Banner

Hostage

4.0
Ulrike Biets - 15 april 2005




Bruce Willis kan maar geen afscheid nemen van de good cop die hij al jaar en dag gestalte geeft op het witte doek. Ook al kondigde hij een tijd geleden zijn breuk met het genre aan, toch zien we hem weer in de rol kruipen van heldhaftige flik. Binnenkort gaat Willis het zoveelste vervolg op 'Die Hard' inblikken, nu is hij te zien in 'Hostage', een film die schippert tussen een actiefilm en een psychologische thriller.

De titel dekt onmiddellijk de volledige inhoud: 'Hostage' gaat over gijzelen en gegijzeld worden, niet meer, niet minder. Jeff Talley (Bruce Willis) was ooit de onderhandelingsheld van de LAPD, maar na een fout afgelopen gijzelingsdrama heeft hij zich teruggetrokken in Bristo Caminio als 'chief of police'. Op een dag komt er een noodoproep binnen op het politiekantoor, en bij gebrek aan reactie van zijn waarde collega's, besluit Talley zelf een kijkje te gaan nemen. Maar waar rook is, is natuurlijk ook vuur - in dit geval letterlijk op te nemen. Drie puberale nozems die zich bezighouden met het carjacken van dure auto's zijn het huis binnengedrongen van de rijke stinkerd Walter Smith (Kevin Pollack), die er woont met z'n twee kinderen Tommy (Jimmy Bennett) en Jennifer (Michelle Horn). De bedoeling was weer buiten te rijden met diens chique bak, maar het plan loopt anders dan voorzien en voor ze het weten hebben ze moord en gijzeling op hun palmares staan. Talley, de gedoodverfde 'negotiator', is zijn mislukking in Los Angeles nog niet vergeten, en beslist om naar huis te gaan, waar zijn vrouw Jane en dochter Amanda op hem wachten. Maar ook dit loopt niet zoals gepland. Talley maakt op weg naar huis kennis met een bende bivakmutsen die dringend iets willen dat in het huis van de gegijzelde familie Smith aanwezig is. Als Talley hen dit kan bezorgen, krijgt hij zijn vrouw en dochter terug - die op hun beurt ook gegijzeld zijn. Talley heeft geen keus, keert terug naar het huis van de Smiths en valt terug in zijn oude rol.

Het verhaal van 'Hostage' is volgens Bruce Willis slimmer en meer doordacht dan de flauwe vertelsels die achter de meeste actiefilms schuilgaan. Of iedereen het hiermee eens zal zijn, betwijfel ik. Toch moeten we de film nageven dat - ondanks het niet zo bijzondere verhaal - hij mooi oogt. De regisseur heeft duidelijk aandacht voor detail, met een inventief gebruik van korrel, perspectief en leuke effecten. Zo zijn de begin- en eindgeneriek op een zeer Hitchcockiaanse manier gefilmd, wat de prent onmiddellijk iets 'meer' geeft. Dat typeert dan ook meteen de hele film: 'Hostage' is nét iets meer dan enkel actie, dan een opeenvolging van knallende geweerschoten, duizelingwekkende achtervolgingen, strakstaande flikken en zwetende oksels. De regisseur maakt hier en daar een grapje, en ook Bruce Willis op zijn knieën in zijn (bijna) nakie - have you been working out? - is best wel geinig. Voor de liefhebbers van het genre zal dit vast en zeker een smakelijke snack zijn. 'Hostage' verteert snel, kent weinig rustpunten, en mag daardoor met recht en rede een onderhoudende film genoemd worden.

Hoewel ik Bruce Willis liever bezig zie in films als 'Twelve Monkeys', 'Pulp Fiction' of 'The Sixth Sense', is hij een kei in het neerzetten van actiehelden. Natuurlijk doet 'Hostage' een belletje rinkelen, en denken aan de 'Die Hard' films, wat totaal niet uit de lucht gegrepen is. De eerste 'Die Hard' draait eveneens volledig rond een gijzeling, en ook daar is één van de gegijzelden Willis' vrouw. Maar de regisseur had duidelijk geen zin in dit soort voor de hand liggende vergelijkingen, en maakte er preventief komaf mee door een flik tot tweemaal toe tegen Talley te laten zeggen "This is not L.A.!" - de stad waarin 'Die Hard' zich afspeelt. Toegegeven, Talley werkte vroeger in L.A., zoals we zien in de eerste scène - en de flik verwijst natuurlijk daarnaar - maar ook dat zal niet voor niets zijn.

Uiteindelijk moeten we toegeven dat Willis opnieuw een zeer overtuigende acteerprestatie heeft neergezet - niemand die zo fotogeniek de camera in kan staren tijdens een close-up, en daarvan krijgen we er toch weer heel wat. De acteur is zo vergroeid met zijn rollen, dat het met momenten nog nauwelijks opvalt dat er een camera aanwezig is die onze wereld scheidt van die van de film. Dit kan jammer genoeg niet gezegd worden van Willis' dochter Rumer, die koste wat het kost wilde meedoen in papa's nieuwe film. Eén van de voorwaarden voor Willis om de rol in 'Hostage' voor zijn rekening te nemen, was dan ook daadwerkelijk dat Rumer een rolletje toegewezen zou krijgen. Misschien heeft ze de kans nog niet gekregen om haar acteertalent ten volle te exploreren - als Amanda Talley komt ze maar een aantal momenten in beeld - en zullen we later meer van haar horen, ook al vrees ik daar een beetje voor.

'Hostage' is een te pruimen filmpje, dat zich nestelt in de middelmaat, en dankzij de zorg en aandacht die Siri besteed heeft aan het visuele, wordt gered uit de categorie 'slechte films'. De film creëert geen valse verwachtingen, je krijgt waar je voor komt: een actiefilm die ietwat diepgang pretendeert en daar héél sporadisch ook aan toekomt.
E-mailadres Afdrukken
 
Hostage
USA-D / 2005
Regie: Florent Emilio Siri
Scenario: Doug Richardson
Met: Bruce Willis; Rumer Willis; Serena Scott Thomas; Michelle Horn; Jimmy Bennett; Kevin Pollack
Duur: 113 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST