ogen, kreetje! In die mate zelfs, dat ik het theoretisch mogelijk acht om haar close-ups in deze film naadloos te combineren met beeldmateriaal uit een pornofilm. Gil, grote ogen, kreetje!

Normaal gezien maak ik er een punt van om die éne geslaagde grap die me is bijgebleven uit slechte komedies te vertellen in m'n recensie, om u toch vooral geen enkele reden te geven om te gaan kijken. Nu kan ik er zelfs niet eens één bedenken. Zo erg is het.

Nota: het gerucht doet de ronde dat de makers van 'Herbie' de nogal weelderige boezem van Lindsey Lohan digitaal hebben gereduceerd na het filmen. Als dat waar is, wens ik de eerste te zijn om op te komen voor de rechten van Lindsey's borsten (ze verdienen bescherming!) en wil ik ook mijn bezorgdheid uitspreken over de rugpijnen die La Lohan over enkele jaren zal krijgen.
E-mailadres Afdrukken
 
Herbie
USA / 2005
Regie: Angela Robinson
Scenario: Thomas Lennon; Ben Garant; Alfred Gough; Miles Millar
Met: Lindsey Lohan; Justin Long; Michael Keaton; Matt Dillon
Duur: 101 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST