Vierde editie Footprints in aantocht

Grote festivals als Gent Jazz en Jazz Middelheim zijn de prestigieuze toonmomenten, de autosalons van de jazz, wanneer de ronkende namen nog eens passeren, de VIPs geïnviteerd worden en het brede publiek opdaagt. Maar natuurlijk zijn het de kleine organisaties, clubs en concerten, die vaak draaien op de energie en inspiratie van vrijwilligers, die de motor draaiend houden en de ruggengraat van een scene vormen. Dat is bij jazz niet anders dan bij punk, minimale elektronica, laptopgeknutsel en blackened death metal.

Plaatsen als De Singer, Hnita en Parazzar (en er zijn er zo nog een paar) zijn locaties waar regelmatig magische dingen gebeuren, maar die doorgaans onder de radar blijven. En dat zal vermoedelijk nooit veranderen, omdat ze pioniers zijn, aandacht schenken aan artiesten die net té anders zijn voor de mainstream, of omdat ze voluit inzetten op de toekomst.

Het vanuit Gent opererende Footprints lijkt intussen ook een blijvertje. Het showcase-festival zet vooral in op aanstormend lokaal jazztalent, al hebben we het dan over ‘jazz’ in de brede, moderne zin van het woord. De swing en traditie worden daarbij raak ingeruild voor een hedendaags en avontuurlijk geluid dat graag leentjebuur speelt bij uiteenlopende genres. In het verleden leidde dat al tot performances van o.a. HAST, Kleptomatics, Lawaai, PAARD, en meer. Vooral jong geweld dat op zoek is naar een manier om traditie of het nu een plaats te geven in een fris kader. Voor de vierde editie, die plaatsvindt op 29 mei in de Gentse Minard, wordt opnieuw de kaart van de beloftes getrokken.

Met SUMI, Serendip en Kuryakin staan er alleszins drie namen op de affiche die nog potten moeten gaan breken, maar dat misschien zullen doen vanaf deze passage. SUMI laat op zijn eerste opnames een combinatie horen van twangy gitaar en uitgeklede ritmes, Kuryakin gaat zorgen voor een DJ-set die schatplichtig is aan de jazz, maar regelmatig spacey en kleurrijke oorden opzoekt, terwijl Serendip rond saxofonist Arnaud Guichard een iets traditioneler geluid heeft, maar al net zo flexibel rond de valkuilen trippelt. Sluitstuk van de avond wordt Mattias De Craene. De charismatische saxman van Nordmann en MDCIII laat voor zijn soloperformances de onheilszwangere noir-vibes en duistere grooves voor wat ze zijn, en gaat op zoek naar de klankmogelijkheden van zijn instrument. Met een batterij effecten en pedalen vormt hij de klankstroom om tot een meditatieve, persoonlijke en inventieve trip. Jazz? Geen idee, maar de verbeelding staat voorop, en daarvan kan er nooit genoeg zijn.

Samenvatting:
Footprints #4
29 mei 2020, Minard (Gent)
Goeie raad: er zijn nog early bird tickets, waarvan de prijs een stuk lager ligt dan wat je de avond zelf betaalt. 4 acts voor de prijs van 1, waar wacht je nog op?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in