Banner

Hide and Seek

4.0
Dennis Van Dessel - 04 maart 2005




Studio 20th Century Fox heeft de voorbije weken kosten noch moeite gespaard om het einde van z'n nieuwe thriller 'Hide and Seek' toch maar geheim te houden: het laatste spoel van de prent (elk spoel is ongeveer tien minuten), werd afzonderlijk naar de bioscopen gestuurd en door beveiligingsagenten overhandigd aan de exploitanten. Er doen zelfs geruchten de ronde dat de film in roulatie is gegaan met twee verschillende eindes, die afwisselend gebruikt worden, afhankelijk van de bioscoop waar je naartoe gaat. In hoeverre dit laatste klopt, zou ik niet willen zeggen, maar al die paranoia lijkt mij sowieso verloren moeite: iedereen die een beetje vertrouwd is met het thrillergenre, kan in ieder geval de ontknoping die ik heb gezien, al van een kilometer afstand zien aankomen.

Na de zelfmoord van z'n echtgenote (Amy Irving in een blitzoptreden), besluit psychiater David Callaway (Robert De Niro) om samen met z'n dochtertje Emily (Dakota Fanning) te verhuizen naar een rustig dorpje op een uur rijden van New York. In een landelijk gelegen huisje hoopt hij z'n leven opnieuw te kunnen beginnen, maar Emily kan maar niet over de dood van haar moeder heenraken: ze spreekt nauwelijks, gaat er steeds bleker uitzien en kan geen contact leggen met leeftijdsgenootjes. Wanneer het meisje een ingebeeld vriendje voor zichzelf bedenkt, Charlie, lopen de dingen uit de hand: het huis wordt overhoop gehaald, de kat wordt gemold en ook de nieuwe vriendin van papa (Elisabeth Shue is terug van weggeweest), wordt niet bepaald met open armen ontvangen. Is Emily's ingebeelde vriendje wel zo ingebeeld? Zal de psychiater-vriendin van David (Femke Janssen) hulp kunnen bieden? Of de sullige sheriff (Dylan Baker) misschien? En vooral: zijn dat vragen waar u van zult wakker liggen, of laat het u eigenlijk siberisch?

Regisseur Jon Polson, eerder al verantwoordelijk voor het uit 100 procent zuivere banaliteit opgetrokken 'Swimfan', doet hier een aantal dingen helemaal juist, dat moet gezegd worden. Zo is het huis waarin De Niro en Fanning hun intrek nemen, geen gotisch gedrocht van een villa, waarvan je vanaf het eerste moment wéét dat het ectoplasma van de muren druipt omdat het er zo spookt. Nee, het is een mooi, gezellig optrekje, dat aan het begin van de film in relatief warme kleuren wordt gefilmd om het een uitnodigend uiterlijk te geven. Dan, naarmate de film verdergaat, verschuiven die kleuren steeds meer naar vale, grijze en blauwe exemplaren, en gaat Polson z'n camera steeds suggestiever gebruiken. In plaats van de personages gewoon frontaal of in profiel te filmen, gebruikt hij zeer dikwijls kikvorsperspectieven, gewoon om de indruk te geven dat er iets niet helemaal juist zit in dat huis. Het gevolg is, dat datzelfde gebouw dat aan het begin zo veilig en uitnodigend leek, nu plots een dreigende omgeving is geworden, enkel door de manier waarop Polson en zijn cinematograaf Dariusz Wolski, gebruik maken van kleuren en kadrering. Dat is goed gedaan, gewoon op een filmtechnisch niveau. Bovendien is het leuk om te zien hoe Dakota Fanning, het ondraaglijk schattige meisje uit 'I Am Sam' en 'Man On Fire', hier helemaal tegen haar knuffelbare imago in wordt gecast - ze ziet er hier uit als een nichtje van Wednesday Addams en gedraagt zich als één van die kinderen uit 'Village of the Damned'. Met haar elf jaar heeft Fanning al zoveel films achter zich liggen dat het stilaan tijd wordt voor haar eerste drank- dan wel drugsverslaving en haar eerste heroïsche strijd met anorexia. Ga d'ervoor, meid!

Tijdens het eerste uur is 'Hide and Seek' nog een tamelijk onderhoudend, zij het weinig geïnspireerd thrillertje waar uiteindelijk niemand aanstoot aan kan nemen. Dan echter, wordt "de clou" van de film duidelijk - enfin, hij is al veel langer duidelijk, maar na een dik uur wordt hij ook effectief meegedeeld - en van daaruit gaat de prent steil bergaf om uiteindelijk te verzanden in de clichés van elke ordinaire slasher. Polson verwijst duidelijk naar bepaalde klassiekers uit het genre, zoals 'Rosemary's Baby' (die muziek tijdens de beginaftiteling!) en 'The Shining' (die ontknoping!), maar als hij de ambitie heeft om ooit een Polanski of Kubrick te worden, zal hij toch wat vroeger moeten opstaan. 'Hide and Seek' is immers bovenal gewoon een oerconventioneel filmpje, dat nergens buiten de lijntjes durft te kleuren, en als dusdanig weet u dus wel wat u te wachten staat. De beste horrorfilms, de films die we ons jaren later nog herinneren, gingen tegen de regels van het genre in. De satirische humor van 'Rosemary's Baby' was uitzonderlijk voor die tijd. Het haast documentair realisme van 'The Exorcist' maakte die film, ondanks z'n thema, ongewoon plausibel. En Kubrick maakte van 'The Shining' een griezelprent die zich vrijwel geheel in fel daglicht afspeelt. Door de geijkte regels van het genre te overtreden, wisten die films zich te onderscheiden en dat is, denk ik, de reden waarom ze nu nog zo vaak bekeken worden. Zet daar dan 'Hide and Seek' tegenover - hier doen ze niks om met de conventies te breken, wel in tegendeel, dit is zodanig traditioneel in elkaar gestoken dat je de dialogen bijna mee kunt reciteren. Is het slecht gemaakt? Goh, nee. Maar er is geen enkele reden om hiernaar te gaan kijken, u hébt dit al eens gezien. Iederéén heeft dit al eens gezien.

Nuja, voor De Niro is dit na 'Meet The Fockers' in ieder geval een bescheiden stap in de goede richting. 'Hide and Seek' valt met de beste wil van de wereld geen goeie film te noemen, maar hij is in ieder geval niet ergerlijk slecht. Dit is een typisch geval van "wait for video". Misschien over een paar maanden, als u niets beters te doen hebt en al de rest is verhuurd in de videotheek, dan kunt u 'Hide and Seek' eens meenemen. Ondertussen mag ik hopen dat u betere dingen te doen en te bekijken hebt.

http://www.hideandseekthemovie.com/home.html
E-mailadres Afdrukken
 
Hide and Seek
USA / 2005
Regie: Jon Polson
Scenario: An Schlossberg
Met: Robert De Niro; Dakota Fanning; Femke Janssen; Dylan Baker; Amy Irving
Duur: 101 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST