De staylist van (ep)

…Nog een geluk dat er zoiets bestaat als muziek.

’t Leven is al moeilijk genoeg in de beste tijden, en deze zijn werkelijk niemands beste tijden. Terwijl dat klotevirus wereldwijd wild om zich heen grijpt, vallen we allemaal noodgedwongen terug op onszelf. We moeten onszelf en elkaar sterk houden zoals alleen de generatie die nu ligt weg te kwijnen in rusthuizen dat ons zou kunnen voortonen. Een beetje muziekjournalist puurt uit die schier uitzichtloze rotzooi een knoert van een playlist met Muziek Die Helpt.

Maar eerlijk: persoonlijk vind ik mijzelf nu niet eens dat beetje – er is gewoon te veel anders gaande. Pogingen om het tij voor mijzelf te keren, lijken vooralsnog veelal op weinig uit te draaien. Hebben mij alvast wel begeleid de laatste weken zijn ouwe vrienden als Frank Black, Nick Cave en Michael Stipe. Gebruiksaanwijzing bij deze lijst: gewoon beginnen bij ’t begin, het wordt echt beter, beloofd. Vooral niet achterstevoren beluisteren – er zijn de dag van vandaag al genoeg mindfucks.

Pixies :: Where Is My Mind? Die paar muren en ramen met altijd datzelfde uitzicht. Die dagen die eender welke kunnen zijn. Die godverdomse vereenzaming. Die existentiële molensteen om de nek. ’t Gaat echt wel, hoor, bedankt, maar op een of andere manier hebben we ons de voorbije weken allemaal de vraag wel eens gesteld, toch?

Nick Cave & The Bad Seeds :: Bring It On Deze vat mijn vertwijfeling ook mooi samen. “Ah, you’re trembling still / And I am trembling too / To be perfectly honest I don’t know quite what else to do”, huilt Cave, om dan toch die lelijke wereld maar eens om nog een rondje miserie te vragen. Kom maar op, corona, ons krijg je niet klein. We krabbelen recht. We kunnen dat.

R.E.M. :: It’s The End Of The World As We Know It (And I Feel Fine) Want, ja: het is wel degelijk het einde van de wereld zoals we die kennen. “It’s time I had some time alone” dan maar. Stipe ratelt een heel eind in het rond terwijl de wereld de afgrond in dreigt te denderen, maar deren doet ‘t ‘m klaarblijkelijk niet. Leuke uitdaging wel: gebruik die “time alone” om te leren die tekst-in-sneltreinvaart volledig foutloos mee te zingen.

The Postal Service :: We Will Become Silhouettes Over naar iets nog lichter dan, al is de wereld andermaal vergaan. “I wanted to walk through the empty streets / Feel something constant under my feet / But all the news reports recommended that I stay indoors” en “I’m not coming out until this is all over”: niet dat ik Ben Gibbard de rol van hedendaagse Nostradamus toedicht, maar ja, wel verbijsterend toepasselijk. Blij ook dat we nog eens mogen dansen!

Laura Stevenson :: Time Bandits De New Yorkse singer-songwriter schreef “Time Bandits”, aan het oppervlak een smeekbede aan haar kersvers echtgenoot om toch te stoppen met roken, kort na de verkiezing van die oranje sekteleider aldaar. De song bleef in de schuif liggen, maar omdat ie onder het oppervlak van toepassing bleek op de huidige wereldcrisis, kregen we hem gelukkig toch maar te horen. Ondanks overvolle ziekenhuizen is Stevenson begin april trouwens bevallen van een gezonde spruit. Bij deze proficiat!

The Byrds :: Turn! Turn! Turn! Alles komt en alles gaat. The Byrds wisten met deze bijbeltekst turned absolute folkrockklassieker meer dan vijftig jaar geleden al de wereld te overtuigen dat er “A time to refrain from embracing” bestaat. Dan is er even goed “A time to embrace”, natuurlijk. Een song om te beluisteren met de uitgang in zicht: de vertwijfelde slenter wordt een gedecideerde tred en dan een uitbundige looppas, en buiten springen we in de armen van eender wie.

mclusky :: Lightsaber Cocksucking Blues Kom, we jagen de miserie weg met een komische noot van daar heb ik jou. Een man die zichzelf Falco noemt schreeuwt over de pijn van te veel te neuken, dat-ie vliegangst heeft, en wat nog allemaal. Er mag – nee, moet – altijd tijd zijn voor zo’n zinloos geweldige lol. Gewoon een paar minuutjes meeschreeuwen en toten trekken op een nummer met die titel. Want: beste songtitel ooit. Wie het tegendeel wil bewijzen zal trouwens niet verder dan mclusky raken, wat mij betreft.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in